Νερά να τα πιείς στο ποτήρι, κόσμος που λάμπει διά της απουσίας του, ξαπλωστρομπρέλες που επίσης. Έχει κι άλλα: Εύκολη πρόσβαση από την λεωφόρο Λαυρίου, ας πούμε, που κάνει τις αποστάσεις ιδανικές ακόμα και για καθημερινές μετά τη δουλειά, ειδικά αν δουλεύεις κάπου κοντά σε έξοδο της Αττικής Οδού.
Για όλα αυτά, και για πολλά άλλα που θα αναλύσουμε παρακάτω, όσοι έχουμε ανακαλύψει τις παραλίες της Κερατέας δεν τις αλλάζουμε με τίποτα. Ιδού τέσσερις από τις αγαπημένες μας, για να ξεκινήσεις την εξερεύνησή σου.
Το Βγέθι
Τσέκαρε ότι δεν φυσάει βοριάς (γιατί το παίρνει και το σηκώνει), πάρε μαζί ό,τι μπορεί να χρειαστείς σε προμήθειες γιατί δεν έχει τίποτα –κι αυτό είναι από τους βασικούς λόγους που το αγαπάμε– και βάλε πλώρη να ανακαλύψεις μια από τις ωραιότερες παραλίες της Αττικής.
Αμμουδιά με ψιλό βοτσαλάκι στο κέντρο, βότσαλο στις άκρες της, διάφανα νερά με πολύ ενδιαφέροντα βυθό ό,τι πρέπει για βουτιές με μάσκα, and απολύτως νησιώτικο σκηνικό που το ενισχύουν τα διάσπαρτα, λευκά σπιτάκια γύρω της και οι ανεμοδαρμένες λοφοπλαγιές που κατηφορίζουν απαλά προς την θάλασσα.
Η Τσονίμα
Μια από τις ωραιότερες αμμουδιές της Αττικής πάει σετάκι με καταπληκτικά, βαθυγάλαζα νερά. Υπάρχει λόγος γι’ αυτά, είναι που εδώ βουτάς στο Αιγαίο, κι αν δεν μας πιστεύεις κοίτα στον ορίζοντα, η στεριά που θα δεις είναι η βόρεια άκρη της Μακρονήσου.
Η Τσονίμα είναι ίσως η δημοφιλέστερη παραλία της ευρύτερης περιοχής, πράγμα που σημαίνει πως για τα δεδομένα της Κερατέας μαζεύει ειδικά τα ΣΚ αρκετό κόσμο, αλλά και πάλι, τα επίπεδα ας πούμε του ΚΑΠΕ δεν τα φτάνει. Λίγα αρμυρίκια στο πίσω μέρος της εγγυώνται την απαραίτητη σκιά, αν θέλεις να αράξεις πιο κοντά στο κύμα φέρε την ομπρέλα σου.
Το Πόρτο Εννιά
Ένα όνομα, δύο παραλίες, η βόρεια και η νότια, που λέγεται και Ξανθός Γιαλός, και είναι η πιο απάνεμη της περιοχής, εκεί που μαζευόμαστε όλοι όταν φυσάνε οι βοριάδες που ταλαιπωρούν τις άλλες γύρω.
Κολπάκι κλειστό, με χρυσαφένια αμμουδιά που δίνει τη θέση της σε ψιλό βοτσαλάκι όσο πλησιάζεις στο νερό, παντού εκτός από την άκρη τέρμα δεξιά όπως κοιτάς την θάλασσα, εκεί παραμένει άμμος. Βραχάκια στην αριστερή άκρη, ιδανικά για να αράξεις να χαζεύεις το υπερθέαμα της παραλίας από ψηλά, και οργάνωση που λάμπει διά της πλήρους απουσίας της. Μια καντινούλα στο πίσω μέρος της παραλίας φροντίζει για τα απαραίτητα σε παγωμένες μπύρες, καφέδες και τσιμπολογήματα.
Το Περιγιάλι
Λες και βρίσκεσαι σε νησί θα νιώθεις παρκάροντας στο δρομάκι που κατηφορίζει πλάι στην θάλασσα, και εν συνεχεία περνώντας κάτω από έναν πελώριο ευκάλυπτο για να απλώσεις ψάθες και πετσέτες στην αμμουδιά την ανακατεμένη με ψιλό βοτσαλάκι.
Τα νερά στο Περιγιάλι είναι συναρπαστικά, ο δε βυθός εξίσου, τίγκα στα ψαράκια που κολυμπούν αμέριμνα μαζί σου, όπερ μεθερμηνευόμενο μην ξεχάσεις τη μάσκα σου, θα χάσεις. Αν δεν φέρεις ομπρέλα, έχει άφθονη σκιά στο πίσω μέρος της παραλίας –αν και κάπως μακριά από το νερό– ενώ αν σου λείψει ένα κρύο καφεδάκι ή μια μπύρα, παίζει στα πέριξ ένα café που κάνει ντελίβερι στην παραλία.
