Ευάγγ. Μαυρουδής: Η συνεργασία των κυρίων Πιστικίδη – Μπουρνούς “δηλητηριάζεται” από την εναλλαγή στην εξουσία

Ο γιατρός, συγγραφέας και μελετητής της ιστορίας Ευάγγελος Μαυρουδής σε ένα ανθρώπινο τετ α τετ. Από αυτά που βλέπεις μόνο σε κανένα ταβερνάκι με τις καρδιές χωρίς “πανοπλία”. Σε ένα καφενεδάκι με καθαρά βλέμματα, ενώ έξω ο βοριάς της Ραφήνας λυσσομανάει. Μοναδικός κριτής ο αναγνώστης, αλλά προσωπικά την απόλαυσα αυτή τη συνομιλία.

Ποιός θεωρείται καλός δημοτικός σύμβουλος ή και πολιτικός – βουλευτής ή υπουργός? Πιο σωστά θα έλεγα χρήσιμος και αποτελεσματικός στην κοινωνία?

Στη Βόρειο Ήπειρο, κοντά στην Κορυτσά, υπήρχε μια πόλη, ιδιαίτερα πλούσια με επιφανείς κατοίκους, εμπόρους κυρίως οι οποίοι συναλλάσσονταν με όλες τις μεγάλες πρωτεύουσες των Βαλκανίων, αλλά και με την Τεργέστη και με τη Βιέννη. Ονομαζόταν Μοσχόπολη και ακόμα υπάρχουν τα ερειπωμένα υπολείμματα της μεγαλοπρέπειας της. Η αυτοδιοίκηση της πόλης προέκυπτε από εκλογές όπου όλοι οι πολίτες ήταν υποψήφιοι υποχρεωτικά. Εκλέγονταν βέβαια οι ικανότεροι και το κυριότερο πειστήριο για την αξία τους ήταν η επαγγελματική επιτυχία, η περιουσία, η ηθική και η κοινωνική θέση. Όποιος εκλεγόταν αλλά δεν επιθυμούσε να διοικήσει την πόλη, επειδή θα ζημίωνε έτσι τη δική του προσωπική επιχείρηση, δήλωνε παραίτηση και υποχρεωνόταν να καταβάλει ένα σημαντικό ποσό, το οποίο όριζαν οι άλλοι και το οποίο πήγαινε στο ταμείο της πόλης. Αναλογιστείτε τι συμβαίνει σήμερα και βγάλετε τα συμπεράσματά σας.

Τι αγαπάτε περισσότερο στη Ραφήνα?

Την ομορφιά της φύσης, την απλότητα της ζωής και την ανθρωπιά των κατοίκων της. Φεύγοντας από την τσιμεντόπληκτη Αθήνα, απολαμβάνω καθημερινά το απέραντο γαλάζιο του Ευβοϊκού, το πράσινο των πεύκων, τους ήχους και το μικρόκοσμο του ολοκάθαρου ποταμού (ισάξιου αδελφού του Ιλισού και του Κηφισού) που ονομάζεται ταπεινά Μεγάλο Ρέμα. Η απλότητα της ζωής μού θυμίζει τον Περισσό, τη συνοικία της Νέας Ιωνίας όπου μεγάλωσα, το ίδιο και η προσφυγική προέλευση της πλειοψηφίας των κατοίκων της πόλης.

Ποιό θεωρείτε το πιο μεγάλο πρόβλημα του δήμου, την πιο αποκρουστική εικόνα για τη σύγχρονη εποχή που ζούμε?

Την έλλειψη αποχέτευσης που έχει ως συνέπεια την εγκληματική άντληση των λυμάτων από τους βόθρους και την απόρριψη τους στα ρείθρα των πεζοδρομίων προς το κέντρο της πόλης.

Μετανιώσατε που αποσυρθήκατε από την τοπική πολιτική σκηνή ή θεωρείτε ότι αργήσατε να το πράξετε?

Παραιτήθηκα πριν πέντε μήνες επειδή αισθάνθηκα απαξίωση. Η Ελλάδα έχει καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για αποφάσεις του προηγουμένου δημοτικού συμβουλίου της πόλης μας και άλλων πέντε δήμων της χώρας. Το καινούργιο συμβούλιο στο οποίο συμμετείχα επέμενε στις αποφάσεις αυτές παρά τις συνεχείς υπομνήσεις ενώ έσπευσε να συμμορφωθεί μόνο όταν τα μέλη του κινδύνεψαν να διωχθούν πειθαρχικά και, κατά συνέπεια, να χάσουν τις θέσεις τους. Σε ανοιχτή επιστολή μου πριν από τις τελευταίες εκλογές είχα διατυπώσει την πρόθεσή μου να μην πολιτευθώ πια, επιβεβαιώνοντας έμπρακτα τις απόψεις μου για ανανέωση προσώπων στο δημοτικό συμβούλιο. Ανέστειλα την απόφασή μου ύστερα από πρόσκληση του Γιώργου Χριστόπουλου χάριν του μόνου έργου υποδομής που μπορούσε πλέον να υλοποιηθεί (εφόσον ψηφιζόταν βέβαια από το δημοτικό συμβούλιο που θα προέκυπτε) τη δημιουργία ΚΕΛ στο Πλατύ Χωράφι. Μόλις το έργο ψηφίστηκε υπό τις συνθήκες που εξήγησα προηγουμένως, έσπευσα να παραιτηθώ. Παρέμεινα για λίγο ακόμα ύστερα από παράκληση του δημάρχου για να συμμετάσχω στην ψηφοφορία για την ανακήρυξη του μητροπολίτη Προύσης ως επίτιμο δημότη της πόλης μας.

