Έχουμε πράγματι ανάγκη από προσοχή;

Από τη στιγμή που γεννιόμαστε, εμείς οι άνθρωποι αισθανόμαστε μια ακόρεστη ανάγκη για προσοχή. Είμαστε κοινωνικά ζώα μέχρι το μεδούλι μας. Η επιβίωση και η ευτυχία μας εξαρτώνται από τους δεσμούς που δημιουργούμε με τους άλλους. Αν οι άνθρωποι δεν μας δίνουν προσοχή, δεν μπορούμε να συνδεθούμε μαζί τους σε κανένα επίπεδο. Μερικά από αυτά τα επίπεδα είναι καθαρά σωματικά – πρέπει να έχουμε ανθρώπους να μας κοιτάζουν για να νιώθουμε ζωντανοί. Όπως μπορούν να βεβαιώσουν όσοι έχουν περάσει μεγάλες περιόδους απομόνωσης, χωρίς βλεμματική επαφή, αρχίζουμε να αμφισβητούμε την ύπαρξή μας και να πέφτουμε σε βαθιά κατάθλιψη.

Αλλά αυτή η ανάγκη είναι επίσης βαθιά ψυχολογική: μέσω της ποιότητας της προσοχής που λαμβάνουμε από τους άλλους, αισθανόμαστε ότι μας αναγνωρίζουν και μας εκτιμούν γι’ αυτό που είμαστε, πράγμα από το οποίο εξαρτάται το αίσθημα της αυτοεκτίμησης.

Επειδή είναι τόσο σημαντικό για το ανθρώπινο ζώο, οι άνθρωποι θα κάνουν σχεδόν τα πάντα για να τραβήξουν την προσοχή, ακόμα και να φτάσουν σε ακραίες πράξεις. Κοιτάξτε πίσω από σχεδόν οποιαδήποτε ενέργεια και θα δείτε αυτή την ανάγκη ως πρωταρχικό κίνητρο.

Δείτε ακόμα:  O Aλβέρτος Μπουρλά στις Εκδόσεις Ψυχογιός

Ωστόσο, προσπαθώντας να ικανοποιήσουμε τη δίψα μας για προσοχή, αντιμετωπίζουμε ένα αναπόφευκτο πρόβλημα: η προσοχή που υπάρχει γύρω μας είναι πεπερασμένη. Στην οικογένεια πρέπει να ανταγωνιστούμε με τα αδέλφια μας, στο σχολείο με συμμαθητές, στη δουλειά με συναδέλφους. Οι στιγμές που αισθανόμαστε ότι μας αναγνωρίζουν και μας εκτιμούν είναι φευγαλέες. Οι άνθρωποι σε μεγάλο βαθμό αδιαφορούν για τη μοίρα μας, καθώς έχουν να αντιμετωπίσουν τα δικά τους προβλήματα. Υπάρχουν ακόμα και κάποιοι που είναι εντελώς εχθρικοί και δεν μας σέβονται. Πώς αντιμετωπίζουμε εκείνες τις στιγμές που αισθανόμαστε ψυχολογικά μόνοι μας, ή ακόμα και εγκαταλελειμμένοι; Μπορούμε να διπλασιάσουμε τις προσπάθειές μας να τραβήξουμε την προσοχή και να μας προσέξουν, αλλά κάτι τέτοιο ίσως εξαντλήσει την ενέργειά μας και συχνά έχει το αντίθετο αποτέλεσμα – οι άνθρωποι που προσπαθούν υπερβολικά φαίνονται απελπισμένοι και απωθούν την προσοχή που επιθυμούν. Δεν γίνεται να βασιζόμαστε διαρκώς στους άλλους για να αισθανόμαστε επιβεβαίωση, κι όμως ακριβώς αυτό λαχταρούμε.

Αντιμετωπίζοντας αυτό το δίλημμα από την πρώιμη παιδική ηλικία, οι περισσότεροι από εμάς καταλήγουμε σε μια λύση που λειτουργεί αρκετά καλά: δημιουργούμε έναν εαυτό, μια εικόνα του εαυτού μας που μας παρηγορεί και μας κάνει να νιώθουμε αναγνώριση εκ των έσω. Αυτός ο εαυτός αποτελείται από τα γούστα μας, τις απόψεις μας, τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο, τις αξίες μας. Όταν κατασκευάζουμε αυτή την αυτοεικόνα, τείνουμε να τονίζουμε τις θετικές μας ιδιότητες και να δικαιολογούμε τα ελαττώματά μας. Αν το παρατραβήξουμε θα υπάρξει πρόβλημα, γιατί αν η εικόνα μας έρχεται σε αντίθεση με την πραγματικότητα, οι άλλοι θα μας επισημάνουν τη διαφορά και τότε θα αμφισβητήσουμε τον εαυτό μας.

Δείτε ακόμα:  Μαζί με την καλοκαιρία έφτασαν και οι ΑΙΧΜΕΣ

Αλλά αν γίνει σωστά, στο τέλος θα έχουμε έναν εαυτό που μπορούμε να αγαπάμε και να τιμούμε. Η ενέργειά μας στρέφεται προς τα μέσα. Εμείς γινόμαστε το κέντρο της προσοχής μας. Όταν βιώνουμε τις αναπόφευκτες στιγμές της μοναξιάς και της έλλειψης εκτίμησης, μπορούμε να αποτραβηχτούμε σε αυτόν τον εαυτό και να παρηγορηθούμε. Αν έχουμε στιγμές αμφιβολίας και κατάθλιψης, η αγάπη προς τον εαυτό μας μας βοηθάει να σηκωθούμε, μας κάνει να νιώθουμε άξιοι, ακόμα και ανώτεροι από τους άλλους. Αυτή η αυτοεικόνα λειτουργεί σαν θερμοστάτης, βοηθώντας μας να ρυθμίσουμε τις αμφιβολίες και τις ανασφάλειές μας. Δεν είμαστε πλέον εντελώς εξαρτημένοι από την προσοχή και την αναγνώριση των άλλων. Έχουμε αυτοεκτίμηση.

Δείτε ακόμα:  Kαιρός για αλλαγή!

Το απόσπασμα είναι από το νέο βιβλίο του Robert Greene «Οι νόμοι της ανθρώπινης φύσης». 

Αντλώντας παραδείγματα από ιστορικές προσωπικότητες, όπως ο Περικλής, η βασίλισσα Ελισάβετ Α΄, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και πολλές άλλες, ο Robert Greene μας δείχνει τον τρόπο να αποστασιοποιηθούμε από τα συναισθήματά μας και να αποκτήσουμε αυτοέλεγχο. Να αναπτύξουμε ενσυναίσθηση και διορατικότητα και να καταφέρουμε να διακρίνουμε τι κρύβεται πίσω από τις μάσκες των συνανθρώπων μας. Να ξεφύγουμε από τη ζώνη της άνεσής μας, ώστε να πραγματοποιήσουμε τον βασικό, ουσιαστικό στόχο της ζωής μας. Είτε πρόκειται για την επαγγελματική ή την προσωπική μας ζωή είτε για τη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου, Οι Νόμοι της Ανθρώπινης Φύσης προσφέρουν ευφυείς τακτικές επιτυχίας. Ο Robert Greene έχει βοηθήσει εκατομμύρια αναγνώστες αποστάζοντας την αρχαία σοφία, γνώση και φιλοσοφία σε προσβάσιμα βιβλία για όσους αναζητούν δύναμη, βελτίωση και κατανόηση.

Διαβάστε τις πρώτες 30 σελίδες του βιβλίου.