Βασίλης Σπαντούρος: Ωρέ που πάμε;

Κύριοι και κυρίες μας κουράσατε και πλέον υπάρχει τεράστιο πρόβλημα εμπιστοσύνης.

Μετά από έναν ολόκληρο χρόνο βιώνοντας αυτήν την περίεργη κατάσταση που αντικειμενικά δεν υπάρχει κανένα manual που να βοηθάει στο τι πρέπει να γίνει, το συμπέρασμα είναι μόνο ένα… Δεν υπάρχει τίποτα σταθερό και δεδομένο ως στόχος και σκοπός.

Δεν αναφέρομαι καθόλου μα καθόλου στον ιό, τις μεταλλάξεις, τα εμβόλια και τις συνέπειες… Αναφέρομαι στο ποιος τελικά αποφασίζει και γιατί…

Οι επιδημιολόγοι εκ του αποτελέσματος φάνηκαν πολύ κατώτεροι των περιστάσεων, αφού αλλάζουν άποψη κάθε λεπτό… ανάλογα με το κανάλι που δίνουν συνέντευξη. Ο ένας μιλάει για σχολεία κλειστά όλο το χρόνο και ο άλλος για επιτακτικό άνοιγμα χθες και πολλά πολλά αντιφατικά ακόμα. Δεν είναι μακριά οι εποχές που γελάγαμε με τις κόντρες των σεισμολόγων, τώρα το κάνουμε με αυτούς.

Το θέμα δεν είναι πολιτικό, ούτε αντιπολιτευτικό… Δεν αφορά τα τραγικά σας λάθη περί , ανοίγματος το καλοκαίρι του τουρισμό, περί παγουριών, μασκών, προγραμμάτων επιμόρφωσης, λίστα Πέτσα κ.α.. Αυτά έγιναν, μπορεί να γίνουν και άλλα, δεν έχει σημασία.

Το πρόβλημα είναι πως πλέον ο κόσμος δεν πιστεύει τίποτα, άρα πως και να σας εμπιστευτεί;
Και δεν σας πιστεύει γιατί δεν κάνετε πράξη αυτά που λέτε!

Ο πρωταρχικός στόχος του ανοίγματος των σχολείων της κυβέρνησης, μετατράπηκε σε άνοιγμα λιανεμπορίου. Το ασφαλέστερο καταφύγιο των παιδιών που σύμφωνα με τα λεγόμενα των ειδικών είναι το σχολείο, τα έχετε κλειστά πάνω από 6 μήνες όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός μίλησε για κοινωνική ανισότητα και άνισες ευκαιρίες.

Οι εκκλησίες ανοιγοκλείνουν ala cart. Τα μαγαζιά πάνε από click σε click. H εστίαση μετρά χιλιάδες ανέργους και εκατοντάδες χρεοκοπημένους επιχειρηματίες.

Και σε ότι αφορά τον Πολιτισμό και τον αθλητισμό τους σβήσατε από το χάρτη! Υγεία χωρίς άθληση και πολιτιστική υποστήριξη μόνο εσείς μπορείτε να την επικαλεστείτε.

Όταν μία σχέση και εν προκείμενο, το κοινωνικό συμβόλαιο με το λαό, περνάει από την αμφισβήτηση στην αδιαφορία.. τότε το παιχνίδι έχει χαθεί και αν αυτό δεν συμβαίνει, τότε πραγματικά είμαστε άξιοι της μοίρας μας…

Του Βασίλη Σπαντoύρου

Πηγή: polismedia.gr