Ένα άγνωστο στους περισσότερους σχέδιο για τον Μαραθώνα, με τον τίτλο «Marathon Eco Town», επανέρχεται στο προσκήνιο και ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το πώς σχεδιάζεται –ή δεν σχεδιάζεται– το μέλλον μιας περιοχής με τεράστια ιστορική, περιβαλλοντική και αναπτυξιακή αξία.
Το συγκεκριμένο master plan παρουσίαζε ένα φιλόδοξο όραμα για τη δημιουργία μιας σύγχρονης «οικολογικής πόλης» στον Μαραθώνα, η οποία θα συνδύαζε κατοικία, εμπορικές χρήσεις, τουρισμό, φυσικό περιβάλλον και ιστορική ταυτότητα. Σύμφωνα με την παρουσίαση του σχεδίου, στόχος ήταν η ένταξη νέων οικιστικών και εμπορικών περιοχών στις υπάρχουσες υποδομές και στους υφιστάμενους οικισμούς, με σεβασμό στο φυσικό και ιστορικό τοπίο του Μαραθώνα.
Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: τι απέγινε αυτό το σχέδιο;
Γιατί, αν και μιλούσε για έναν Μαραθώνα με διεθνή προσανατολισμό, οικολογικό χαρακτήρα και νέες αναπτυξιακές δυνατότητες, σήμερα ελάχιστοι γνωρίζουν την ύπαρξή του. Ακόμη λιγότεροι γνωρίζουν αν αξιολογήθηκε ποτέ σοβαρά, αν εντάχθηκε σε κάποιον ευρύτερο σχεδιασμό ή αν απλώς έμεινε ως μία ακόμη μελέτη σε κάποιο συρτάρι.
Η υπόθεση έχει ενδιαφέρον, όχι μόνο για το παρελθόν, αλλά κυρίως για το παρόν. Ο Μαραθώνας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει μεγάλα ζητήματα υποδομών, κυκλοφορίας, περιβαλλοντικής προστασίας, τουριστικής ταυτότητας και αξιοποίησης των ιστορικών του σημείων. Την ίδια στιγμή, η περιοχή διαθέτει μοναδικά πλεονεκτήματα: τη λίμνη, τον Τύμβο, τον Σχινιά, το παράκτιο μέτωπο, την αγροτική παραγωγή, την εγγύτητα με την Αθήνα και το αεροδρόμιο.
Ακριβώς γι’ αυτό, ένα τέτοιο σχέδιο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως απλή «μακέτα». Θέτει ένα βασικό ερώτημα προς κάθε δημοτική αρχή: υπάρχει σήμερα συνολικό σχέδιο για τον Μαραθώνα ή η ανάπτυξη προχωρά αποσπασματικά, ανάλογα με τις πιέσεις, τις συγκυρίες και τις ευκαιρίες της στιγμής;
Το Marathon Eco Town, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς με τη φιλοσοφία του, δείχνει ότι κάποια στιγμή υπήρξε μια προσπάθεια να συζητηθεί ο Μαραθώνας ως κάτι πολύ περισσότερο από ένας Δήμος με καθημερινά προβλήματα. Ως τόπος με διεθνή αναγνωρισιμότητα, φυσικό πλούτο και δυνατότητα να αποκτήσει μια ξεκάθαρη αναπτυξιακή ταυτότητα.
Σήμερα, το ζητούμενο δεν είναι απλώς να θυμηθούμε ένα παλιό master plan. Είναι να απαντηθεί αν ο Μαραθώνας έχει πραγματικά σχέδιο για το μέλλον του.
Και κυρίως, ποιος το γνωρίζει, ποιος το υπηρετεί και ποιος λογοδοτεί γι’ αυτό.
