Με την άνοιξη να έχει μπει για τα καλά και το καλοκαίρι να προβάλλει στον ορίζοντα, η διαδρομή προς την ανατολική Αττική θα έπρεπε να είναι μια ευχάριστη απόδραση.
Αντ’ αυτού, για χιλιάδες οδηγούς που κινούνται καθημερινά μεταξύ Αθήνας και Πόρτο Ράφτη, η μετακίνηση έχει μετατραπεί σε μια ατελείωτη «Οδύσσεια». Ο λόγος; Ο κεντρικός περιφερειακός δρόμος του Μαρκοπούλου παραμένει κλειστός εδώ και σχεδόν έναν μήνα, προκαλώντας ένα κυκλοφοριακό έμφραγμα που δοκιμάζει τα νεύρα και την υπομονή των πολιτών.
Το Athensmagazine.gr βρέθηκε στο σημείο, κατέγραψε την κατάσταση και εξασφάλισε φωτογραφίες-ντοκουμέντο που αποδεικνύουν το μέγεθος του παραλόγου που βιώνουν οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της περιοχής.
Μια οδική αρτηρία σε «κώμα» και η παράλυση του Μαρκοπούλου
Ο περιφερειακός δρόμος του Μαρκοπούλου δεν είναι ένας τυχαίος δρόμος. Αποτελεί την «αρτηρία» που αποσυμφορεί το κέντρο της πόλης, διοχετεύοντας τον τεράστιο όγκο των οχημάτων που κατευθύνονται από το Πόρτο Ράφτη προς την Αθήνα. Με τον δρόμο αυτό κλειστό εδώ και τουλάχιστον 20 ημέρες έως έναν μήνα, όλη αυτή η κίνηση αναγκάζεται να περάσει μέσα από τον αστικό ιστό του Μαρκοπούλου.
Το αποτέλεσμα; Καθημερινό χάος. Οι οδηγοί καλούνται να κάνουν παρακάμψεις μέσα από στενούς δρόμους, δημιουργώντας ουρές. Η κατάσταση γίνεται κυριολεκτικά ανυπόφορη τα Σαββατοκύριακα, όταν οι χιλιάδες Αθηναίοι που αναζητούν μια ανάσα δροσιάς στις παραλίες, βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε μια διαδρομή που υπό κανονικές συνθήκες θα διαρκούσε ελάχιστα δευτερόλεπτα.
Το παράδοξο της «ακινησίας»: Μηχανήματα-διακοσμητικά και μηδέν έργα
Αυτό που προκαλεί την οργή και το αίσθημα κοροϊδίας στους πολίτες, ωστόσο, δεν είναι η αναγκαιότητα των έργων –αν αυτά πράγματι γίνονται– αλλά η πλήρης απουσία δραστηριότητας. Όπως κατέγραψε η κάμερα του Athensmagazine.gr, οποιαδήποτε ώρα και αν περάσει κανείς από το αποκλεισμένο σημείο, η εικόνα είναι η ίδια: Νεκρική σιγή. Τουλάχιστον ο δρόμος είναι… ανέγγιχτος και αποτελεί ερωτηματικό γιατί παραμένει κλειστός τόσες μέρες. Το παράδοξο της ιστορίας είναι πως αν κάποιος κατέβει στο σημείο κάνει στην άκρη δύο κώνους, συνεχίζει κανονικά αφού εδώ και μέρες στον δρόμο δεν έχει γίνει το παραμικρό έργο. Αν κάνεις μάλιστα το τετράγωνο και βγεις στο επόμενο στενό συνεχίζεις κανονικά παρότι οι πινακίδες δεν σε οδηγούν από αυτή την κατεύθυνση!
Πάνω στον οδόστρωμα δεν υπάρχει ούτε ένας εργάτης, ούτε ένα συνεργείο σε εξέλιξη. Το μόνο που «κοσμεί» τον κλειστό δρόμο είναι δύο μηχανήματα, παρκαρισμένα στην άκρη, τα οποία μοιάζουν να βρίσκονται εκεί απλώς για να δικαιολογήσουν τις απαγορευτικές κορδέλες και τις ταμπέλες.
Ταλαιπωρία «τσάμπα» και ερωτήματα που ζητούν απάντηση
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αμείλικτο: Αν δεν εκτελούνται εργασίες πάνω στο οδόστρωμα, γιατί ο δρόμος παραμένει κλειστός; Αν τα έργα αφορούν υποδομές που δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά, γιατί δεν υπάρχει η απαραίτητη ενημέρωση ή η επίσπευση των διαδικασιών, δεδομένου ότι μπαίνουμε στην καρδιά της τουριστικής περιόδου για την ανατολική Αττική;
