Κύριε Κιμούλη, είσαι διπλά ένοχος

Mετά τον ασκό του Αιόλου που άνοιξε με την αποκάλυψή της η Ζέτα Δούκα, δεν έχουν σταματημό οι καταγγελίες και οι καταθέσεις άσχημων και δυσάρεστων εμπειριών για τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Γιώργο Κιμούλη.

Το… περνάμε καλά στα παρασκήνια κι αυτό βγαίνει προς τα έξω, όχι ότι το πιστεύαμε, αλλά αποδείχθηκε το αντίθετο. Τα στόματα άνοιξαν, και καλά έκαναν, και πλέον καθημερινά βγαίνει στο φως και μια καινούργια ιστορία. Βία, ψυχολογική, σωματική, λεκτική, καταρράκωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ακρότητες που άλλοι το λένε «σκληράδα» κι άλλοι δικαίως απανθρωπιά.

Ήμουν και είμαι θαυμαστής του Γιώργου Κιμούλη. Είναι από τις περιπτώσεις που βλέπεις μια ταινία, μια σειρά, μια θεατρική παράσταση και χωρίς να έχεις γνώσεις επιπέδου Γεωργουσόπουλου καταλαβαίνεις ότι αυτός ο τύπος είναι μεγάλο ταλέντο, είναι κάτι το ξεχωριστό. Ρεσιτάλ ερμηνείας, συμμετοχή σε σπουδαίες παραγωγές και μια βαθιά υπόκλιση στον τεράστιο ηθοποιό και μετέπειτα σκηνοθέτη.

Όμως εδώ ο κύριος Κιμούλης που στα δικά μου μάτια, έπεσε πολύ μετά την κατακριτέα συμπεριφορά του είναι διπλά ένοχος. Μια φορά για την πράξη του και άλλη μία από τη στιγμή που απάντησε στις κατηγορίες ότι… «είναι μόδα οι καταγγελίες τύπου Μπεκατώρου». «Της μόδας είναι οι αλήθειες», είπε η κα Γαρμπή και συμφωνώ μαζί της χίλια τοις εκατό.

Σε μια εποχή που ένα απόστημα σπάει και γυναίκες που έχουν υποστεί σεξουαλική βία ή άλλου είδους βία ανοίγουν το στόμα τους για να πέσουν βορρά σε ένα αδηφάγο τηλεοπτικό κοινό και σε ένα ακόμη πιο άγριο κοινό της αρένας των μέσων κοινωνικής δικτύωσης η ατάκα του κυρίου Κιμούλη είναι ό,τι πιο χυδαίο μπορεί να ακουστεί στην παρούσα φάση. Μια συγγνώμη, ένα… ήμουν φορτισμένος, είχα νεύρα, έχω μετανιώσει… θα αρκούσε θεωρώ και θα άλλαζε αρκετά τα πράγματα.

Οι γυναίκες που έχουν υποστεί βία – κάθε είδους – στο σπίτι, στη δουλειά, στον αθλητικό όμιλο, στο θέατρο, οπουδήποτε στην κοινωνία που ζούμε δεν αρκεί να το ομολογήσουν. Πρέπει να υποστούν δεκάδες μικρές και μεγάλες «δίκες» και φυσικά να ζήσουν και με το τραύμα τους και με την επιλογή τους να το δημοσιοποιήσουν.
Η πράξη τους αυτή είναι σημαντική για τις ίδιες αλλά και για άλλες γυναίκες που έχουν υποστεί τα ίδια και ακόμη ντρέπονται και δικαίως φοβούνται.

Τα λόγια του κυρίου Κιμούλη έρχονται να αναπαράξουν με τον χυδαιότερο τρόπο τα στερεότυπα που υποδαυλίζουν την σιωπή και τον συνεχή φόβο για τα θύματα κάθε είδους βίας. Γι’ αυτό είναι διπλά ένοχος. Το «τύπου Μπεκατώρου» υποτιμά όχι μόνο την κυρία Μπεκατώρου αλλά και όλες τις γυναίκες που τόλμησαν να αναμετρηθούν με τον βιαστή τους και την κοινωνία.

Δεν είναι μόδα η τόλμη να πει κάποιος ότι δέχτηκε οποιασδήποτε μορφής επίθεση στο χώρο που κινείται. Δεν είναι μόδα είναι μια κίνηση θάρρους. Γι’ αυτό είναι ένοχος. Γιατί αναπαρήγαγε, στην προσπάθειά του να υπερασπιστεί τον εαυτό του, όλα εκείνα τα στερεότυπα που ευθύνονται για την θέση της γυναίκας ή του κάθε αδύναμου προσώπου στην Ελλάδα.

Εις το επανιδείν

Βαγγέλης Ιωάννου