Σε ανάρτηση της η κα Ευτυχία Βαρσάμη γράφει για το αποκριάτικο πάρτι του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ραφήνας
Στο αποκριάτικο πάρτυ του σχολείου, στο ανοιχτό προαύλιο, δεν γιορτάσαμε απλώς τις Απόκριες.
Γιορτάσαμε το μαζί.
Γιορτάσαμε το σχολείο που ανοίγει, που αναπνέει, που δεν φοβάται να γεμίσει χρώματα, μουσικές, σώματα που κινούνται ελεύθερα.
Οταν το σχολείο ανοίγει, είναι ένα σχολείο που γίνεται γιορτή!
Γιορτάσαμε τα παιδιά που μεταμφιέστηκαν χωρίς να χρειαστεί να μεταμφιέσουν τον εαυτό τους. Που έτρεξαν, γέλασαν, χόρεψαν, φώναξαν, υπήρξαν.
Είδα δασκάλους να χαμογελούν αληθινά.
Όχι από υποχρέωση, αλλά από σύνδεση.
Και γονείς να φροντίζουν, να προσφέρουν, να στέκονται δίπλα, όχι απέναντι, στο σχολείο.
Το ανοιχτό προαύλιο έγινε χώρος ασφάλειας.
Γιατί όταν ο χώρος είναι ανοιχτός, ανοιχτές γίνονται και οι σχέσεις.
Και τα παιδιά το νιώθουν αυτό βαθιά.
Τέτοιες στιγμές δεν είναι «εκτός προγράμματος».
Είναι το ίδιο το πρόγραμμα.
Είναι η παιδαγωγική της κοινότητας, της συμμετοχής.
Γιατί ένα σχολείο που γιορτάζει μαζί με τα παιδιά του,
είναι ένα σχολείο που τα βλέπει.
Και αυτό μένει στο τέλος της ημέρας!
