Το πρωί του Σαββάτου, ο Σύλλογος Τριγλιανών Ραφήνας τίμησε τον Φίλιππο Καβουνίδη, τον ευεργέτη όλων των Τριγλιανών της Βιθυνίας της Μικράς Ασίας, στο ετήσιο μνημόσυνο που τελέστηκε στον Ιερό Ναό της Παναγίτσας. Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με τη Θεία Λειτουργία, την οποία τέλεσε ο πατέρας Απόστολος Δάμκαλης, και συνεχίστηκαν με την επιμνημόσυνη δέηση.
Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε τρισάγιο στον τάφο του Φίλιππου Καβουνίδη, που βρίσκεται στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας. Η επιλογή του σημείου ταφής ανταποκρίνεται στη δική του επιθυμία να αναπαυθεί εκεί.
Η τελετή αυτή αναδεικνύει τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη του Συλλόγου των Τριγλινών Ραφήνας προς τη μνήμη του ανθρώπου που αφιέρωσε τη ζωή του στη σωτηρία των συμπατριωτών του και στη διατήρηση της κληρονομιάς τους.
Μετά το μνημόσυνο, ο Σύλλογος των Τριγλιανών Ραφήνας πρόσφερε καφέ στο Πνευματικό Κέντρο της Ραφήνας. Ακολούθησε η ενδιαφέρουσα ομιλία από τον καθηγητή Διεθνούς Δικαίου και Διπλωματίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Αντώνη Κλάψη, με θέμα «Από την Τρίγλια στη Ραφήνα – Η Σωτηρία και η Ασφαλής Μετάβαση».
Η ομιλία επικεντρώθηκε στην ιστορική διαδρομή των Τριγλιανών από τη Μικρά Ασία μέχρι την εγκατάστασή τους στη Ραφήνα, φωτίζοντας τις συνθήκες της εποχής, τις προκλήσεις και τον κομβικό ρόλο του Καβουνίδη στην ασφαλή μετακίνηση των ανθρώπων.
Η εκδήλωση υπενθύμισε την αξία της ιστορικής μνήμης και την ανάγκη να τιμούμε εκείνους που συνέβαλαν στη διατήρηση της ταυτότητας και της συνοχής της κοινότητας. Ο Φίλιππος Καβουνίδης, με τη δράση και την αφοσίωσή του, παραμένει ζωντανό παράδειγμα ανιδιοτελούς προσφοράς.
Ποιος ήταν ο ευπατρίδης Φίλιππος Καβουνίδης
Ο Φίλιππος Ευστρατίου Καβουνίδης γεννήθηκε το 1875 στην Τρίγλια Βιθυνίας. Παντρεύτηκε την Αικατερίνη Καλαφάτη, τη μικρότερη αδερφή του Αγίου Χρυσόστομου Μητροπολίτη Σμύρνης και απέκτησε μαζί της 6 παιδιά. Ασχολήθηκε µε το εμπόριο αλλά και τη ναυτιλία όπου διέπρεψε.
Το 1914 οι Νεότουρκοι επειδή αντιλήφθηκαν τη βοήθεια που παρείχε στην Ελλάδα, στέλνοντας κρυφά επίστρατους για ν’ αποφύγουν την τουρκική θητεία, τον καταδίκασαν σε θάνατο. Η προσφορά του προς τους συγχωριανούς του υπήρξε τεράστια.
Όταν οι Τριγλιανοί γύρισαν το 1918 από την εξορία τους στην Προύσα και βρήκαν την κωμόπολη κατεστραμμένη, δέχθηκαν την υλική βοήθεια του Καβουνίδη και του Σάπαρη. Το 1922 προσέφερε τα πλοία του για να μεταφέρει τους καταδιωκόμενους συμπατριώτες του στην Ελλάδα.
Με κίνδυνο να συλληφθεί, πέρασε εκείνες τις δύσκολες ώρες του διωγμού, από τις εκκλησίες της Τρίγλιας και πήρε μαζί του τις θαυματουργές εικόνες της Παναγίας της Παντοβασίλισσας, της Αγίας Επίσκεψης, τα Ευαγγέλια, τους Σταυρούς, τα αργυρά σκευή, τα άμφια και τα μουσικά όργανα της φιλαρμονικής που εκείνος είχε δωρίσει το 1918 .
Στην Ελλάδα ο Φίλιππος Καβουνίδης είχε επίκεντρο των δραστηριοτήτων του τον Πειραιά επισκεπτόμενος τακτικότατα την Ραφήνα όπου έκτισε και σπίτι. Ο καπετάν Φίλιππος, όπως τον έλεγαν οι Τριγλιανοί, πέθανε το 1940 και ετάφη στη Ραφήνα, σε μέρος που εκείνος επέλεξε, στο λόφο της Παναγίτσας.
