Δαμιανός Φαφούτης: Μήπως ο δήμος είναι λάφυρο για τους κυρίους Πιστικίδη και Μπουρνού;

Είναι αυτό που λέμε ότι “τον γνωρίζουν ακόμη …και οι πέτρες”. Δεν γίνεται να πας για καφέ μαζί του ή να περπατήσεις και να μην τον χαιρετήσει όλη η Ραφήνα.

Ο Δαμιανός Φαφούτης στην πρώτη μεγάλη συνέντευξη της 14χρονης πορείας του στην τοπική αυτοδιοίκηση, μιλάει για όλους και για όλα στην “ανατολική ακτή”.

Μόλις 27 ετών το 2002 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με το ψηφοδέλτιο του Ανδρέα Κεχαγιόγλου και από τότε δημιούργησε μιά τεράστια “δεξαμενή” ψήφων.

Στα 34 χρόνια του χρίστηκε αντιδήμαρχος και σήμερα είναι αντιπρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Ραφήνας – Πικερμίου και με ηγετικό ρόλο στον συνδυασμό της αξιωματικής αντιπολίτευσης “Συμμαχία Δημιουργίας”.

Από τα παλαιότερα μέλη της οικονομικής επιτροπής του δήμου και με μιά αξιοζήλευτη επαγγελματική καριέρα πάντα σε επιτελικές θέσεις ευθύνης με “ένα κάρο” πτυχία και μάστερ που αποφεύγει να προβάλει, γιατί πιστεύει ότι ότι αυτό που μετράει είναι η αποτελεσματικότητα και η σκληρή δουλειά.

Ορισμένες από τις διοικητικές θέσεις που κατείχε από 26 ετών διευθυντής σχολής πληροφορικής, υπεύθυνος τοπικής αυτοδιοίκησης και σύμβουλος του υπουργείου πολιτισμού, brand manager σε μεγάλη εταιρία, διευθυντής καταχρηστικού μάρκετινγκ της οργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών αγώνων 2004, διοικητικός διευθυντής της κρατικής ορχήστρας Αθηνών και σήμερα αναπληρωτής διοικητής και αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου στο Σπηλιοπούλειο νοσοκομείο.

Ακόμη και σήμερα που τον 24ωρο δεν τον φτάνει για τα επαγγελματικά του καθήκοντα αλλά και τις υποχρεώσεις του ως πατέρας μιάς επτάχρονης κόρης και μάχιμος δημοτικός σύμβουλος, βρίσκει ώρες γιά να διευρύνει τις σπουδές και τις γνώσεις του στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο παρά τα πτυχία που έχει ήδη, αλλά και να παίξει και λίγο μπάσκετ με τα φιλαράκια του…

Να ξεκινήσουμε αμέσως από “τα βαθιά”. Αυτός ο “ματωμένος γάμος” δήμου και ΟΛΡ μπορεί να σωθεί ή το “διαζύγιο” είναι αναπόφευκτο με “θύματα” όπως υποστηρίζουν πολλοί, τους ίδιους τους πολίτες της Ραφήνας?

Ένα είναι σίγουρο, ότι οι δημότες είναι θύματα των ανεπαρκών διοικήσεων του Δήμου και του Ο.Λ.Ρ. Δεν φταίνε οι θεσμοί, αλλά τα πρόσωπα που τους υπηρετούν. Αντί να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι να λύσουν τις διαφορές τους και να δώσουν νέα ώθηση σε αυτό το τόπο, τσακώνονται σαν τα κοκόρια. Απ’ όσο ακούω στον Ο.Λ.Ρ επίκειται αλλαγή του διοικητικού συμβουλίου. Όσον αφορά το Δήμο μας, θα πρέπει να περιμένουμε σχεδόν τρία χρόνια ακόμα.

