Στις πιο ακριβές πόλεις στην Ευρώπη για στέγαση συμπεριλαμβάνεται η Αθήνα, σύμφωνα με τα στοιχεία για το κόστος ενοικίων σε σχέση με τους μικτούς κατώτατους μισθούς.
Ειδικότερα, χρειάζεται τουλάχιστον ενάμιση ακαθάριστος κατώτατος μισθός (153% του μισθού) για την κάλυψη της στέγης στην Αθήνα, συμπεριλαμβανομένων του νερού, της ηλεκτρικής ενέργειας, της θέρμανσης (φυσικό αέριο, πετρέλαιο), ποσοστό που την κατατάσσει στην πρώτη εξάδα – 6η – των ακριβότερων πόλεων, ανάμεσα στις 21 που εξετάστηκαν.
Τα παραπάνω στοιχεία προκύπτουν από ανάλυση του Euronews Business, η οποία εξέτασε τους μικτούς κατώτατους μισθούς και το μέσο κόστος ενοικίων στις χώρες της ΕΕ και στις πρωτεύουσές τους.
Σε πολλές πρωτεύουσες, ακόμη και ο μικτός κατώτατος μισθός δεν επαρκεί για να καλύψει το ενοίκιο.
Οι δαπάνες για στέγαση και λογαριασμούς κοινής ωφέλειας αποτελούν τη μεγαλύτερη κατηγορία εξόδων για τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά.
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, το 23,6% των δαπανών των νοικοκυριών στην ΕΕ κατευθύνεται στη στέγαση, το νερό, την ηλεκτρική ενέργεια, το φυσικό αέριο και άλλα καύσιμα. Τα ενοίκια καταλαμβάνουν ιδιαίτερα μεγάλο μερίδιο στις μεγάλες πόλεις.
Ακόμη σημαντικότερο είναι ότι το ενοίκιο αποτελεί τεράστιο βάρος για όσους αμείβονται με τον κατώτατο μισθό, καθώς σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ξεπερνά τις μηνιαίες αποδοχές τους.
Σύμφωνα με ανάλυση της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (ETUC), που βασίζεται σε στοιχεία της ΕΕ, το μέσο κόστος ενοικίασης ενός διαμερίσματος δύο υπνοδωματίων στις πρωτεύουσες της πλειονότητας των χωρών της ΕΕ ξεπερνά τον μικτό κατώτατο μισθό.
Μόνο σε πέντε χώρες της ΕΕ που διαθέτουν κατώτατο μισθό, το μηνιαίο ενοίκιο παραμένει χαμηλότερο από αυτόν. Ωστόσο, καθώς τόσο τα στοιχεία της Eurostat όσο και της ETUC βασίζονται σε μικτούς κατώτατους μισθούς, η πραγματική επιβάρυνση για τους εργαζόμενους είναι πιθανότατα ακόμη μεγαλύτερη αν ληφθούν υπόψη οι καθαρές αποδοχές.
Πράγα και Λισαβόνα πλήττονται περισσότερο από το κόστος ενοικίων
Οι εργαζόμενοι με κατώτατο μισθό στην τσεχική πρωτεύουσα αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη πίεση. Στην Πράγα, το μέσο ενοίκιο ανέρχεται στα 1.710 ευρώ, ενώ ο κατώτατος μισθός στη χώρα είναι 924 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται ποσό ίσο με το 185% του κατώτατου μισθού για την ενοικίαση ενός διαμερίσματος δύο υπνοδωματίων.
Η Λισαβόνα ακολουθεί με ποσοστό 168%. Στην Πορτογαλία, ο αντίστοιχος μικτός κατώτατος μηνιαίος μισθός (καταβαλλόμενος σε 14 μισθούς ετησίως) ανέρχεται στα 1.073 ευρώ, ενώ το μέσο ενοίκιο στην πρωτεύουσα φτάνει επίσης τα 1.710 ευρώ.
Το ποσοστό του μικτού κατώτατου μισθού που απαιτείται για το ενοίκιο ξεπερνά επίσης το 150% στη Βουδαπέστη (159%), τη Μπρατισλάβα (158%), τη Σόφια (154%), την Αθήνα (153%) και τη Ρίγα (151%).
Αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι με κατώτατο μισθό θα έπρεπε να διαθέσουν ολόκληρο τον μισθό τους για το ενοίκιο και να χρειάζονται ακόμη περισσότερο από μισό επιπλέον μισθό για να το καλύψουν.
Το ποσοστό αυτό ξεπερνά επίσης το 100%, δηλαδή ακόμη και ο μικτός κατώτατος μισθός δεν αρκεί για την κάλυψη του ενοικίου, στη Βαλέτα (143%), το Παρίσι (138%), το Ταλίν (131%), τη Μαδρίτη (125%), το Βουκουρέστι (122%), τη Βαρσοβία (117%), το Δουβλίνο (113%), τη Λιουμπλιάνα (105%) και το Βίλνιους (105%).
Για παράδειγμα, στο Παρίσι το μέσο ενοίκιο για ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων ανέρχεται στα 2.523 ευρώ, ενώ ο κατώτατος μισθός στη Γαλλία είναι 1.823 ευρώ.
Στη Μαδρίτη, τα αντίστοιχα ποσά είναι 1.721 ευρώ έναντι 1.381 ευρώ.

