Άλλη μια χρονιά, άλλη μια αποτυχία στην Eurovision. Το Ηνωμένο Βασίλειο κατέγραψε ακόμη ένα αρνητικό αποτέλεσμα στη Eurovision, με τον Look Mum No Computer (σσ. Κοίτα μαμά, όχι υπολογιστές), κατά κόσμον Sam Battle, να συγκεντρώνει μόλις έναν βαθμό και να τερματίζει στην τελευταία θέση.
Για τρίτη φορά από το 2020 η βρετανική συμμετοχή βρέθηκε στον πάτο της βαθμολογίας, ενώ από το 2010 έχει μπει μόλις μία φορά στην πρώτη δεκάδα. Το BBC αναλύει τις αιτίες του νέου ναυαγίου.
Ο Sam Battle ανέβηκε στη σκηνή με το εκρηκτικό synth pop κομμάτι «Eins, Zwei, Drei», ένα τραγούδι που από νωρίς θεωρήθηκε ρίσκο. Ο ίδιος εμφανίστηκε με έντονη ενέργεια, φορώντας μια ροζ φόρμα εργασίας και ερμηνεύοντας ένα κομμάτι με χιούμορ, ιδιορρυθμία και έντονο ρυθμό, στο οποίο μιλούσε για την απόφασή του να αφήσει τη δουλειά του στο γραφείο και να πάει στη Γερμανία για να μετρά μέχρι το τρία. Ο παρουσιαστής Graham Norton το περιέγραψε εύστοχα ως «μεγάλο ρίσκο».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η επιλογή αυτή εντάσσεται στη μακρά συζήτηση για το τι φταίει στη βρετανική παρουσία στον θεσμό. Από τη μία πλευρά, υπάρχουν όσοι θεωρούν ότι η χώρα τα τελευταία χρόνια έπαιζε υπερβολικά ασφαλές παιχνίδι, επιλέγοντας συχνά προβλέψιμες ηλεκτρονικές ποπ συνταγές. Από την άλλη, η φετινή πρόταση ξεχώρισε ακριβώς επειδή ήταν διαφορετική, πιο εκκεντρική και σαφώς πιο βρετανική στον ήχο και στην αισθητική της.
Ωστόσο, αυτή η διαφορετικότητα δεν μετουσιώθηκε σε επιτυχία. Η επιτροπή έδωσε μόλις έναν βαθμό, ενώ το κοινό μηδέν. Το τραγούδι, με τον σπαστό ρυθμό του και τις αναφορές σε παραδοσιακά βρετανικά στοιχεία όπως το jam roly poly και η custard, άφησε μεγάλο μέρος της Ευρώπης αμήχανο, χωρίς να καταφέρει να δημιουργήσει τη σύνδεση που απαιτεί ο διαγωνισμός.
Eurovision: Γιατί την αποφεύγουν αναγνωρισμένοι καλλιτέχνες;
Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο. Η Eurovision παραμένει για το Ηνωμένο Βασίλειο ένας δύσκολος θεσμός, καθώς πολλοί αναγνωρισμένοι καλλιτέχνες αποφεύγουν να συμμετάσχουν, φοβούμενοι ότι η εμφάνισή τους μπορεί να βλάψει την καριέρα τους. Όσοι τελικά δέχονται, όπως συνέβη με τον Olly Alexander το 2024, βρίσκονται συχνά αντιμέτωποι με σφοδρή κριτική και απογοητευτικά αποτελέσματα. Εκείνος συγκέντρωσε 46 βαθμούς και κατέλαβε την 18η θέση, έχοντας μάλιστα καλύψει μέρος των εξόδων παραγωγής με δάνειο από τη δισκογραφική του εταιρεία.
Σε αυτό το πλαίσιο, η βρετανική αποστολή στράφηκε τα τελευταία χρόνια σε λιγότερο καταξιωμένους καλλιτέχνες. Ο Sam Battle και οι Remember Monday, οι συμμετέχοντες του 2025, ανήκουν στην κατηγορία των ανεξάρτητων δημιουργών, χωρίς τη στήριξη μεγάλων δισκογραφικών σχημάτων. Το αποτέλεσμα, όμως, παραμένει το ίδιο: περιορισμένη απήχηση και χαμηλές θέσεις.
Το BBC βρέθηκε και πάλι στο επίκεντρο της κριτικής, καθώς πολλοί θεωρούν ότι αντιμετωπίζει τη Eurovision περισσότερο ως τηλεοπτικό θέαμα παρά ως σοβαρή μουσική πρόκληση. Η λογική των «αστείων» ή «ιδιόρρυθμων» συμμετοχών δεν έχει αποδώσει και η συζήτηση επανέρχεται κάθε χρόνο, συνήθως μετά από μια ακόμη αποτυχία.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Eurovision: Η Φινλανδία δείχνει τον δρόμο
Την ίδια ώρα, χώρες όπως η Φινλανδία δείχνουν ότι η επιτυχία μπορεί να έρθει όταν ένας εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας επενδύσει συστηματικά στη διαδικασία. Μετά από μια μακρά περίοδο απογοητεύσεων, οι Φινλανδοί κατάφεραν να αλλάξουν πορεία, αξιοποιώντας τόσο τους πιο εκκεντρικούς καλλιτέχνες τους όσο και μια οργανωμένη εθνική επιλογή που δημιούργησε ενδιαφέρον ήδη πριν από τον ευρωπαϊκό τελικό.
Η πορεία αυτή δείχνει πως η επιτυχία στη Eurovision δεν στηρίζεται μόνο στην πρωτοτυπία, αλλά και σε έναν συνδυασμό παραγόντων. Χρειάζεται σωστό τραγούδι, καλλιτέχνης που να μπορεί να το αποδώσει ζωντανά, σκηνική παρουσία με δυναμική, προβολή πριν από τον διαγωνισμό, ευνοϊκή σειρά εμφάνισης και φυσικά λίγο τύχη. Στην περίπτωση του Ηνωμένου Βασιλείου, το πρόβλημα είναι ότι σπάνια όλα αυτά συνυπάρχουν την ίδια χρονιά.
Σύμφωνα με το BBC η φετινή αποτυχία επαναφέρει έτσι το βασικό ερώτημα: πώς μπορεί η χώρα να ξεφύγει από τον φαύλο κύκλο των χαμηλών θέσεων; Η απάντηση, όπως δείχνουν παραδείγματα άλλων χωρών, ίσως δεν βρίσκεται ούτε στην υπερβολική σοβαρότητα ούτε στην εύκολη ειρωνεία, αλλά σε μια πιο ουσιαστική επένδυση στη μουσική, στους δημιουργούς και στην ειλικρινή σκηνική πρόταση.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
newsbomb.gr