Είστε αισιόδοξος ότι στο κοντινό μέλλον η Ραφήνα και το Πικέρμι θα γίνουν πιο φιλικές και σύγχρονες πόλεις? Ας πούμε σε δέκα χρόνια από σήμερα?

Είμαι από φύση αισιόδοξος, γιατί πιστεύω στη θεωρία που λέει ότι ανεβαίνει κατεβαίνει και το αντίθετο. Καμία κατάσταση δεν είναι μόνιμη. Την παρακμή θα την ακολουθήσει η ακμή. Για να έχει διάρκεια όμως η περίοδος της ακμής θα πρέπει να υπάρχουν ικανά πρόσωπα. Πρόσωπα με ρεαλισμό, που μπορούν να αποτιμήσουν τα δεδομένα που πρέπει να χειριστούν. Πρόσωπα με δημιουργική φαντασία που μπορούν να αξιοποιήσουν ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους προς ένα σχέδιο βιώσιμης ανάπτυξης.

Ποια είναι τα τρία πράγματα που σας πονάνε στην εικόνα, την καθημερινότητα του δήμου?

Η έλλειψη αποχετευτικού συστήματος. Η μετατροπή της Ραφήνας κατά τους θερινούς μήνες σε ένα απέραντο πάρκινγκ και η κυκλοφοριακή συμφόρηση. Η ύπαρξη μεγάλων όγκων εγκαταλελειμμένων κλαριών σε αμέτρητα σημεία του Δήμου μας. Η καθυστερημένη ανταπόκριση στην αποκατάσταση φθορών στο οδικό δίκτυο και στο δίκτυο ηλεκτροφωτισμού. Οι σφραγισμένες – εγκαταλελειμμένες παιδικές χαρές με τα επικίνδυνα όργανα. Η έλλειψη διαμορφωμένων χώρων αναψυχής, περιπάτου, ποδηλασίας και πολύ περισσότερο η απαξίωση των λιγοστών αυτών χώρων που υπάρχουν, όπως για παράδειγμα το πάρκο Καραμανλή.

Τα βράδια Ραφήνα και Πικέρμι δυστυχώς θυμίζουν “φαντάσματα” με ανύπαρκτη εικόνα ψυχαγωγίας, ενώ την ημέρα η αγορά βρίσκεται σε “κινούμενη άμμο”. Πώς μπορεί να αλλάξει η κατάσταση?

Δυστυχώς η οικονομική κρίση προκάλεσε τεράστια ζημιά και στο Δήμο μας. Παράλληλα οι κάτοικοι που μετακόμισαν μόνιμα στη περιοχή, συνεχίζουν να καταναλώνουν στις περιοχές απ’ όπου προήλθαν ή εργάζονται, τόσο σε υλικά αγαθά όσο και σε υπηρεσίες και ψυχαγωγία. Δεν έχουν αποκτήσει συνείδηση δημότη Ραφήνας – Πικερμίου και προφανώς δεν έχουν αναπτύξει κοινωνικές σχέσεις με τη τοπική κοινωνία. Στα παραπάνω θα μπορούσε να συνδράμει ο Δήμος δημιουργώντας συνθήκες τόνωσης της αγοράς σε συνεργασία με τον σύλλογο επαγγελματιών, προσφέροντας την ‘’Κάρτα Δημότη’’ για αγορές στο Δήμο προσφέροντας ειδικά προνόμια και παροχές. Θεσμοθέτηση εκδηλώσεων (events) εορταστικών αλλά και θεματικών με τη συμμετοχή των επαγγελματιών. Η ενοποίηση – πεζοδρόμηση μέρους της παλιάς συνοικίας του κέντρου της Ραφήνας θα δημιουργούσε συνθήκες νέας αγοράς. Η χρηματοδότηση εκ μέρους του Δήμου έρευνας αναγκών και ανάπτυξης της τοπικής αγοράς θα μπορούσε να συνδράμει τους υποψήφιους επιχειρηματίες του Δήμου μας προκειμένου να μην επενδύσουν σε αντικείμενα άνευ ενδιαφέροντος.