Στην πολύχρονη πορεία σας στα κοινά της Ραφήνας κάνατε περισσότερους φίλους ή περισσότερους εχθρούς?

Δυστυχώς η έντιμη ενασχόληση με τα κοινά δημιουργεί έχθρες. Έχασα αρκετούς που δήλωναν φίλοι μου ή έρχονταν στο ιατρείο ως ασθενείς μου. Γνωρίζοντας ιστορία ομολογώ πως ήμουν ενήμερος. Υπάρχει άλλωστε ένα ανάλογο έργο του Ίψεν. Ωστόσο η διάθεση προσφοράς, η αίσθηση του καθήκοντος και ο έλεγχος της συνείδησης για αυτά τα δύο υπερνίκησαν τη φωνή που έλεγε «κάτσε στ’ αυγά σου».

Με το ψύχραιμο μάτι σας και το πέρασμα του χρόνου πώς θα χαρακτηρίζατε τη συνεργασία των κυρίων Πιστικίδη και Μπουρνούς?

Είναι καλή συνεργασία, αλλά “δηλητηριάζεται” από την εναλλαγή στη δημαρχιακή εξουσία που έχει προσυμφωνηθεί. Η πραγματική συλλογικότητα εμπεριέχει την έννοια της υποταγής των προσωπικών φιλοδοξιών στον κοινό στόχο και όχι το διαμοιρασμό του στόχου για την ικανοποίηση των προσωπικών φιλοδοξιών. Τα ωραία λόγια με τα οποία δικαιολόγησαν τη σύμπτυξη των παρατάξεων τους θα ήταν πιστευτά μόνο αν ο ένας εκ των δύο είχε υποχωρήσει.

Εκτιμάτε ότι με την αλλαγή σκυτάλης σε έναν μήνα στη δημαρχία τα πράγματα για τον δήμο θα καλυτερέψουν, θα χειροτερέψουν ή θα είναι αμετάβλητα?

Είναι πολύ λίγα τα ουσιαστικά έργα που μπορεί να πραγματοποιήσει η δημοτική αρχή της πόλης μας ανεξαρτήτως προσώπων. Η οικονομική κρίση δεν επιτρέπει την ελπίδα της επανάληψης των προτάσεων της πολιτείας που δυστυχώς απορρίφθηκαν ή πολεμήθηκαν από προηγούμενες δημοτικές διοικήσεις. Συνεπώς, παρά την αλλαγή σκυτάλης, θα υπάρξει μία από τα ίδια αναγκαστικά, ανεξάρτητα από τις ικανότητες των προσώπων. Θεωρώ όμως ότι το επιτελείο των αντιδημάρχων και των διευθυνόντων τα νομικά πρόσωπα του δήμου είναι ιδιαίτερα πετυχημένο, ίσως το καλύτερο που έχει τύχει μέχρι τώρα στην πόλη. Αυτό ανήκει στα υπέρ της παρούσας δημοτικής αρχής. Ελπίζω λοιπόν αρκετά από τα τρέχοντα προβλήματα να βελτιωθούν ώστε τα πράγματα για το δήμο μας να καλυτερέψουν.

Τι θα συμβουλεύατε σε έναν κάτοικο του δήμου Ραφήνας – Πικερμίου όταν φτάσει η ώρα της τοπικής κάλπης το 2019?

Είναι νωρίς ακόμα για την ώρα της κάλπης. Θα συνιστούσα μεγαλύτερη συμμετοχή στα κοινά ιδιαίτερα από τους νέους συμπολίτες οι οποίοι θα ζήσουν και θα δημιουργήσουν οικογένειες στον δήμο μας.

Σας ευχαριστώ γιά την ανθρώπινη συζήτηση και τον χρόνο σας.

Κι εγώ ευχαριστώ. ήταν κάτι πραγματικά ξεχωριστό.

Συνέντευξη: ΑΡΓΥΡΗΣ ΚΩΣΤΑΚΗΣ
Πηγή: Εφημερίδα “ανατολική ακτή”