Γάγγλιο Καρπού: Μία Συχνή Καλοήθης Πάθηση
Το γάγγλιο καρπού αποτελεί μία από τις πιο συχνές καλοήθεις βλάβες του χεριού. Πρόκειται για κύστη γεμάτη με παχύρευστο διαυγές υγρό, το οποίο προέρχεται από την άρθρωση ή το έλυτρο ενός τένοντα. Συνήθως εμφανίζεται στη ραχιαία επιφάνεια του καρπού, αλλά μπορεί να εντοπιστεί και στην παλαμιαία πλευρά ή ακόμη και στη βάση των δακτύλων.
Τα αίτια δεν είναι πάντοτε ξεκάθαρα, ωστόσο παίζουν ρόλο οι επαναλαμβανόμενοι μικροτραυματισμοί, η συχνή χρήση πληκτρολογίου, οι χειρωνακτικές εργασίες και οι εκφυλιστικές αλλοιώσεις της άρθρωσης. Συχνότερα αφορά γυναίκες ηλικίας 20–40 ετών.
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν ορατή διόγκωση, πόνο, αίσθημα πίεσης ή ακόμη και μούδιασμα αν η κύστη πιέζει κάποιο νεύρο. Η διάγνωση γίνεται με κλινική εξέταση και, όταν χρειάζεται, με υπέρηχο ή μαγνητική τομογραφία.
Η συντηρητική αντιμετώπιση περιλαμβάνει παρακολούθηση, τροποποίηση δραστηριοτήτων, χρήση κηδεμόνα ή παρακέντηση. Ωστόσο, η υποτροπή είναι συχνή. Η χειρουργική αφαίρεση προσφέρει οριστική λύση με άμεση αποκατάσταση και πολύ χαμηλά ποσοστά επανεμφάνισης.
Σύνδρομο Dupuytren: Προοδευτική Ρίκνωση της Παλάμης
Το σύνδρομο Dupuytren είναι χρόνια πάθηση που επηρεάζει την παλαμιαία απονεύρωση, προκαλώντας σταδιακή σκλήρυνση και δημιουργία ινωδών χορδών. Με την πάροδο του χρόνου, οι χορδές αυτές τραβούν τα δάχτυλα προς τα μέσα, οδηγώντας σε μόνιμη κάμψη, κυρίως του παράμεσου και του μικρού δακτύλου.
Η αιτιολογία δεν είναι πλήρως γνωστή, αλλά σχετίζεται με κληρονομικότητα, αυξημένη ηλικία, χειρωνακτικές εργασίες, σακχαρώδη διαβήτη και κάπνισμα. Τα πρώτα σημάδια είναι ένα ανώδυνο οζίδιο στην παλάμη και δυσκολία στην πλήρη έκταση των δακτύλων.
Η διάγνωση είναι κλινική, ενώ οι θεραπείες σε αρχικό στάδιο περιλαμβάνουν φυσικοθεραπεία, διατάσεις και ενέσεις κολλαγενάσης. Όταν η σύγκαμψη περιορίζει την καθημερινότητα, η χειρουργική εκτομή των ινωδών ταινιών αποτελεί την πιο αποτελεσματική λύση, με χαμηλά ποσοστά υποτροπής όταν εφαρμόζεται σωστά.
Εξάρθρημα Επιγονατίδας: Τραυματισμός σε Νεαρά Άτομα
Το εξάρθρημα επιγονατίδας αφορά την παρεκτόπιση της επιγονατίδας από τη φυσιολογική της θέση, συνήθως προς τα έξω. Είναι συχνότερο σε νεαρά άτομα και αποτελεί το 2–3% των τραυματισμών του γόνατος. Μπορεί να προκληθεί είτε από άμεσο πλήγμα είτε από απότομη στροφική κίνηση χωρίς επαφή.
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο, αίσθηση «κρακ», δυσκολία κίνησης και πρήξιμο. Υπάρχουν και σημαντικοί προδιαθεσικοί παράγοντες όπως υψηλή επιγονατίδα, υπερελαστικότητα συνδέσμων, δυσπλασία τροχιλίας ή αυξημένη γωνία Q.
Η διάγνωση στηρίζεται στο ιστορικό, στην κλινική εξέταση και σε απεικονιστικές εξετάσεις όπως ακτινογραφία, αξονική και μαγνητική τομογραφία. Η θεραπεία ενός πρώτου επεισοδίου χωρίς θραύσματα είναι συντηρητική, με ανάταξη, νάρθηκα και φυσικοθεραπεία. Σε υποτροπές ή σε ανατομικές ανωμαλίες προτείνεται χειρουργική διόρθωση, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει επανακατασκευή συνδέσμου ή οστικές παρεμβάσεις.
Για εξειδικευμένη διάγνωση και θεραπεία παθήσεων του χεριού και του γόνατος, επικοινωνήστε με το κέντρο ορθοπαιδικής χειρουργικής OrthopedicSurgeryCenter (OSC).
