Σε ανάρτηση της η κα Άννα Βιτσάνη αναφέρει:
Αυτό που συμβαίνει στην διασταύρωση των οδών Σάμου και Ελαφονήσου, δεν είναι αμέλεια. Είναι επικίνδυνη παρέμβαση.
Η οδός Σάμου, κάθετη στην οδό Αττικής (περιφερειακός Κορωπίου), είναι ένας δρόμος με γνωστή και συγκεκριμένη φυσική συμπεριφορά: όταν κατεβάζει νερό, η ροή του οδηγείται προς τα χωράφια. Εκεί το νερό απορροφάται από το έδαφος. Έτσι λειτουργεί η περιοχή εδώ και χρόνια.
Ναι, το σημείο πάντα μάζευε νερά. Όμως τα πολλά νερά, σε δυνατές βροχές, κάποτε έφευγαν.
Μετά τις τελευταίες βροχοπτώσεις, ο Δήμος προχώρησε σε μια απολύτως ακατανόητη κίνηση:
έριξε μεγάλες ποσότητες χώματος και έκλεισε τη φυσική έξοδο του νερού, εμποδίζοντας τη ροή του προς το χώμα και τα χωράφια. Έφτιαξε, στην πράξη, ένα τεχνητό φράγμα.
Το αποτέλεσμα είναι σήμερα ορατό και αδιαμφισβήτητο:
ενώ οι γύρω δρόμοι έχουν σχεδόν στεγνώσει χωρίς να έχει ξαναβρέξει, η οδός Σάμου παραμένει μια λίμνη, με στάσιμα νερά βάθους περίπου 20–30-40 εκατοστών σε κάποια σημεία που δεν απορροφώνται και δεν υποχωρούν.
Και εδώ το ζήτημα γίνεται σοβαρός κίνδυνος.
Πιο πάνω στον δρόμο της Σάμου υπάρχουν πολλές κατοικίες.
Σε περίπτωση έντονης βροχόπτωσης —κάτι που πλέον δεν είναι σπάνιο αλλά αναμενόμενο— το νερό δεν θα έχει διέξοδο. Θα συσσωρευτεί. Και τότε δεν μιλάμε απλώς για πλημμύρα δρόμου, αλλά για πνιγμό ολόκληρης της περιοχής, για υπόγεια που θα γεμίσουν νερό, για περιουσίες σε κίνδυνο, για ανθρώπους και ζώα εκτεθειμένους.
Τα ερωτήματα είναι σαφή και απαιτούν απαντήσεις:
Με ποια λογική κλείστηκε η φυσική ροή των υδάτων;
Υπήρξε οποιαδήποτε μελέτη ή τεχνική αξιολόγηση;
Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη αν σημειωθεί σοβαρό πλημμυρικό φαινόμενο;
Ζητούμε επίσημη εξήγηση.
Και ζητούμε άμεσα να απομακρυνθεί το εμπόδιο που δημιουργήθηκε από τον Δήμο και να αποκατασταθεί η φυσική ροή του νερού.
Το νερό δεν διαπραγματεύεται.
Όταν του κλείνεις τον δρόμο, θα τον βρει αλλού και τότε το τίμημα το πληρώνουν οι κάτοικοι!
