Οι νικητές για τις 5 διπλές προσκλήσεις για την παράσταση «Terror» στο θέατρο ΦΙΛΙΠ, την Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2025, στις 21.15 είναι:
- Νάνσυ Λιάτσου
- Μελίνα Καζανίδου
- Κυριακή Σκούρτη
- Πολυξένη Λάκκου
- Τζένη Καλαμπόκα
Διαβάστε προσεκτικά τους όρους των διαγωνισμών:
- Οι νικητές θα παραλαμβάνουν τις προσκλήσεις στα ταμεία των χώρων, αυστηρά μόνο με την επίδειξη της αστυνομικής τους ταυτότητας
- Οι νικητές των διαγωνισμών οφείλουν να επικοινωνούν με τους χώρους πριν πάνε για να επιβεβαιώνουν την πρόσκληση και την ώρα έναρξης της κάθε παράστασης και να ενημερώνονται για τυχόν απρόοπτες ακυρώσεις ή αλλαγές στις ώρες και τις ημέρες των παραστάσεων.
- Τo irafina.gr δεν φέρει ευθύνη εάν οι ώρες των παραστάσεων αλλάξουν ή εάν οι παραστάσεις ακυρωθούν.
- Στις περιπτώσεις που τα θέατρα ή οι χώροι ακυρώνουν τις προσκλήσεις, δεν θα πραγματοποιούνται κληρώσεις.
- Οι προσκλήσεις είναι προσωπικές, δεν μεταβιβάζονται και δεν μεταφέρονται για άλλες ημερομηνίες ή ώρες.
- Όλες οι προσκλήσεις είναι 2πλες και αφορούν ελεύθερη είσοδο στο χώρο. Σε περίπτωση που ισχύει κάτι διαφορετικό, θ’ αναγράφεται στους όρους του κάθε διαγωνισμού.
- Τα ονόματα των νικητών δημοσιεύονται στο irafina.gr αμέσως μετά τις κληρώσεις, τις ημέρες και ώρες που αναγράφονται στους όρους κάθε διαγωνισμού.
ΕΝΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΘΡΙΛΕΡ
«Terror», το δυνατό δικαστικό θρίλερ του Φέρντιναντ φον Σίραχ συνεχίζει για 5η χρονιά την θεατρική του πορεία, στο ολοκαίνουριο Θέατρο Φιλίπ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Οικονόμου.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:
Μία πτήση. Μία έκρηξη. Μία δίκη.
Οι θεατές στον ρόλο των ενόρκων.
Το δυνατό δικαστικό θρίλερ του Φέρντιναντ φον Σίραχ, που έχει συγκλονίσει κοινό και κριτικούς σε περισσότερες από εβδομήντα σκηνές της Ευρώπης και της Αμερικής, παρουσιάζεται στο ολοκαίνουριο θέατρο ΦΙΛΙΠ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Οικονόμου, μετάφραση Ευαγγελίας Α. Νάνου και διασκευή Μιρέλλας Παπαοικονόμου.
Μετά την τεράστια επιτυχία του σε διεθνές επίπεδο και την κινηματογραφική του μεταφορά, το «TERROR» έρχεται να θέσει στο κοινό το ακόλουθο ηθικό δίλημμα:
Μπορεί να θυσιαστεί μια μικρότερη ομάδα αθώων ανθρώπων προκειμένου να σωθούν πολύ περισσότεροι;
Ή αλλιώς: τι είναι πιο σημαντικό – η προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και του απαραβίαστου της ζωής του καθενός, ή η σωτηρία του μεγαλύτερου αριθμού ανθρώπων;
Έτσι, ο θεατής δεν παίρνει απλώς θέση σε μια δίκη· παίρνει θέση ανάμεσα σε δύο διαφορετικές φιλοσοφίες της ζωής και της δικαιοσύνης.Το «Terror» δεν είναι απλώς μια θεατρική παράσταση. Είναι μια ζωντανή δημοκρατική εμπειρία, όπου κάθε θεατής καλείται να σταθεί απέναντι στο πιο κρίσιμο ηθικό δίλημμα της εποχής μας.
Σκηνοθεσία: Γιώργος Οικονόμου
Μετάφραση: Ευαγγελία Α. Νάνου
Διασκευή: Μιρέλα Παπαοικονόμου
Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα
Κοστούμια: Νίκος Χαρλάφτης
Σκηνικά : Αρετή Μουστάκα
Μουσική επιμέλεια: Γιώργος Οικονόμου
Παίζουν οι ηθοποιοί
Ίντρα Κέιν – Πρόεδρος
Θεοδώρα Σιάρκου – Εισαγγελέας
Δημήτρης Λιόλιος – Συνήγορος Υπεράσπισης
Χρήστος Παπαδόπουλος – Κατηγορούμενος
Βασίλης Μπατσακούτσας – Μάρτυρας Υπεράσπισης
Μαρία Νεφέλη Δούκα – Μάρτυρας Κατηγορίας
Καλλιτεχνική Διεύθυνση : Χρήστος Τριπόδης
Σημαντική σημείωση
To έργο
26 Μαΐου, λίγο μετά τις οχτώ το απόγευμα. Ένα αεροπλάνο της Lufthansa με 164 επιβάτες βρίσκεται υπό καθεστώς ομηρίας. Ο τρομοκράτης δίνει εντολή να πέσει πάνω στο κατάμεστο AllianzArena του Μονάχου, όπου 70.000 φίλαθλοι παρακολουθούν τον αγώνα Γερμανίας – Αγγλίας. Δύο μαχητικά αεροσκάφη ακολουθούν. Ο νόμος απαγορεύει ρητά την κατάρριψη. Η συνέχεια διαδραματίζεται στη δικαστική αίθουσα.
Εκεί όπου οι θεατές –ως ένορκοι– καλούνται να αποφασίσουν: Αθώος ή Ένοχος;
Τα διλήμματα του έργου
- Ποιος έδωσε το δικαίωμα σε έναν απλό εκπρόσωπο του κράτους να σκοτώσει τους λίγους για να σωθούν οι πολλοί;
- Διαθέτει το δικαστήριο τα κατάλληλα νομικά εργαλεία για να μπορέσει να κρίνει δίκαια αυτή τη συνειδητή απόφαση;
- Ποιος κώδικας τιμής και ποια αίσθηση δικαιοσύνης όπλισαν το χέρι του;
- Ποιος αποφασίζει ότι το «μη χείρον βέλτιστον» αποτελεί το μέτρο της ηθικής μας;
- Τι είναι δίκαιο και τι άδικο;
- Ήρωας ή δολοφόνος;
Οι αριθμοί, οι υπολογισμοί και οι συσχετισμοί συγκρούονται με το ίδιο το μέτρο της ανθρώπινης συνείδησης, μετατρέποντας τη θεατρική σκηνή σε μια αίθουσα εσωτερικής αλλά και κοινωνικής κρίσης.
