Το να έχει κανείς ταυτόχρονα αυξημένο κοιλιακό λίπος και χαμηλή μυϊκή μάζα δεν είναι απλώς ανθυγιεινό — είναι δυνητικά θανατηφόρο, καθώς αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου κατά 83%. Η κατάσταση αυτή, που ονομάζεται σαρκοπενική παχυσαρκία, δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο όπου το λίπος επιταχύνει τη διάσπαση των μυών και τη φλεγμονή.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μπορεί να εντοπιστεί με απλές μετρήσεις, χωρίς την ανάγκη για ακριβές ιατρικές εξετάσεις. Αυτό σημαίνει έγκαιρη διάγνωση — και μια πραγματική ευκαιρία για παρέμβαση πριν εμφανιστεί σοβαρή επιδείνωση.
Σύμφωνα με το sciencedaily ερευνητές από το Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Σάο Κάρλος (UFSCar) στη Βραζιλία, σε συνεργασία με το University College London (UCL) στο Ηνωμένο Βασίλειο, διαπίστωσαν ότι ο συνδυασμός αυξημένου κοιλιακού λίπους και μειωμένης μυϊκής μάζας αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο θανάτου. Τα άτομα με αυτόν τον συνδυασμό είχαν 83% μεγαλύτερη πιθανότητα να πεθάνουν σε σύγκριση με όσους δεν είχαν καμία από τις δύο καταστάσεις.
Αυτός ο συνδυασμός υποδηλώνει ένα πιο σοβαρό υποκείμενο πρόβλημα, γνωστό ως σαρκοπενική παχυσαρκία. Εμφανίζεται όταν η μυϊκή μάζα μειώνεται ενώ το σωματικό λίπος αυξάνεται. Η κατάσταση αυτή μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστεί και συνδέεται στενά με μειωμένη αυτονομία και χαμηλότερη ποιότητα ζωής στους ηλικιωμένους. Επίσης, σχετίζεται με ευθραυστότητα, αυξημένο κίνδυνο πτώσεων και άλλες επιπλοκές υγείας.
«Εκτός από την αξιολόγηση του κινδύνου θανάτου που σχετίζεται με την κοιλιακή παχυσαρκία και τη χαμηλή μυϊκή μάζα, μπορέσαμε να αποδείξουμε ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν απλές μέθοδοι για την ανίχνευση της σαρκοπενικής παχυσαρκίας. Αυτό είναι σημαντικό, επειδή η έλλειψη συναίνεσης στα διαγνωστικά κριτήρια για αυτή τη νόσο δυσκολεύει τον εντοπισμό και τη θεραπεία της», δήλωσε ο Tiago da Silva Alexandre, καθηγητής στο Τμήμα Γεροντολογίας του UFSCar και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, η οποία υποστηρίχθηκε από το FAPESP. «Έτσι, τα ευρήματά μας επιτρέπουν στους ηλικιωμένους να έχουν μεγαλύτερη πρόσβαση σε έγκαιρες παρεμβάσεις, όπως η διατροφική παρακολούθηση και η σωματική άσκηση, διασφαλίζοντας βελτίωση στην ποιότητα ζωής».
Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Aging Clinical and Experimental Research και βασίζονται σε δεδομένα 12 ετών από 5.440 συμμετέχοντες ηλικίας 50 ετών και άνω στη μελέτη English Longitudinal Study of Ageing (ELSA).
Απλός έλεγχος μπορεί να αντικαταστήσει ακριβές εξετάσεις
Η διάγνωση της σαρκοπενικής παχυσαρκίας συνήθως απαιτεί προηγμένα εργαλεία απεικόνισης, όπως μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία, ηλεκτρική βιοεμπέδηση ή οστεομετρία. Αυτές οι μέθοδοι μπορούν να μετρήσουν με ακρίβεια το σωματικό λίπος και τη μυϊκή μάζα, αλλά είναι δαπανηρές και όχι ευρέως διαθέσιμες, καθιστώντας δύσκολη τη διάγνωση στην καθημερινή πράξη.
«Συσχετίζοντας δεδομένα από τους συμμετέχοντες της μελέτης ELSA, διαπιστώσαμε ότι απλές μετρήσεις, όπως η μέτρηση της περιμέτρου της μέσης και η εκτίμηση της άλιπης μάζας [με χρήση μιας καθιερωμένης εξίσωσης που λαμβάνει υπόψη κλινικές μεταβλητές όπως ηλικία, φύλο, βάρος, φυλή και ύψος], έδειξαν για πρώτη φορά ότι είναι δυνατός ο έγκαιρος εντοπισμός αυτών των ατόμων», δήλωσε ο Alexandre.
Γιατί αυτός ο συνδυασμός είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος
Η απώλεια μυϊκής μάζας σε συνδυασμό με την αύξηση του κοιλιακού λίπους έχει σωρευτική επίδραση στον μεταβολισμό του σώματος. «Η μελέτη έδειξε ότι τα άτομα με και τις δύο καταστάσεις είχαν 83% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου σε σύγκριση με όσους δεν τις είχαν. Διαπιστώσαμε επίσης ότι ο κίνδυνος θανάτου μειωνόταν κατά 40% σε όσους είχαν χαμηλή μυϊκή μάζα αλλά όχι κοιλιακή παχυσαρκία, γεγονός που ενισχύει τον πιθανό κίνδυνο από τη συνύπαρξη των δύο καταστάσεων. Ενδιαφέρον είναι ότι τα άτομα με κοιλιακή παχυσαρκία αλλά επαρκή μυϊκή μάζα δεν εμφάνιζαν αυξημένο κίνδυνο θανάτου», εξηγεί η Valdete Regina Guandalini, καθηγήτρια στο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Espírito Santo (UFES) και ερευνήτρια στο Τμήμα Γεροντολογίας του UFSCar, καθώς και πρώτη συγγραφέας του άρθρου.
Σύμφωνα με τη Guandalini, το υπερβολικό λίπος επιδεινώνει τη φλεγμονή στο σώμα, προκαλώντας μεταβολικές αλλαγές που επιταχύνουν τη διάσπαση των μυών. «Εκτός από το ότι η μία κατάσταση επηρεάζει την άλλη, το λίπος διεισδύει στους μύες και καταλαμβάνει τον χώρο τους. Αυτή η συστηματική και προοδευτική φλεγμονή επηρεάζει άμεσα τον μυϊκό ιστό, υποβαθμίζοντας τις μεταβολικές, ενδοκρινικές, ανοσολογικές και λειτουργικές του ικανότητες», σημειώνει.
ieidiseis.gr
