Κορονοϊός: Η χαρά του λαμόγιου

Είναι γνωστό τοις πάσι ότι σε περιπτώσεις όπως φωτιές, ΄λιμοί, σεισμοί, καταποντισμοί και τώρα πανδημία υπάρχει μια “μερίδα” συν-ανθρώπων μας που εκμεταλλεύονται αυτές τις καταστάσεις οικονομικά.

Τι εννοώ: Οι συγκεκριμένοι ή θα φεσώσουν κόσμο και κοσμάκη ή θα κοιτάξουν πως θα κονομήσουν με διάφορους τρόπους. Όλοι αντιλαμβανόμαστε τις δυσκολίες και τα ζόρια που περνάμε, στο να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας και να είμαστε συνεπείς στις πληρωμές απέναντι στο κράτος, στους εργαζόμενους, στους συνεργάτες μας, στα μαστόρια, παντού…

Αν έχεις κάνει την δουλειά σου σωστά, αν παράγεις έργο, αν τηρείς τις συμφωνίες που έχουν γίνει… δικαιούσαι να ανταμειφτείς και να λάβεις τα σωμφηνηθέντα. Αυτό είναι το αυτονόητο. Αμ δε…

Λαμογιές γινόντουσαν εξαπανέκαθεν, πόσο μάλλον τώρα λόγω του κορονοϊού και της πανδημίας, όπου τα γνωστά λαμόγια*, βγήκαν πάλι στην πιάτσα, σαν τα σαλιγκάρια μετά την βροχή. Τους ξέρουμε όλοι, είναι πια γνωστοί. Το παίζουν “αόρατοι” και “εξαφανισμένοι” μπας και γλιτώσουν κανα φράγκο. Δεν σηκώνουν τηλέφωνα, δεν σε ξέρουν, σφυρίζουν αδιάφορα, κλαίγονται ζητώντας λίγη συμπόνοια και όλα τα σχετικά.

Αυτοί είναι οι “εξυπνοι” και οι άλλοι τρώνε κουτόχορτο. Ποιον κοροϊδεύεις ρε… “Καραμήτρο”, που τα πουλάς αυτά. Για ηλίθιους τους περνάς; Αφού η λαμογιά είναι στο πετσί σου και κάνεις μπαμ από εκατό χιλιόμετρα. Μηδέν αξιοπρέπεια, άγνωστη λέξη γι αυτούς, μηδέν ανθρωπιά, μηδέν σε όλα. Κι αν παρ΄ελπίδα πιστεύει κάποιος ότι άλλαξες πλανάται πλάνην οικτράν.

Αλλά τι να κάνεις που κάποιες φορές δεν μπορείς να τους αποφύγεις. Σ΄αυτή την περίπτωση όμως έρχεται η ώρα του εξευτελισμού και της “αποκάλυψης”. Διότι και για το λαμόγιο υπάρχει λύση…

Προσοχή φίλοι μου, γενικώς ομιλών, διότι λαμόγια υπάρχουν παντού τελικά!!!

  • Η λέξη «λαμόγιο» χρησιμοποιείται πολλά χρόνια στα ελληνικά και προέρχεται από την αργκό, αν και η ετυμολογία της παραπέμπει σε ισπανική ή ιταλική λέξη. Το λαμόγιο πότε κέρδιζε, δείχνοντας έτσι ότι ο παπατζής είναι κορόιδο και προσελκύοντας αυτούς που ήθελαν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία και πότε έχανε, διαλέγοντας πάντα το λάθος φύλλο, ενώ ήταν πασιφανές ότι ο «παπάς» ήταν άλλος. Με αυτόν τον τρόπο, τα υποψήφια θύματα που έβλεπαν τον παπά να είναι σε εμφανή θέση και το «λαμόγιο» να χάνει, έριχναν τα λεφτά τους με μεγάλη ευκολία στον «παπά» και φυσικά έχαναν, αφού συνήθως «παπάς» ήταν το τρίτο φύλλο….