Νέο κύμα αντιδράσεων προκαλούν οι λογαριασμοί νερού της ΔΕΥΑΤΗΛ, καθώς δημότης της Λαυρεωτικής δημοσιοποίησε δύο διαδοχικούς λογαριασμούς και καταγγέλλει μεγάλη επιβάρυνση, ακόμη και σε περιπτώσεις ελάχιστης κατανάλωσης. Η ανάρτηση του Ιωάννη Δανιηλίδη θέτει ένα απλό ερώτημα προς τη διοίκηση της δημοτικής επιχείρησης: πόσο μπορεί να πληρώνει τελικά ένας πολίτης πριν ακόμη καταναλώσει ουσιαστικά νερό;
Στον παλαιότερο λογαριασμό του κ. Ιωάννη Δανιηλίδη, για κατανάλωση τεσσάρων κυβικών, το τελικό ποσό ανέρχεται σε 10,30 ευρώ. Στον νεότερο, για κατανάλωση μόλις τριών κυβικών, η συνολική χρέωση φθάνει τα 25,70 ευρώ. Από την ανάλυση του δεύτερου λογαριασμού προκύπτουν αξία νερού 3,60 ευρώ, τέλος αποχέτευσης 1,44 ευρώ, πάγιο ύδρευσης 12 ευρώ και συντήρηση υδρομέτρου 4 ευρώ, πριν από την προσθήκη του ΦΠΑ.
Η σύγκριση είναι αποκαλυπτική κατά τον κ. Ιωάννη Δανιηλίδη για το βάρος των σταθερών χρεώσεων. Το τελικό κόστος ανά καταναλωθέν κυβικό, εάν διαιρεθεί το συνολικό ποσό του λογαριασμού με την κατανάλωση, αυξάνεται στο συγκεκριμένο παράδειγμα από περίπου 2,57 σε 8,56 ευρώ. Η σύγκριση αυτή δεν ισοδυναμεί με αύξηση 230% στην τιμή του κυβικού νερού, καθώς περιλαμβάνει πάγια και διαφορετική κατανάλωση. Δείχνει, όμως, πόσο δυσανάλογα επιβαρύνονται πλέον οι καταναλωτές με μικρή χρήση.
Και εδώ αρχίζουν τα πολιτικά ερωτήματα. Ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΤΗΛ και δήμαρχος Λαυρεωτικής Δημήτρης Λουκάς, ο αντιπρόεδρος Σταύρος Κρητικός και η Γενική Διευθύντρια Ιωάννα Ορφανίδου ως διοίκηση της επιχείρησης οφείλουν να εξηγήσουν δημόσια γιατί επιλέχθηκε αυτή η τιμολογιακή πολιτική και ποια μέτρα εξετάζονται για τους οικονομικά ασθενέστερους. Η επίκληση της νομιμότητας μιας απόφασης δεν αρκεί ως πολιτική απάντηση όταν οι λογαριασμοί προκαλούν τέτοια κοινωνική αντίδραση.
Η ΔΕΥΑΤΗΛ βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με σοβαρά ερωτήματα για την οικονομική της κατάσταση και τα εξοφρενικά χρέη που φθάνουν τα 7.500.000 ευρώ με ληστρικά επιτόκια. Η διοίκησή της οφείλει πλήρη λογοδοσία για το πώς δημιουργήθηκαν τα οικονομικά βάρη, πώς διαμορφώθηκαν οι νέες χρεώσεις και γιατί το κόστος φθάνει τελικά στους δημότες. Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό. Και οι πολίτες δικαιούνται καθαρές απαντήσεις, όχι έναν λογαριασμό χωρίς επαρκή πολιτική εξήγηση.
Αναλυτικά η ανάρτηση του Ιωάννη Δανιηλίδη:
Είναι νόμιμο, αλλά είναι και ΗΘΙΚΟ;
Οι λογαριασμοί του νερού στη Λαυρεωτική (ΔΕΥΑΤΗΛ) έχουν καταντήσει η επίσημη «νόμιμη» ληστεία των νοικοκυριών μας!
Πριν καν ανοίξουμε τη βρύση, ξεκινάμε με 16€ «χαράτσι» στο κεφάλι (12€ πάγιο + 4€ «τέλος αντικατάστασης υδρομέτρου» + ΦΠΑ).
Εδώ πλέον μπαίνει το μεγάλο ερώτημα:
Είναι δίκαιο;
Είναι όμως και ηθικό;
Από την πλευρά της διοίκησης, όλο αυτό θεωρείται «Νόμιμο και Δίκαιο», γιατί κρύβονται πίσω από κανονισμούς, νόμους και ψηφισμένες αποφάσεις των γραφείων τους.
Από την πλευρά του καταναλωτή όμως, θεωρείται βαθιά «Ανήθικο»!
Είναι ανήθικο να προπληρώνουμε συντήρηση για ρολόγια που δεν αγγίζει κανείς.
Είναι ανήθικο να πληρώνουμε «αέρα κοπανιστό» πριν καταναλώσουμε το πρώτο κυβικό.
Η επιβάρυνση αυτή γονατίζει οικογένειες, χαμηλοσυνταξιούχους, καταστήματα και εξοχικά!
Γιατί επικρατεί αυτή η εκκωφαντική σιωπή;
Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό, όχι μέσο για να γεμίζουν τα ταμεία τους.
Δεν θα γίνουμε τα μόνιμα υποζύγια, ούτε για τους δήμους, ούτε για το κράτος!
Ενδεικτικό παράδειγμα:
Εικονα Νο1: 10.30€ : 4 κυβικά =2,57 € το κυβικό κόστος για τον πολίτη εως τον Δεκέμβρη 2025.
Εικονα Νο2: 25,70€ : 3 κυβικά = 8,56 € το κυβικό κόστος για τον πολίτη απο τον Ιανουάριο 2026.
Αύξηση 230%
Ήρθε η ώρα να αντιδράσουμε ΟΛΟΙ μαζί και να απαιτήσουμε μειώσεις ΤΩΡΑ!
