Συμπληρώνονται φέτος 15 χρόνια από την έναρξη του μεγάλου αγώνα των κατοίκων της Λαυρεωτικής ενάντια στην προσπάθεια του αστικού κράτους τότε, να προχωρήσει σε ένα εμβληματικό για εκείνο έργο, με την δημιουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή του Οβριοκάστρου στην Κερατέα.
Η προσπάθεια να γίνει η Λαυρεωτική γη ένας απέραντος σκουπιδότοπος στηρίχθηκε στον αυταρχισμό και την καταστολή από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με την στήριξη των υπόλοιπων κομμάτων της αστικής τάξης που σε περιφερειακό επίπεδο είχαν ομονοήσει να έρθουν τα σκουπίδια στην περιοχή μας.
Ο στόχος τους αυτός όμως έπεσε στο κενό, καθώς μετά από 128 ημέρες ηρωικού αγώνα και καθημερινής πάλης του λαούτης Κερατέας, του Λαυρίου και εκατοντάδων αλληλέγγυων από άλλες περιοχές, που στηρίχθηκε στην ενότητα και την αυταπάρνηση,ο σχεδιασμός έμεινε στα χαρτιά.
Το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου-Ανατολικής Αττικής από την πρώτη μέρα που ήρθαν τα ΜΑΤ στην περιοχή μας, με όλες του τις δυνάμεις βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της οργάνωσης του αγώνα .Μπήκε μπροστά, συγκρούστηκε με τις δυνάμεις καταστολής, ήταν παρών σε όλες τις καμπές του μεγάλου αγώνα και διέθεσε όλες τις δυνάμεις του για να μην περάσουν τα σχέδια που θα μαύριζαν την ζωή της νέας γενιάς του λαού της περιοχής μας.
Οργάνωσε μεγάλες συγκεντρώσεις και παρεμβάσεις, ήταν πρωτοπόρο στην δράσεις του συντονιστικού με παρουσία στα μπλόκα που στήθηκαν τότε, ιδιαίτερα σε αυτό του Λαυρίου, και με παρεμβάσεις που έκαναν γνωστό τον αγώνα του λαού της περιοχής σε όλο τον κόσμο, όπως την ανάρτηση πανό στον αρχαιολογικό χώρο του Σουνίου.
Ο αγώνας των 128 ημερών της Κερατέας ήταν νικηφόρος, γιατί ήταν δίκαιος, μαζικός και αγκαλιάστηκε από όλο τον λαό της περιοχής.
Στηρίχθηκε στην αλληλεγγύη μαζικών φορέων από όλη την χώρα γιατί δεν πέρασε η γραμμή να μην έρθουν τα σκουπίδια σε εμάς και να πάνε αλλού. Ήταν νικηφόρος γιατί στην ουσία έγινε συνείδηση όλου του λαού αυτό που διαχρονικά προτείνει το Εργατικό Κέντρο, ότι δηλαδή η διαχείριση των απορριμμάτων δεν πρέπει να είναι υπόθεση και φαγοπότι ιδιωτικών συμφερόντων, αλλά η λύση να βρεθεί σε ένα ενιαίο κρατικό φορέα διαχείρισης απορριμμάτων, με κεντρικό σχεδιασμό και προτεραιότητα στην ανακύκλωση στην πηγή, με όλα τα σύγχρονα μέσα. Σε χώρους απομακρυσμένους από το ανθρωπογενές περιβάλλον που να πληρούν τις προϋποθέσεις για την διασφάλιση της Υγείας και της Ασφάλειας των κατοίκων, των εργαζομένων και φυσικά την προστασία του περιβάλλοντος.
Όσο όμως τα σκουπίδια είναι και αυτά εμπόρευμα και «αξιοποιήσιμα» για παραγωγή κέρδους, τόσο ο εκάστοτε σχεδιασμός θα γίνεται με βάση την πολιτική του «κόστους-οφέλους», μακριά από τις πραγματικές δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογία και η επιστήμη.
Σήμερα, 15 χρόνια μετά, στην περιοχή μας βλέπουμε ότι οι αστικοί σχεδιασμοί με σκοπό την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων ενάντια στην προστασία του περιβάλλοντος και της ζωής μας πυκνώνουν.Το «φάντασμα» των σκουπιδιών επιστρέφει και πάλι με τις μονάδες καύσης και επεξεργασίας, την ίδια στιγμή που στα πλαίσια της πολεμικής προετοιμασίας θέλουν να κάνουν την περιοχή μας «λίκνο» της πολεμικής βιομηχανίας, όπως ξεδιάντροπα ξεστομίζουν, μετατρέποντάς την σε στόχο, με ανυπολόγιστες συνέπειες για όλους τους κατοίκους της Λαυρεωτικής. Όλα αυτά σε υποδομές ακατάλληλες στο εργοστάσιο των ΕΑΣ (πρώην ΕΒΟ) και ενώ «κρέμεται» και ένα περιβαλλοντικό έγκλημα από εσφαλμένη διαδικασία εξουδετέρωσης ναρκών εδώ και 6 χρόνια, αυξάνοντας τον κίνδυνο ενός νέου Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης (Β.Α.Μ.Ε.).
Γι’ αυτό σήμερα,πιο πολύ από ποτέ, πρέπει να ξεσπάσουν αγώνες παντού που στην προμετωπίδα τους θα έχουν τις δικές μας ανάγκες και όχι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.
Ο μεγάλος αγώνας που δόθηκε πριν 15 χρόνια επί 128 ημέρες στην περιοχή μας, δείχνει σε όλους μας ότι τίποτα και κανείς δεν είναι πιο ισχυρός από την βούληση του ίδιου του λαού.
Ότι ακόμα και ο πιο εμβληματικός αστικός σχεδιασμός μπορεί να μείνει στα χαρτιά αν το αποφασίσουμε και αγωνιστούμε γι’ αυτό.
Κανένας αντίπαλος δεν είναι ανίκητος.
15 χρόνια μετά συνεχίζουμε!!!
Το Διοικητικό Συμβούλιο.
Εργατικό Κέντρο Λαυρίου-Ανατολικής Αττικής