Βρυξέλλες και Βερολίνο οι καλύτερες πρωτεύουσες για εργαζόμενους με κατώτατο μισθό
Αντίθετα, οι Βρυξέλλες αναδεικνύονται ως η καλύτερη πρωτεύουσα της ΕΕ για τους εργαζόμενους με κατώτατο μισθό όσον αφορά την κάλυψη του ενοικίου. Εκεί, ο μικτός κατώτατος μισθός καλύπτει το 70% του κόστους ενοικίου.
Στις Βρυξέλλες, το μέσο ενοίκιο για ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων είναι 1.476 ευρώ, ενώ ο κατώτατος μισθός φτάνει τα 2.112 ευρώ.
Το Βερολίνο βρίσκεται στη δεύτερη θέση με ποσοστό 76%. Το ποσοστό του μικτού κατώτατου μισθού που απαιτείται για το ενοίκιο είναι 85% στη Λευκωσία, 87% στο Λουξεμβούργο και 96% στη Χάγη.
«Το υψηλό κόστος στέγασης και οι χαμηλοί μισθοί οδηγούν τους ανθρώπους στη φτώχεια και την οικονομία προς την ύφεση», δήλωσε η γενική γραμματέας της ETUC, Esther Lynch.
«Η αποσύνδεση ανάμεσα στα ενοίκια και τους μισθούς είναι εντελώς μη βιώσιμη. Αν προστεθούν και τα αυξανόμενα κόστη ενέργειας και τροφίμων, οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να δανείζονται για βασικές ανάγκες και μένουν σχεδόν χωρίς διαθέσιμο εισόδημα. Έτσι, η αποταμίευση για την αντικατάσταση βασικών οικιακών συσκευών ή ακόμη και για μια επίσκεψη στον οδοντίατρο γίνεται αδύνατη», πρόσθεσε.

Τα ενοίκια πιο προσιτά σε εθνικό επίπεδο απ’ ό,τι στις πρωτεύουσες
Σε σύγκριση με τις πρωτεύουσες, οι εθνικοί μέσοι όροι παρουσιάζουν καλύτερη εικόνα. Σε πολλές χώρες, ο μικτός κατώτατος μισθός επαρκεί για την κάλυψη του ενοικίου. Ωστόσο, το ενοίκιο εξακολουθεί να απορροφά σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό από τον μέσο όρο του 23,6% που δαπανούν τα νοικοκυριά της ΕΕ για στέγαση και κοινόχρηστα.
Μεταξύ 16 χωρών της ΕΕ που εξετάστηκαν στη σύγκριση της ETUC, το ποσοστό του μικτού κατώτατου μισθού που απαιτείται για την κάλυψη του ενοικίου κυμαίνεται από 33% στην Πολωνία έως 61% στη Μάλτα.
Στην Πολωνία, ο μικτός κατώτατος μισθός ανέρχεται στα 1.139 ευρώ, ενώ το μέσο ενοίκιο είναι 376 ευρώ. Η Γαλλία παρουσιάζει επίσης καλύτερη εικόνα, με 1.823 ευρώ έναντι 695 ευρώ. Και η Ελλάδα μπορεί να αποτελεί πιο βιώσιμη επιλογή για εργαζόμενους με κατώτατο μισθό εκτός Αθηνών, με 1.027 ευρώ έναντι 408 ευρώ.
Στην Ισπανία, ο κατώτατος μισθός ανέρχεται στα 1.381 ευρώ, ενώ το μέσο ενοίκιο είναι 660 ευρώ.

Οι προτάσεις της ETUC
Η ETUC ζητά την υιοθέτηση σειράς πολιτικών, μεταξύ των οποίων:
Πλήρη εφαρμογή της οδηγίας για τον κατώτατο μισθό από όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων ισχυρών σχεδίων δράσης για την ουσιαστική προώθηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, ώστε περισσότεροι εργαζόμενοι να λαμβάνουν δίκαιες αποδοχές.
Οι κυβερνήσεις να λαμβάνουν υπόψη το κόστος στέγασης κατά τον καθορισμό της επάρκειας του κατώτατου μισθού.
Αύξηση των δημόσιων επενδύσεων στην κοινωνική κατοικία, μεταξύ άλλων μέσω ευρωπαϊκών επενδυτικών εργαλείων και αναθεώρησης των κανόνων κρατικών ενισχύσεων.
Οι κατώτατοι μισθοί το 2026 παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές σε ολόκληρη την Ευρώπη, τόσο σε ονομαστικούς όρους όσο και ως προς την αγοραστική δύναμη. Σύμφωνα με τη Eurostat, περίπου 13 εκατομμύρια εργαζόμενοι σε 21 χώρες της ΕΕ αμείβονται με τον κατώτατο μισθό ή και λιγότερο. Σε αρκετές χώρες, το ποσοστό αυτό είναι σημαντικά υψηλότερο.
ieidiseis.gr














