Οι γονείς σας γεννήθηκαν σε μια περιοχή χωρίς αποχέτευση. Εσείς γεννηθήκατε στην ίδια περιοχή χωρίς αποχέτευση. Το παιδί σας γεννήθηκε και μεγαλώνει στην ίδια περιοχή χωρίς αποχέτευση. Τι έφταιξε για αυτό το χάλι, συγνώμη γιά τη λέξη, αλλά είναι η σκληρή αλήθεια?

Κύριος υπαίτιος είναι το διαχρονικά ανάλγητο ελληνικό κράτος και κάποιοι “αεριτζήδες”που υπηρετούσαν σε θέσεις υλοποίησης τέτοιων έργων. Ο Δήμος πρότεινε λύσεις – θυμίζω την έγκριση του αυτόνομου υπόγειου βιολογικού καθαρισμού τριτοβάθμιας επεξεργασίας μέσω ΣΔΙΤ του Δήμου Ραφήνας το 2008 – αλλά οι υπηρεσίες στάθηκαν ανίκανες να προχωρήσουν την εκτέλεση της εγκεκριμένης πρότασης. Ανεύθυνη όμως είναι και η στάση της σημερινής δημοτικής αρχής η οποία με πρόσχημα τις πιέσεις για πρόστιμα από την ευρωπαική ένωση εγκατέλειψε την άμεση λύση για σύνδεση με την Ψυτάλλεια, παρόλο που έχουν δοθεί χρήματα για μελέτη και την έχουν βάλει στο συρτάρι. Αντίθετα ψήφισε την κατασκευή βιολογικού καθαρισμού στη θέση Πλατύ Χωράφι πλησίον του μεγάλου ρέματος Ραφήνας χωρίς να δοθεί μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, χωρίς να επεξηγείται η τεχνολογία που θα χρησιμοποιηθεί, χωρίς να αναφέρεται ο πληθυσμός που θα εξυπηρετείτε από την λειτουργία αυτού. Ψήφισαν δηλαδή “γουρούνι στο σακί” προκειμένου να πουν στους δημότες ότι προχωράμε μεν στην επίλυση του προβλήματος, αλλά μη μας ζητάτε και διασφάλιση της λειτουργίας αυτού αφού δε γνωρίζουμε περί τίνος πρόκειται.

Τι σας φοβίζει σε αυτή την προοπτική?

Αν επιβαρυνθεί το εργοστάσιο και με άλλους Δήμους εκτός του δικού μας και του Δήμου Σπατών – Αρτέμιδας δε θα φταίμε εμείς. Αν υπάρχει όχληση με οσμές κατά τη λειτουργία του εργοστασίου ή κατά τη μεταφορά λυματολάσπης από τους δρόμους που κυκλοφορείται, άλλα εμάς είχαν πει. Αν πλημμυρίσει όπως και συμβαίνει το μη οριοθετημένο μέγα ρέμα Ραφήνας πλησίον των εγκαταστάσεων και διοχετευτούν ανεπεξέργαστα τα λύματα στο αγωγό μπροστά από την παραλία Μαρίκες που διάλεξαν για κατάληξη αυτού, οι γείτονες μας από Σπάτα – Αρτέμιδα τι θα συμβεί; Χρειάζεται άμεσα λύση. Η λύση όμως πρέπει να χαρακτηρίζεται από υπευθυνότητα και όχι να είναι διάτρητη.

Βάλτε μου ένα τίτλο για τις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου . . .

Η λογική του παραλόγου. Άλλα εισηγούνται, άλλα εννοούν, άλλα ψηφίζουν και άλλα πράττουν. Σημαντικά θέματα έρχονται ως κατεπείγοντα χωρίς εισήγηση όπως έργα, μελέτες και άλλα. Γίνονται συγκεκριμένες ερωτήσεις, δίνονται αόριστες απαντήσεις. Όταν η αντιπολίτευση ασκεί έλεγχο ή κάνει προτάσεις το ονομάζουν λαϊκισμό. Και να πω ότι αυτόν τον χαρακτηρισμό τον δίνουν τίποτα τεχνοκράτες . . .

