Σε μια κατάθεση ψυχής, που αντανακλά το βουβό πόνο χιλιάδων ανθρώπων οι οποίοι βιώνουν την απώλεια αγαπημένων προσώπων κατά τη διάρκεια των εορτών, προχώρησε ο Στέλιος Μαραγκουδάκης.
Με αφορμή τη Μεγάλη Παρασκευή, ο πρόεδρος των Rafina Runners ανήρτησε ένα βαθύτατα συγκινητικό μήνυμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μιλώντας για το «κενό που δεν γεμίζει ποτέ».
Η απουσία που γίνεται πιο έντονη στις γιορτές
Ενώ ο κόσμος προετοιμάζεται για το χαρμόσυνο άγγελμα της Ανάστασης, ο Στέλιος Μαραγκουδάκης στρέφει το βλέμμα σε εκείνους που λείπουν. Με λόγια που «ραγίζουν» καρδιές, αναφέρεται στον πρόωρο χαμό του αδερφού του, Λεωνίδα, πριν από 25 χρόνια, αλλά και στην πρόσφατη απώλεια του πατέρα του, Πολύκαρπου, τον οποίο χαρακτηρίζει ως τον «Άρχοντα» της οικογένειας.
«Αύριο οι καμπάνες θα χτυπάνε χαρμόσυνα, το πασχαλινό τραπέζι θα είναι στρωμένο… κι όμως πάντα υπάρχει ένα κενό που δεν γεμίζει ποτέ. Δύο θέσεις θα λείπουν, δύο κομμάτια από την καρδιά μου», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Το μήνυμα για τον αδερφό και τον πατέρα
Η ανάρτηση αποτελεί έναν ύμνο στην αδελφική αγάπη και τον πατρικό σεβασμό. Απευθυνόμενος στον αδερφό του, Λεωνίδα, σημειώνει με παράπονο για τα όνειρα που έμειναν ανεκπλήρωτα, ενώ για τον πατέρα του υπογραμμίζει την ηθική παρακαταθήκη και τις αξίες με τις οποίες μεγάλωσε την οικογένειά του.
Συγκεκριμένα έγραψε:
Μεγάλη Παρασκευή σημερα και ολη η χριστιανοσυνη περιμενει την αυριανη Αγία μερα της Ανάστασης του Κυριου που θα φωτισουν τις καρδιές μας και θα μας δωσουν ελπιδα για το μέλλον.
Αυριο οι καμπάνες θα χτυπάνε χαρμόσυνα,το πασχαλινό τραπέζι θα είναι στρωμένο, τα κεριά θα ανάβουν, το φως της Ανάστασης θα απλώνεται…
κι όμως πάντα υπάρχει ένα κενό που δεν γεμίζει ποτέ…..
Δύο θέσεις στο τραπέζι θα λείπουν… δύο κομμάτια από την καρδιά μου.
Θα λείπει ο αδερφός μου ο Λεωνίδας που έφυγε τόσο νωρίς πριν 25 χρόνια και ο Αρχοντας της οικογένειας μας ο μπαμπάς μας ο Πολύκαρπος.
Αδερφέ μου… έφυγες τόσο νωρίς, πριν προλάβουμε να ζήσουμε όλα όσα ονειρευόμασταν όλα όσα έπρεπε να ζήσεις όλα όσα είχες σχεδιάσει.
Κι όμως η μορφή σου, το χαμόγελό σου, η ψυχή σου είναι πάντα εδώ διπλα μας ζωντανά μέσα μου, σε κάθε στιγμή, σε κάθε ανάμνηση σε κάθε δυσκολια ,σε καθε χαρα,σε καθε ευχή.
Μπαμπά μου… Αρχοντας και κύριος, άνθρωπος με αξίες και αξιοπρέπεια.
Σε ευχαριστώ για όλα όσα μας δίδαξες, για τις αρχές που μας άφησες παρακαταθήκη, για τη δύναμη και την αγάπη που μας έδωσες απλόχερα.
Μας λείπετε… ίσως λίγο περισσότερο αυτές τις Αγιες μέρες.
Μα μέσα στο φως της Ανάστασης βρίσκω παρηγοριά, στη σκέψη πως εκεί ψηλά είστε μαζί, ήρεμοι, αγαπημένοι, μας προσέχετε και ζείτε όσα δεν προλάβατε να ζήσετε μαζί εδώ στην γη.
Δεν σας ξεχνάμε… δεν θα σας ξεχάσουμε ποτέ όσα χρόνια και αν περάσουν.
Ζείτε μέσα μας, σε κάθε μας βήμα, σε κάθε γιορτή, σε κάθε στιγμή της ζωής μας.
Και κρατάμε βαθιά μέσα μας την ελπίδα…
πως κάποτε θα ξανασυναντηθούμε και δεν θα υπάρχει πια καμία θέση κενή.
Καλό Πάσχα εκεί ψηλά, με φως, αγάπη και γαλήνη 🤍
