Ζένια Μπονάτσου: Ραγίζει καρδιές η εγγονή της Λάσκαρη! «Η αγκαλιά της ήταν η λύτρωση μου…»

Δείτε τι είπε η Ζένια Μπονάτσου για τη γιαγιά της Ζωή Λάσκαρη…

Η κόρη του Βλάση Μπονάτσου και εγγονή της Ζωής Λάσκαρη, Ζένια Μπονάτσου, δεν χάνει την ευκαιρία να τιμήσει τη μνήμη της γιαγιάς της με λόγια που συγκινούν.

Η όμορφη Ζένια ακολουθώντας τα χνάρια της γιαγιάς της ετοιμάζεται να κάνει το θεατρικό της ντεμπούτο στην παράσταση «Χτυποκάρδια στο θρανίο» στο θέτρο Ήβη, και δεν διστάζει να αποκαλύψει τοπόσο θα ήθελε να είναι κοντά της στην πρεμιέρα ο πατέρας και η γιαγιά της.

Ένας χρόνος πέρασε από τον θάνατο της Ζωής Λάσκαρη, και η εγγονή της δεν μπορεί ακόμα ξεπεράσει τον χαμό της.

Η Ζένια Μπονάτσου μίλησε στη Real life με τα πιο συγκινητικά λόγια για την αξε΄χαστη Ζωή Λάσκαρη λέγοντας χαρακτηριστικά: » Ως άνθρωπος ήταν μια γυναίκα δυναμική με τσαμπουκά. Αγαπούσε πολύ και βοηθούσε, ήταν γενναιόδωρη.Δεν έλεγε ποτέ ψέματα για να σε καλοπιάσει, ίσα – ίσα προτιμούσε να σε ταρακουνήσει για να καταλάβεις. Ως γιαγιά ήταν πολύ τρυφερή και στοργική ενώ η αγκαλιά της ήταν η λύτρωση μου σε κάθε στιγμή αδυναμίας.»

Συνέχισε αποκαλύπτοντας το κρυφό ταλέντο της γιαγιάς που κανείς δεν ήξερε μέχρι στιγμής: «Έφτιαχνε με τις ώρες σκουλαρίκια, βραχιόλια κολιές από το μηδέν. Ήταν δημιουργική, με πολλή φαντασία και γούστο. Δεν είχα ποτέ στο μυαλό μου τη Ζωή Λάσκαρη ως σταρ του ελληνικού κινηματογράφου.»

Στην ερώτηση, μάλιστα, τι θυμάται από τον πατέρα της Βλάσση Μπονάτσο, η Ζένια είναι χείμαρρος!

«Ο πατέρας μου ήταν πολύ σημαντικός για εμένα. Ηταν η λατρεία μου, μου τραγουδούσε με τις ώρες, παίζαμε συνέχεια στο σπίτι αλλά και τα μεσημέρια στην παιδική χαρά της Δεξαμενής» θυμάται και συνεχίζει: «Με έπαιρνε βόλτες με το αμάξι και εγώ είχα μια συνήθεια, μου άρεσε να βγάζω το κεφάλι μου πάνω από την οροφή ήταν κάμπριο. Πηγαίναμε και τρώγαμε «βρόμικο». Με είχε πάρει και μια φορά σε πρόβα του. Δεν θυμάμαι την παράσταση, αλλά θυμάμαι έντονα πως φορούσε κάτι ριγέ κάλτσες, μια ρόμπα και έκανε τον ομοφυλόφιλο. Ηταν κωμωδία και γελούσα πολύ. Μου έλεγε πάντα να φέρομαι όμορφα στη μάνα μου. Ημασταν το δίδυμο της συμφοράς! Η μάνα μου είχε να κάνει με δύο παιδιά, όχι με ένα! Κάποια στιγμή είχε απαυδήσει μαζί μας και έλεγε «θα σας αφήσω χωρίς να μαζεύω τίποτα από εδώ και πέρα». Τα πιάτα μια ντουζίνα κι εμείς τρώγαμε ένα καρπούζι και κάναμε καλάθι τον νιπτήρα ποιος θα βάλει τα περισσότερα κουκούτσια μέσα (σ.σ.: γελάει)! Δεν ήταν ποτέ κακός ή επιθετικός, αλλά, όταν ερχόταν η ώρα που ήθελε να διαβάσει και να χαλαρώσει, σοβάρευε και, αν τυχόν τον ενοχλούσα, θέλοντας να παίξω, τσαντιζόταν, με μάλωνε και έμπαινα στη θέση μου. Ποτέ, μα ποτέ, δεν μου άπλωσε χέρι, ούτε μου έβαζε τις φωνές. Είχε τον τρόπο του να επιβληθεί και το κατάφερνε χωρίς να παρεκτραπεί. Μακάρι να τον είχα δίπλα μου και στο υπόλοιπο της ζωής μου. Μου λείπει πολύ» είπε η νεαρή ηθοποιός γυρνώντας τον χρόνο πίσω.

youweekly.gr

Διαβάστε επίσης