Το μοντέλο της “συνδιοίκησης” των κυρίων Πιστικίδη και Μπουρνού με τα έως σήμερα δεδομένα πιστεύετε ότι έφερε θετικά στοιχεία για το δήμο και τους πολίτες ή απέτυχε ?

Όσο και αν προσπαθούν να πλασάρουν την συνδιοίκηση τους σαν πρωτοποριακό πλεονέκτημα τόσο τους διαψεύδει η καθημερινότητα. Εξάλλου το λάθος έγινε από την αρχή. Δεν ήταν μια προεκλογική συμπόρευση βάση κοινών θέσεων και νοοτροπίας, αλλά μια συμμαχία ανάγκης. Ο κ. Μπουρνούς είχε κάποιους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους, αλλά δεν είχε το “ειδικό βάρος” του υποψήφιου δημάρχου. Ο κ. Πιστικίδης είχε χτίσει προφίλ υποψήφιου δημάρχου, αλλά υστερούσε σε αριθμό υποψήφιων δημοτικών συμβούλων.

Η συνδιοίκηση λοιπόν επινοήθηκε για την κατάληψη της εξουσίας. Ακολούθησαν οι συμφωνίες για διαμοιρασμό θέσεων, οι εναλλάξ μισθοδοσίες των μισθωτών αντιδημάρχων εκτός βεβαίως του αρχι-αντιδήμαρχου και άλλα τραγελαφικά. Το αποκορύφωμα βέβαια έρχεται το Μάρτιο όπως λένε με τη παραίτηση του δημάρχου και την ανάδειξη του ετέρου, συνεταίρου σε δήμαρχο. Τι είναι τελικά ο Δήμος λάφυρο; Αν όλα αυτά είναι ορθά, τότε η ανιδιοτελής προσφορά είναι κάτι το διεστραμμένο.

Παρ ότι το “καυτηριάζετε” ως μοντέλο, η αποτυχία του όπως λέτε, έχει σχέση με τα πρόσωπα ή με την ίδια σκέψη ? Δηλαδή θα απορρίπτατε ασυζητητί στο μέλλον μια σύμπραξη δύο άλλων προσώπων ?

Η λαϊκή σοφία μας λέει: «όπου λαλούν πολλά κοκόρια αργεί να ξημερώσει». Δεν υπάρχει καμία συνδιοίκηση είτε στο Δήμο μας είτε οπουδήποτε αλλού. Στη κορυφή της πυραμίδας υπάρχει χώρος για έναν ή μία. ‘Έτσι λειτουργεί και στη δημοκρατία. Αν καταλάβετε ποιος ασκεί διοικητική και οικονομική διαχείριση σε έναν οργανισμό τότε θα ξέρετε και ποιος διοικεί. Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού.

Στο πλαίσιο των αντιπολιτευτικών σας καθηκόντων στο Δήμο, έχετε εντοπίσει αστοχίες?

