Ο καπετάνιος του γιοτ «Χριστίνα» αποκαλύπτει: «Ο καλόκαρδος Ωνάσης, η ξινή Κάλλας και η κακιά Τζάκι»

Την σιωπή του έσπασε ο επί 10 χρόνια καπετάνιος του θαλαμηγού «Χριστίνα», Γιώργος Ζαχαριάς.

Ο 80χρονος σήμερα Γιώργος Ζαχαριάς περιγράφει τις στιγμές που περνούσε με τον Αριστοτέλη και τον Αλέξανδρο Ωνάση και μιλά για όλες τις διασημότητες από τον πολιτικό και καλλιτεχνικό χώρο που είχαν φιλοξενηθεί στην θαλαμηγό του Ελληνα κροίσου.

Σε συνέντευξή του στην Espreso, ο κύριος Ζαχαριάς αναφέρει πως για τον Αριστοτέλη Ωνάση υπήρξε ο Γιωργάκης, το αγαπημένο παιδί της θαλαμηγού «Χριστίνα» και ο άνθρωπος που του έκανε παρέα όταν έτρωγε.

Από την άλλη με τον γιο του Ελληνα εφοπλιστή, Αλέξανδρο, ο Γιώργος ήταν ένας φίλος κοντά στην ηλικία του, που δεν έπαιρνε το βλέμμα του λεπτό από πάνω του.

Ο Γιώργος Ζαχαριάς ήταν εκείνος που του έμαθε πως να κολυμπάει και να οδηγεί κρις κραφτ.

Εκτός αυτού ο καπετάνιος τους «Χριστίνα» γνώρισε και σημαντικές προσωπικότητες… Ουίνστον Τσόρτσιλ, Γκρέτα Γκάρμπο, Μαρία Κάλλας, Τζάκι Κένεντι, Τζίνα Λολομπριτζίτα, Σοφία Λόρεν, Γκάρι Κούπερ και άλλοι…

«Να ξεκινήσω με τον Τσόρτσιλ. Πολύ περίεργος άνθρωπος και, λόγω του πάχους του, κοιμόταν τις περισσότερες φορές στην καρέκλα, που έτρωγε. Επινε μπουκάλια ουίσκι!», ανέφερε και συνέχισε λέγοντας:

«Σε κάθε ταξίδι που πηγαίναμε φόρτωνε στο αμπάρι τυλιγμένους πάνω από 200 πίνακες ζωγραφικής! Και όταν αποβιβαζόμασταν, τους ξεφορτώναμε. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί το έκανε αυτό. Από την άλλη, δεν θα ξεχάσω την Γκρέτα Γκάρμπο. Ηταν πλέον μεγάλης ηλικίας, αλλά υπέροχη γυναίκα και πανέμορφη. Θυμάμαι ένα περιστατικό που την αφορούσε και αποδεικνύει πόσο ξεχωριστή ήταν: Βρισκόμασταν αραγμένοι ανοιχτά της Χαλκίδας. Η Γκάρμπο ήταν στο κατάστρωμα, με ένα ποτήρι σαμπάνια στο χέρι. Ένα από εκείνα τα καλοκαιρινά βράδια ένας βαρκάρης της περιοχής φώναξε προς το πλοίο και τη χαιρέτησε. Εκείνη ανταπέδωσε και είπε στο πλήρωμα να του δώσουν ένα μπουκάλι ουίσκι. Το πρωί, ξημερώματα, ακούσαμε φωνές. Ο βαρκάρης είχε πιει όλο το μπουκάλι και είχε μεθύσει, με συνέπεια να πέσει στη θάλασσα και να πνιγεί. Οταν το έμαθε η Γκάρμπο άρχισε να κλαίει, γιατί πίστευε ότι ήταν υπεύθυνη για το τραγικό συμβάν».

