Βασίλης Σπαντούρος: Τα πάντα ρει, ή μήπως εικονική πραγματικότητα

Διαχρονική και πάντα επίκαιρη η φιλοσοφική αρχή του Ηράκλειτου, την οποία για διαφορετικούς λόγους, ανά εποχή, “δανειζόμουν” ακόμα και για τις εκθέσεις στο σχολείο.

Είναι δεδομένο, πως πράγματι τα πάντα αλλάζουν ανάλογα με τις συνθήκες και τις περιόδους, τις ανάγκες και τα θέλω, και πως ανάλογα με τις μεταβλητές προσαρμόζονται τελικά και οι σταθερές.

Μήπως όμως δεν είναι ακριβώς έτσι; Μήπως το ότι αλλάζουν τα πάντα γύρω μας, είναι απλά μια ψευδαίσθηση, μια εικονική πραγματικότητα, ένα Matrix; Μήπως ο τρόπος που επιφανειακά προσεγγίζουμε την καθημερινότητα δε μας αφήνει να δούμε πως τα πάντα μένουν ίδια και πως η ζωή ήταν, είναι και θα είναι ένας κύκλος και μια επαναλαμβανόμενη διαδρομή που το μόνο που την καθορίζει είναι ο απόλυτος άρχων της ύπαρξης μας, ο ΧΡΟΝΟΣ;

Δείτε ακόμα:  Βασίλης Σπαντούρος: Ελλάς - Η χώρα που σκοτώνει τους πρωταθλητές της

Όλα τα άλλα απλά περνούν και χάνονται, όπως χανόντουσαν και όπως θα χαθούν. Ο χρόνος όμως μας καθορίζει, αυτός μας κάνει να αφήσουμε το στίγμα μας και αυτός τελικά μας «επιστρέφει» στην αρχή μας… Αν δεν υπήρχε ο χρόνος, μπορεί απλά και να μην υπήρχαμε!!!

Απ’ την άλλη ακόμη και ο χρόνος αμφισβητείται. Η αρχή της σχετικότητας του περίφημου Αϊνστάιν, μας οδηγεί στο να συνειδητοποιήσουμε πως ο χρόνος είναι μεν άρχων αλλά μόνο για τούτη τη διάσταση.

Και τότε τι μένει να αμφισβητήσει ο «κανένας» του πολυμήχανου Οδυσσέα; Ο αναζητών την Ιθάκη του χρόνια τώρα, μέσα από σπουδές και σκληρή δουλειά;

Ίσως το να αποτυπώνει κάποιος τις σκέψεις του σε χαρτί, και όχι τη «χολή» του, είναι μια διέξοδος. Το να μοιράζεσαι με ανθρώπους και συμπολίτες σου πραγματικούς προβληματισμούς, και όχι κακίες, δημιουργεί διαύλους ειλικρινούς επικοινωνίας. Με απώτερο στόχο τη βελτίωση της ανθρώπινης υπόστασης μας.

Δείτε ακόμα:  Στο κολυμβητήριο της Ραφήνας ο Χάρης Ρώμας (φωτό)

Και ίσως εδώ να κρύβεται και το νόημα οποιασδήποτε φιλοσοφικής αλήθειας. Ο Άνθρωπος.

Στοιχεία για την κυκλική διαδρομή της ανθρώπινης ύπαρξης, στον πλανήτη, αλλά και όλων των μικρόκοσμων έχουμε πάρα πολλά, τόσα που αν κάποιος επιχειρήσει να διερευνήσει διεξοδικά καταλήγει… στο Δαφνί, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Ίσως όμως το μεγαλύτερο ζωοποιών χαρακτηριστικό της επαναλαμβανόμενης ιστορίας από αρχαιοτάτων χρόνων, είναι η μετάλλαξη.

Το φαινόμενο του ανθρώπου που μεταλλάσσεται ανάλογα με το περιβάλλον. Που απεκδύεται το δέρμα του φιδιού για να «επιβιώσει», να αναρριχηθεί, να είναι αρεστός, το καλύτερο παιδί. Όμως το φίδι παραμένει πάντα φίδι (προς Θεού κανένα πρόβλημα με τα ζωντανά Σου, απλή περιγραφή κάνουμε).

Δείτε ακόμα:  Βασίλης Σπαντούρος: Ελλάς - Η χώρα που σκοτώνει τους πρωταθλητές της

Έρπετε χωρίς ρίσκο και κουλουριάζεται δίπλα από την εξουσία, ενίοτε με σκέψεις να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη, αλλά και αυτό μέχρι εκεί! Στα ψυχρά όνειρά του δεν προσδοκά, του αρκεί να γλύφει με τη διχαλωτή γλώσσα, να χαϊδεύει αυτιά και. παραμονεύει.

Από τη φύση του παραμένει. «φίδι». Και όταν ζεσταθεί θα δαγκώσει τον κόρφο που το φιλοξένησε…
Όμως μην παρασύρεστε εδώ ο λόγος γίνεται για τη γλοιώδη, τη μίζερη φύση του ανθρώπου, και ουχί για την αναγκαία ύπαρξη των απανταχού ερπετών.

Πηγή: Εφημερίδα Polis

Βασίλης Σπαντούρος