Υπάρχει έλλειψη στρατηγικής και σχεδίου δράσεως σε συνάρτηση με διοικητικές και οικονομικές στρεβλώσεις. Ο αντιδήμαρχος διοικητικών – οικονομικών υπηρεσιών πέρασε ως εισηγητής από το δημοτικό συμβούλιο τη μετατόπιση του κύριου όγκου της αποπληρωμής των δανειακών υποχρεώσεων του Δήμου σε μεταγενέστερες διοικήσεις (χωρίς να υπάρχει πρόβλημα αποπληρωμής) προκειμένου να έχει ο Δήμος καλύτερη ρευστότητα επί της διοικήσεως του. Δεν είναι παράνομο αλλά σίγουρα δεν είναι ηθικό. Το ότι η αξιολόγηση πάσης φύσεως διαγωνισμών δε γίνεται από την οικονομική επιτροπή όπως συνηθίζεται, όπου συμμετέχουν και δημοτικοί σύμβουλοι της αντιπολίτευσης, αλλά από οριζόμενους δημοτικούς υπαλλήλους δεν το ονομάζεις δημοκρατική συμμετοχικότητα ή διαφανής διαδικασία. Το ότι σύμφωνα με στοιχεία της αποκεντρωμένης διοίκησης Αττικής ο Δήμος μας είναι «πρωταθλητής» στις απευθείας αναθέσεις μέχρι του ποσού των 25.000 ευρώ, ενώ υπάρχουν οι ανοικτοί διαγωνισμοί, δεν είναι και κολακευτικό. Όταν επαγγέλλεσαι δημοτικός υπάλληλος και ασκείς καθήκοντα εκλεγμένου αντιδημάρχου οφείλεις να φέρεσαι απέναντι σε συναδέλφους με συναδελφικότητα και όχι να τους αναγκάζεις να αμύνονται με ανακοινώσεις για τον τρόπο που ασκείς τα καθήκοντα σου. Ο σεβασμός δεν επιβάλλεται αλλά κερδίζεται.

Πως θα χαρακτηρίζατε τη σχέση σας με τον επικεφαλής του συνδυασμού “Συμμαχία Δημιουργίας” Θανάση Αδαμόπουλο?

Είναι ειλικρινής σχέση αλληλοεκτίμησης και σεβασμού. Ο Θανάσης είναι ευθύς άνθρωπος. Στις δημοτικές εκλογές του 2014 δεν μου έταξε κάτι για να συνεργαστούμε και δεν του ζήτησα τίποτα για να συνδράμω στην υποψηφιότητα του. ‘Άλλωστε και με τη πορεία του ως πρόεδρος της πρώην κοινότητας Πικερμίου έδωσε τα διαπιστευτήρια του.

Κάποιοι του προσάπτουν πάντως ότι δεν ασκεί επιμελώς τα καθήκοντα του …

Ο Θανάσης είναι ανήσυχος και δημιουργικός. Δεν σταματάει να εργάζεται από το πρωί έως το βράδυ. Πολιτεύτηκε για να έχει παραγωγικό ρόλο, να προσφέρει. Δεν του ταιριάζει να κριτικάρει και να ελέγχει. Για αυτό και εκτονώνει τις δυνάμεις του στις επιχειρήσεις του. Παρόλα αυτά είναι πιο συνεπής από πολλούς της συμπολίτευσης που δηλώνουν παρουσία στη… χάση και στη φέξη παρόλο που φέρουν ευθύνη για την παραγωγή έργου στο Δήμο μας.

Υπάρχει κάποιο δρομάκι του μυαλού σας που να σας οδηγεί στη μελλοντική σκέψη να είστε υποψήφιος δήμαρχος?

Στη παρούσα φάση με ενδιαφέρει η καριέρα μου και η οικογένεια μου. Η ενασχόληση μου με το Δήμο μας, γεμίζει τον δήθεν ελεύθερο χρόνο μου και δεν διαθέτω και πολύ. Εξάλλου δεν έχω κάποιο σύνδρομο με τίτλους ή καρέκλες. Αυτό αν έρθει, θα το φέρει ο χρόνος και οι συγκυρίες ή μπορεί και να μην έρθει.

