Κορονοϊέ δεύρο έξω! Φτου ξελευτερία…

Eιδικοί δεν είμαστε, ούτε επιστήμονες, γιατροί, λοιμωξιολόγοι για να μιλήσουμε για κορονοϊούς, μάσκες, γάντια και αντισηπτικά. Όμως θεωρώ ότι έχουμε κοινή λογική και νου ώστε να “μεταφράσουμε” αυτά που είπε ή δεν είπε ο Πρωθυπουργός στο 8ο διάγγελμά του, και η Υπουργός Παιδείας χθες.

Προσπαθώ να κρατάω κάτω τη μπάλα, διότι αυτή την στιγμή εάν πας κόντρα στις τηλεοράσεις κι όσα λένε από το πρωί ως το βράδυ, κινδυνεύεις να θεωρηθείς αντι-κυβερνητικός, ότι κάνεις αντιπολίτευση σε τούτη την δύσκολη στιγμή ή στην καλύτερη να σε χαρακτηρίσουν “προβοκάτορα” και “λασπολόγο”.

Γιατί δηλαδή πρέπει να κλείσω τα μάτια μου στο φιάσκο των εκατομμυρίων στα ΜΜΕ (αλήθεια ποιοι τα πήραν, θα μάθουμε ποτέ;), έως τα βάουτσερ, και το σόου με την Άλκηστις Πρωτοψάλτη να τραγουδά και τον Μητσοτάκη μαζί με καμιά 50αριά νοματαίους που ω του θαύματος βρέθηκαν εκεί, μεσ΄ την τρελή χαρά να χαιρετάνε τη νταλίκα! Καλά οι κάμερες περνούσαν τυχαία και μιας είδαν φως, είπαν να τραβήξουν μερικά πλάνα. Ως προς την Πρωτοψάλτη κανένα πρόβλημα, ίσα ίσα μάλιστα που δηλώνω φαν της φωνής της.

Για να μπούμε όμως στο… ζουμί: Ο πρωθυπουργός έκανε διάγγελμα και μου προκάλεσε περισσότερες απορίες στο μυαλό μου από όσες θα έπρεπε να μου λύσει. Έχει περάσει ήδη μιάμιση μέρα και δεν υπάρχει ξεκάθαρο πλάνο με το τι θα γίνει στα σχολεία και στις επιχειρήσεις. Εάν κι εφόσον κλπ κλπ…

Θα ανοίξουν σταδιακά τα μαγαζιά, θα κυκλοφορούμε με μάσκες, θα τις βάζουμε, θα τις βγάζουμε κι αν είμαστε “καλά παιδιά” θα προχωρήσουμε παρακάτω. Τα μαζικά τεστ από την άλλη κρίνονται τελείως απαραίτητα. Θα γίνονται;

Ένα σχέδιο πάντως για επάνοδο της οικονομίας δεν άκουσα. Πως θα επιβιώσουμε, τι θα γίνει με τα “χαμένα” λεφτά, πότε θα πέσουν τα 800άρια, 600άρια, 400άρια, που δεν φτάνουν ούτε για ζήτω. Που είναι τα μέτρα για την ενίσχυση των επιχειρήσεων και των εργαζομένων.

Προφανώς τα όσα έχουν ήδη εφαρμοσθεί δεν πρόκειται να ισχύσουν τον Μάιο, αν κατάλαβα καλά. Το πρόβλημα όμως είναι ότι οι περισσότερες επιχειρήσεις θα παραμείνουν κλειστές, όπως τα χιλιάδες καταστήματα εστίασης μέχρι την 1η Ιουνίου. Αλλά και όσες ανοίξουν νωρίτερα, πάλι θα έχουν περιορισμένη πελατεία, σε σχέση με πριν ενώ καλύτερα να μην γίνεται λόγος για τις κάθε είδους τουριστικές επιχειρήσεις.

Αυτό που συγκράτησα απ΄όλα αυτά ήταν το γνωστό μοτο των τελευταίων 45 ημερών: “Ατομική ευθύνη”! Μόνος σου θα “καθαρίσεις”πάλι τη… μπουγάδα εν ολίγοις. Και πάμε τώρα στο -επίσης- μείζον για μένα θέμα…

Είναι λάθος η επιλογή να ανοίξουν τα σχολεία. Το άνοιγμα των σχολείων δεν εξυπηρετεί σε τίποτε άλλο εκτός ίσως από τα ταμειακά διαθέσιμα κάποιων ιδιωτικών κολεγίων. Προφανώς “πέρασε” το δικό τους. Άλλωστε για τον κίνδυνο επανάκαμψης του ιού σε περίπτωση που ανοίξουν τα σχολεία μιλούν αρκετοί ειδικοί.

Μα οι μαθητές μικρότερης ηλικίας είναι εξαιρετικά δύσκολο να τηρήσουν όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας και υγιεινής, όπως τη χρήση μάσκας και το σχολαστικό πλύσιμο των χεριών. Κάτι τέτοιο είναι αδύνατον να επιβληθεί με αστυνομικού τύπου πειθαρχία σε μικρές ηλικίες.

Δεν συζητάμε για την Γ΄ Λυκείου, εκεί οκ. Όμως όπως πολύ σωστά επεσήμανε και μία εκπαιδευτικός της Ραφήνας “Μέχρι 4 Μαΐου απαγορεύεται η συγκέντρωση 10 ατόμων ακόμα και σε ανοικτούς χώρους. Μία εβδομάδα μετά, στις 11 Μαΐου, 15 μαθητές και ένας εκπαιδευτικός μπορούν να είναι όλοι μαζί σε μία αίθουσα… Κάτι δεν μου φαίνεται λογικό”!

Σαφέστατα η απόφαση που πάρθηκε να κλείσουν τα σχολεία άμεσα στην αρχή της πανδημίας ήταν ολόσωστη όπως αποδείχθηκε, η οποία (απόφαση) μαζί με όσες ακόμη ακολούθησαν στην ίδια περιοριστική κατεύθυνση, συνέβαλε στην ανάσχεση της πανδημίας στη χώρα μας, όπου η καμπύλη του κορονοϊού βαίνει μειούμενη.

Αν για καταστήματα και άλλες επιχειρήσεις το ζητούμενο είναι ο χρόνος που θα ανοίξουν και οι συνθήκες λειτουργίας, για τα σχολεία τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα. Ιδιαίτερα για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, στην οποία οι ιδιαιτερότητες είναι πολλές και σε σημαντικό βαθμό αντικειμενικές.

Σε άλλες χώρες που ανοίγουν σταδιακά τα σχολεία, υπάρχει άλλη κτιριακή υποδομή όπως επίσης η δυνατότητα για μεγάλο αριθμό τεστ. Κάτι που εδώ δεν το έχουμε δει…