Τραγουδώντας δυνατά τα λόγια της «Συννεφούλας» που έπαιζε η μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού πλήθη κόσμου αποχαιρέτισαν τον Διονύση Σαββόπουλο.
Με ένα θερμό χειροκρότημα και ρίγη συγκίνησης από τους παρευρισκόμενους η πομπή ξεκίνησε από την Μητρόπολη Αθηνών για το Α Νεκροταφείο.
Η σορός του βρισκόταν από τις 8:30 έως τις 11:30 στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών, όπου πλήθος κόσμου, πολιτικοί, καλλιτέχνες, συγγενείς και φίλοι, απεύθυναν το τελευταίο «αντίο» στον ανεπανάληπτο δημιουργό που σφράγισε την ελληνική μουσική.
Επικήδειους εκφώνησαν μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, η τέως πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, η Δήμητρα Γαλάνη, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης, ο γιος του, ο εγγονός του, ο Σταμάτης Φασουλής, η γιατρός Α. Κοτανίδου και ο Α. Κυριτσόπουλος.
Στον επικήδειό του ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε με συγκίνηση για τον Δ. Σαββόπουλο, χαρακτηρίζοντάς τον «Χρονογράφο του νεοελληνικού ταξιδιού επί μισό αιώνα».
Συγκλόνισε ο Αλκίνοος Ιωαννίδης με τον επικήδειο λόγο του για τον Σαββόπουλο – «Χωρίς εσένα άλλο θα ήταν το τραγούδι μας, άλλοι θα ήμασταν κι εμείς»
Για τον «παιδικό του ήρωα» τον Διονύση Σαββόπουλο μίλησε στον επικήδειο λόγο του ο συνθέτης και τραγουδιστής Αλκίνοος Ιωαννίδης που με δάκρυα στα μάτια εξιστόρησε την πρώτη του εμπειρία με τον αείμνηστο τραγουδοποιό.
Όπως τόνισε: «Η πρώτη μεγάλη συναυλία που παρακολούθησα ήταν δική σου όταν με πήγε ο πατέρας μου στο κεντρικό στάδιο της Λευκωσίας να σε δω την εποχή που η Κύπρος έκειτο μακράν και δεν πάταγε καλλιτέχνης στο νησί. Έτσι ήρθες κι έστησες γιορτή. Σου άρεσαν οι γιορτές, τα μπουλούκια, τα συμπόσια, τα πανηγύρια, οι φιέστες, οι επέτειοι… Προετοιμαζόμουν και τα περίμενες σαν παιδάκι που ανυπομονεί για τα Χριστούγεννα. Σε αποχαιρετούμε σήμερα σαν έναν άνθρωπο σημαντικό για το τραγούδι και τον πολιτισμό, σημαντικό για τη σκέψη, το αίσθημα και την αισθητική μας, δηλαδή για ολόκληρη τη ζωή μας. Χωρίς εσένα άλλο θα ήταν το τραγούδι μας, άλλοι θα ήμασταν κι εμείς».
Με εμφανή τη συγκίνηση στη φωνή, ο καλλιτέχνης αναφέρθηκε στον Διονύση Σαββόπουλο που αποχαιρετά σήμερα η Ελλάδα λέγοντας χαρακτηριστικά: «Σε αποχαιρετώ και εκ μέρους των παιδιών και μαθητών σου, των τραγουδοποιών της χώρας. Υπάρχουμε γιατί προϋπήρξες. Μας πήρες παιδάκια μέσα από το πικάπ του σπιτιού μας και μας άνοιξες την πόρτα σε ένα περιβόλι του τρελού, γεμάτο τραγούδια. Τρισυπόστατος, ένωσες τον συνθέτη, τον ποιητή και τον ερμηνευτή, ανεβάζοντας την ένωση αυτή σε θεόρατο ύψος. Μας έμαθες την αλφαβήτα της ιερής μας τέχνης. Παραμέρισες θαρραλέα εμπόδια και οδοφράγματα, δείχνοντας μας δρόμο στο άπειρο. Μας είπες “γράψτε τα τραγούδια σας και τραγουδήστε τα.
Μας ανέθρεψες, μας στήριξες, μας ελευθέρωσες. Μαζί με τους αγαπημένους σου δασκάλους, τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Βασίλη Τσιτσάνη φωταγώγησες τις πλατείες, τα θέατρα, τα σπίτια και τις καρδιές μας». Και όπως είπε, μεταξύ άλλων, «ανέδειξες το πολύτιμο, ανέβασες το επίπεδο της χώρας συνολικά και το επίπεδο του καθενός και της καθεμιάς προσωπικά».
Συγκλόνισε η Δήμητρα Γαλάνη στον επικήδειο της – «Θα μου λείπεις, γιατί είσαι τόσο βαθιά ριζωμένος μέσα μου»
Η Δήμητρα Γαλάνη διάβασε τον επικήδειο λόγο της στην εξόδιο ακολουθία του Διονύση Σαββόπουλου στην Μητρόπολη Αθηνών και συγκλόνισε τους πάντες με τα λόγια της.
«Διονύση έχουν γράψει και έχουν πει για σένα τις τελευταίες ημέρες υπέροχα πράγματα, λόγια ψυχής. Κατάφερες τελικά να μας κάνεις όλους ποιητές και ενωμένους. Μας έχεις δώσει τόσα δώρα, θέλουμε κάποια πράγματα να στα ανταποδώσουμε. Διάβασα κάπου πως ο Σαββόπουλος είναι ο ρυθμός μέσα μας. Το έργο σου είναι και θα είναι πάντα ολοζώντανο, νέο. Εσύ όμως θα λείπεις, θα μου λείπεις. Γιατί είσαι τόσο βαθιά ριζωμένος μέσα μου. Ο λόγος σου ήταν το πιο φωτεινό μονοπάτι της ζωής μου. Είναι πραγματικά δύσκολο όταν έχεις να θυμάσαι στιγμές, ήμουν εκεί στα γλέντια μας. Κρεμόμουν από το στόμα σου κάθε φορά που θα μιλούσες» αναφέρει η Δήμητρα Γαλάνη.
«Ξεκουράσου τώρα Διονύση, ήξερες ακριβώς τι να παίξεις για τα παιδιά» κατέληξε στον επικήδειο της η καταξιωμένη ερμηνεύτρια.