Ανεξάρτητα από το αν τελικά θα είστε ή δεν θα είστε υποψήφιος δήμαρχος, αισθάνεστε βαθιά μέσα σας έτοιμος να αναλάβετε το βαρύ αυτό καθήκον? Ξέρετε καμιά φορά δεν τολμάμε ή δεν έχουμε την ευκαιρία να διεκδικήσουμε μια θέση, αλλά είμαστε έτοιμοι ή και το αντίθετο…

Θέσεις αυξημένης ευθύνης υπηρέτησα και υπηρετώ στην επαγγελματική μου πορεία. Είναι η φύση της δουλειάς μου αυτή. Δεν διστάζω ούτε φοβάμαι όταν ξέρω τι μπορώ και πολύ περισσότερο όταν ξέρω τι δεν μπορώ. Απλά αν το νιώσω, θα το κάνω.

Έχετε μετανιώσει για κάποια πολιτική σας απόφαση ή συνεργασία στα 15 χρόνια της πορείας σας στα κοινά του δήμου?

Δεν σκέφτομαι κάτι συγκεκριμένο. Σίγουρα όμως υπερτίμησα ή και υποτίμησα πρόσωπα ή καταστάσεις. Πιστεύω να μην έβλαψα δημότες ή το τόπο μας. Πήρα όμως πολλά μαθήματα που είναι χρήσιμα σε διάφορους τομείς της ζωής. Ελπίζω όταν σταματήσω την ενασχόληση μου με το Δήμο η ζυγαριά να γέρνει στη θετική πλευρά και να μην γκρινιάζω για τον χρόνο που έδωσα από τη ζωή μου.

Όταν ακούτε την έκφραση “πολιτικό κόστος” θυμώνετε ή σας είναι αδιάφορο?

Το πολιτικό κόστος “έκαψε” τη χώρα μας και βρίσκεται χρόνια τώρα σε αυτό χάλι. Αν τόσες κυβερνήσεις που πέρασαν δεν φοβόνταν το πολιτικό κόστος των ορθών αποφάσεων που έπρεπε να πάρουν και να εφαρμόσουν, σήμερα θα ήμασταν η Ελβετία της Μεσογείου. Δυστυχώς η ματαιοδοξία της μέγιστης χρονικής διατήρησης στην εξουσία καταστρέφει λαούς και υποθηκεύει το μέλλον τους.

Αν μπορείτε να “παγώσετε” γιά ένα λεπτό τη συγγενική σας σχέση με τον Ανδρέα Κεχαγιόγλου, πώς θα τον κρίνατε ψυχρά ως πολίτης για το δημαρχιακό του έργο?

Τον Ανδρέα τον έκριναν για πολλές τετραετίες οι δημότες, που τους αφιερώθηκε με την ψυχή του. Όλες οι δομές, οι λειτουργίες και τα έργα υποδομής που έγιναν στη Ραφήνα φέρουν τη σφραγίδα του. Μελέτες που κατατίθενται σήμερα προς έγκριση είναι από την δική του δημαρχιακή περίοδο. Αυτοί που γνώριζαν τη Ραφήνα πριν από το 1995 και μετά το 2010 ξέρουν. Αυτός άλλωστε είναι και ο υπαίτιος για την αγάπη και το ενδιαφέρον που έχω για την τύχη αυτού του τόπου.

Πείτε μου έναν λόγο που θα ερχόσασταν να κατοικήσετε στη Ραφήνα ή το Πικέρμι κι έναν λόγο που δεν θα το κάνατε “ούτε με σφαίρες”.

Θα ερχόμουν για την ομορφιά της φύσης, για την γρήγορη πρόσβαση στην πρωτεύουσα, το αεροδρόμιο και το λιμάνι. Για την ήρεμη καθημερινότητα και τις ζεστές ανθρώπινες σχέσεις. Δεν θα ερχόμουν για την απουσία αποχέτευσης των λυμάτων

Αν η Ραφήνα – Πικέρμι ήταν κυριολεκτικά ένα καράβι και ήσασταν καπετάνιος της, πού θα θέλατε να το οδηγήσετε?

