Το «Αυλίς» στο λιμάνι της Ραφήνας το 1940.
Φωτογραφία τραβηγμένη από τον τότε Λιμενάρχη Ραφήνας, κ. Λάζαρο Γεωργακόπουλο.
Η φωτογραφία είχε δημοσιευτεί στο περιοδικο «ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΣ» τον Οκτώβριο του 1940.
http://antonislazaris.blogspot.com/2012/10/1936-2012.html
Το “Αυλίς” πρέπει να είναι το τελευταίο πλοίο της Οικογένειας Καβουνίδη που προσέγγισε στο λιμάνι της Ραφήνας.
Η οικογένεια Καβουνίδη καταγόταν από την Τρίγλια της Βιθυνίας, από όπου κατάγονταν και οι περισσότεροι κάτοικοι που δημιούργησαν την Ραφήνα το 1923.
Πριν από το 1923 στον τόπο αυτόν κατοικούσαν μόνο κάποιοι ψαράδες, κάποιοι παραλαβητές ψαριών και οι άνθρωποι που δούλευαν στο Κτήμα/Τσιφλίκι του Αλέξανδρου Σκουζέ.
Για την εγκατάσταση των Τριγλιανών Προσφύγων, αλλά και Προσφύγων από άλλες περιοχές της Μικράς Ασίας, απαλλοτριώθηκε ένα μεγάλο τμήμα του Τσιφλικιού του Σκουζέ.
Ο Φίλιππος Καβουνίδης έστειλε τα πλοία του, ή πλοία που ναύλωσε, τον Αύγουστο του 1922 για να μεταφέρει τους Τριγλιανούς σε ασφαλή τόπο.
Το “Αυλίς” αναφέρεται στο ποίημα του Γεωργίου Σεφέρη “Με τον τρόπο του Γ.Σ”.
Το ποίημα είναι γραμμένο το 1936, λίγο πριν από την επιβολή της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά.
Είναι συμβολικό και νομίζει κανείς ότι έχει γραφεί τη σημερινή εποχή.
Σε αυτό αναφέρεται και ο γνωστός στίχος
“Όπου και αν πάω, η Ελλάδα με πληγώνει”.
Έχουμε βρει αρκετές φωτογραφίες και αρκετά στοιχεία για όλα τα πλοία που αναφέρονται στο ποίημα αυτό.
Ειδικά, το “‘Ελση” ήταν ένα από τα καλύτερα πλοία της εποχής και ο Γιώργος Σεφέρης θα πρέπει να είχε ταξιδέψει αρκετές φορές μαζί του.
Πάντως, τα πλοία αποτελούν γνώριμο και αγαπημένο σκηνικό για τον Γ.Σ. (Γιώργο Σεφέρη).
Συνολικά, ανφέρονται πάνω από 50 πλοία στα ημερολόγια του.
Από το “Piere Lotti”, με το οποίο επέστρεψε από το Παρίσι το 1925, μέχρι το “Απολλωνία” της ΕΛΜΕΣ, όπου τράβηξε μια από τις πιο όμορφες φωτογραφίες του Νίκου Καββαδία.
Το τελευταίο σημαντικό εύρημα είναι μια αναπάντεχη περιγραφή της βύθισης του “Αυλίς” στη Ραφήνα την άνοιξη του 1941 από τα γερμανικά στούκας.
Η περιγραφή μας δόθηκε από τον Λάμπρο Ρεμπάμπη, λιμενεργάτη για 45 χρόνια στο λιμάνι της Ραφήνας.
Η συνέντευξη καταγράφηκε και, εκτός από το “Αυλίς”, μας μετέφερε μοναδικά γεγονότα από τη ζωή του λιμανιού και της πόλης της Ραφήνας των τελευταίων 70 ετών.
Όλα αυτά έχουν καταγραφεί σε μια εργασία-μνήμης με τίτλο
“Ιστορία του λιμανιού της Ραφήνας, ή αλλιώς, η μικρή ιστορία ενός τσιμεντόπλοιου”.
Αντώνης Λαζαρής
