Ανησυχία έχει προκαλέσει το τελευταίο διάστημα η αυξημένη παρουσία καρχαριών σε διάφορες περιοχές της χώρας, με τις εικόνες να καταγράφονται και να διακινούνται ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ωστόσο, σύμφωνα με την επιστημονική κοινότητα, το φαινόμενο δεν είναι νέο ούτε συνδέεται με αύξηση του πληθυσμού των καρχαριών.
Όπως εξηγεί αναπληρωτής καθηγητής Ιχθυολογίας στο τμήμα Ωκεανογραφίας στο πανεπιστήμιο Αιγαίου, μιλώντας στο ΕΡΤnews, οι καρχαρίες «δεν ήρθαν τώρα, ήταν πάντα», διευκρινίζοντας ότι οι συχνότερες εμφανίσεις οφείλονται κυρίως στην περίοδο αναπαραγωγής, κατά την οποία πλησιάζουν τις ακτές. Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν μείωση των πληθυσμών τους και όχι αύξηση.
Σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση της αίσθησης παρουσίας τους παίζουν και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς πλέον οι πολίτες καταγράφουν και δημοσιοποιούν άμεσα τέτοιες εικόνες, κάτι που στο παρελθόν δεν συνέβαινε.
Σε ό,τι αφορά την επικινδυνότητα, οι ειδικοί εμφανίζονται καθησυχαστικοί, τονίζοντας ότι στην Ελλάδα δεν έχουν καταγραφεί πρόσφατα επιθέσεις, με την τελευταία να εντοπίζεται χρονικά στη δεκαετία του 1960 στον Παγασητικό. Σε παγκόσμιο επίπεδο, τα θύματα από επιθέσεις καρχαριών κυμαίνονται μεταξύ 5 και 10 ετησίως, ενώ, όπως σημειώνεται, «δεν είμαστε στο μενού τους».
Την ίδια στιγμή, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η εξάπλωση ξενικών ειδών στις ελληνικές θάλασσες, ένα φαινόμενο που συνδέεται με την αλλαγή της θερμοκρασίας των υδάτων. Τα είδη αυτά, αν και δεν είναι καινούργια, επεκτείνονται και επηρεάζουν τόσο την αλιεία όσο και την ισορροπία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.
Οι επιπτώσεις είναι άμεσες και έμμεσες. Άμεσα, όπως αναφέρεται, προκαλούνται ζημιές στα αλιευτικά εργαλεία, καθώς ψάρια όπως ο κέφαλος καταστρέφουν δίχτυα και καταναλώνουν αλιεύματα εμπορικής αξίας. Έμμεσα, δημιουργείται ανταγωνισμός με εγχώρια είδη, επηρεάζοντας τη διαθεσιμότητα και την ποιότητα των ψαριών στην αγορά.
Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα του «μπαρμπουνιού λοχία», ενός είδους που έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια, χωρίς όμως την ίδια εμπορική και γευστική αξία με τα παραδοσιακά είδη.
Από την πλευρά τους, οι επαγγελματίες αλιείς περιγράφουν μια ολοένα και πιο δύσκολη κατάσταση. Όπως αναφέρουν, είδη όπως η μαρίδα, η γόπα κλπ έχουν μειωθεί σημαντικά ή ακόμη και εξαφανιστεί, χωρίς να έχει αποσαφηνιστεί πλήρως η αιτία. Παράλληλα, κάνουν λόγο για ιδιαίτερα επιθετικά και ταχύτατα ψάρια, τα οποία καταναλώνουν θηράματα μέσα σε ελάχιστο χρόνο, προκαλώντας ζημιές στην παραγωγή.