«Μακράν η πιο καλόψυχη ήταν η Τίνα Λιβανού! Δεν θα ξεχάσω ότι σε κάθε ταξίδι που κάναμε η Τίνα έτρωγε με το προσωπικό της θαλαμηγού και πάντα μας ρωτούσε αν μας έλειπε κάτι. Ψυχούλα! Η Κάλλας ήταν πιο σκληρή και πιο ντίβα. Είχε πάντα θέμα με το πλήρωμα. Ωστόσο από τη Μαρία ακόμα αντηχεί στα αυτιά μου η φωνή της. Θυμάμαι ότι στη θαλαμηγό, μπροστά στην πρύμνη, ο Αρίστος είχε βάλει ένα πιάνο, για να κάνει εκείνη πρόβες. Κάθε βράδυ ήταν τέτοια η έκταση της φωνής της, που έφτανε έως το τελευταίο δωμάτιο και ακουγόταν σαν να ήταν δίπλα σου. Είχε, μάλιστα, και δύο σκυλάκια, τα οποία δεν αποχωριζόταν ποτέ. Οταν τραγουδούσε η Μαρία, τα σκυλιά ούρλιαζαν, σαν να τραγουδούσαν ντουέτο!» θυμάται.

Και οι ντίβες λυγίζουν

Αν και, όπως τονίζει ο καπετάνιος του Ωνάση, η Κάλλας ήταν σκληρή ως άνθρωπος, εκείνος την είχε δει να… λυγίζει.

«Ήταν την περίοδο που της είχε αναγγείλει ο Αριστοτέλης Ωνάσης ότι χωρίζουν. Ημασταν με το κρις κραφτ. Αν και πάντα μου μιλούσε, εκείνη την ημέρα ήταν αμίλητη. Γυρίζει κάποια στιγμή προς το μέρος μου, με κοιτάζει βαθιά μέσα στα μάτια και μου λέει: «Γιωργάκη, δεν θα μείνω άλλο εδώ». Επειτα από δύο μέρες χώρισαν».

Όσο για την Τζάκι, ο 80χρονος σήμερα Γιώργος Ζαχαριάς μόνο κακές στιγμές έχει να θυμάται: «Ηταν η χειρότερη. Όχι μόνο δεν έδινε σημασία σε εμάς, αλλά ούτε στον ίδιο τον Ωνάση. Πολύ κακός άνθρωπος για το πλήρωμα, ψυχρή γυναίκα. Θυμάμαι στον γάμο του Αρίστου στον Σκορπιό ούτε ένα ζεστό χαμόγελο. Σαν να μην παντρευόταν».

Πάντως σύμφωνα με τον Γιώργο Ζαχαριά την πιο μεγάλη καρδιά την είχε ο Αριστοτέλης Ωνάσης.

Εκτός από τα περίφημα γλέντια του Αρίστου πάνω στη θαλαμηγό, ο Ωνάσης για το πλήρωμά του ήταν ένας μεγάλος ευεργέτης και φιλάνθρωπος. «Όταν εγώ θα πήγαινα φαντάρος, με έπιασε ο Αρίστος και μου είπε: «Πόσα χρήματα στέλνεις, ρε Γιωργάκη, στους γονείς σου στα Βίλια;» Του απάντησα 60 δραχμές την εβδομάδα. Με αγκάλιασε και μου είπε: «Τα δύο χρόνια που θα είσαι φαντάρος θα τους τα στέλνω εγώ για να μην τους λείψει τίποτα».

Έτσι και έγινε. Οι γονείς μου ζούσαν από τα χρήματα που τους έστελνε εκείνος. Από την άλλη, δεν θα ξεχάσω και ακόμα ένα περιστατικό: κάθε φορά που δέναμε στη Γλυφάδα το μάθαιναν τα φτωχαδάκια και έκαναν ουρά για να τους δίνει φιλοδώρημα. Ο Ωνάσης έδινε χρήματα με μάτσα σε όλους! Κάποια φορά στην ουρά ήταν μια γυναίκα που κρατούσε ένα μικρό παιδί στην αγκαλιά της. Οταν έφτασε η σειρά της, ο Αρίστος έβγαλε να της δώσει χρήματα. Εκείνη με δάκρυα στα μάτια τον σταμάτησε και του είπε: «Κύριε Ωνάση, το παιδί μου θα πεθάνει. Δεν θέλω χρήματα, πρέπει να το στείλω στην Αγγλία για να χειρουργηθεί». Την επόμενη μέρα ο Ωνάσης έστειλε όλη την οικογένεια στην Αγγλία, το παιδί χειρουργήθηκε και τα πλήρωσε όλα εκείνος».

Πηγή: Espresso

Διαβάστε επίσης