Εκεί όπου θα αναδεικνύονταν όλα τα συγκριτικά του πλεονεκτήματα. Η φυσική ομορφιά, η τοποθεσία, η φύση, τα προϊστορικά αρχαία και ρωμαϊκά ευρήματα, η πολιτιστική του κληρονομιά, η παράδοση. Οι εναλλαγές της ορεινής ομορφιάς με τη θάλασσα. Κτίρια εναρμονισμένα με το περιβάλλον σαν σε συνέχεια του. Καθαρές γραμμές που οδηγούν σε χώρους αναψυχής και περιπάτου. Καλόγουστα καφέ και μεζεδωπολεία σε πλακόστρωτους δρόμους. Αγορά με ύφος και προσωπικότητα. Πιτσιρίκια που παίζουν ανέμελα σε ασφαλής χώρους. Αίθουσες όπου χειροκροτούν την προσπάθεια των καλλιτεχνών. Αθλητικοί χώροι όπου θαυμάζουν τον αγώνα των αθλητών. Δομές υγείας που προσδίδουν το αίσθημα ασφάλειας. Καλοπροαίρετη συνεργασία όλων των φορέων και των μονάδων για αυτό που τους ενώνει, το τόπο τους.

Ποια είναι η πιο ανεκτίμητη στιγμή της ημέρας σας?

Ο περίπατος με το παιδί μου στη παραλία χαζολογώντας και συζητώντας.

Θέλω να θυμηθείτε μερικές από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές σας ως παιδί και έφηβος στη Ραφήνα…

Εκδρομή με το σχολείο στη παραλία για κυνηγητό, “μήλα” , μπάλα κι ό,τι βάζει ο παιδικός νους. Προπόνηση μπάσκετ στο ανοιχτό γήπεδο το χειμώνα, προσπαθώντας να βάλεις καλάθι κόντρα στο θαλασσινό βοριά. Beach party και βραδινό μπάνιο στις Μαρίκες και στο Μπλε Λιμανάκι. Ραντεβουδάκια στοΝ Αι Νικόλα και σινεμά στο Αελλώ, το Ακτή και το Άστρον. Τα πρώτα ξενύχτια στο studio 54 με το Dj Γιώργο Σειρά.

Θεωρείτε σημαντικό το ρόλο του τοπικού Τύπου στη δημοκρατία, την ενημέρωση και την κοινωνία?

Φυσικά, αρκεί να ασκείται με κριτήριο την αντικειμενική ενημέρωση χωρίς αποκλεισμούς. Να μην δημιουργεί κλίμα αλλά να δίνει αφορμή να γίνονται συζητήσεις που θα δημιουργήσουν κοινά ενδιαφέροντα στους κατοίκους. Να τους δώσει την αίσθηση ότι είναι μέλη ενός ευρύτερου συνόλου με κοινά σημεία αναφοράς.

Σας δίνω τη θέση του δημοσιογράφου για την τελευταία ερώτηση. Τι θα ρωτούσατε (και τι θα απαντούσατε φυσικά) τον Δαμιανό Φαφούτη?

Θα τον ρωτούσα αν θα μετανιώσει για λεγόμενα του σε αυτή τη συνέντευξη. Μάλλον ναι, γιατί θα χαλάσει η ηρεμία κάποιων. Αυτοδιοίκητοι αντίπαλοι θα υποστηρίξουν ότι τους αδίκησα. Φίλοι και γνωστοί θα με ρωτήσουν γιατί είπες αυτό, γιατί είπες εκείνο. Οπότε αν στριμωχτώ θα επικαλεστώ ότι ήταν… ερωτήσεις “παγίδα”.

Σας ευχαριστώ γιά την ελεύθερη συζήτηση που είχαμε.

Κι εγώ σας ευχαριστώ. Αποδεικνύετε εδώ και χρόνια ως εφημερίδα αυτό που έλεγα παραπάνω. Αντικειμενικότητα και ενημέρωση χωρίς αποκλεισμούς.

Συνέντευξη στον Αργύρη Κωστάκη

Πηγή: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΚΤΗ