Μια φορά κι έναν καιρό στον Μαραθώνα, εκεί όπου η ιστορία τρέχει και τα έργα… περπατούν, γεννήθηκε, από κάποια φωτισμένα μυαλά ένα νέο κεφάλαιο της σύγχρονης αρχιτεκτονικής φαντασίας, το περίφημο «CARGO PROJECT».
Ένα έργο τόσο φιλόδοξο, που αν το δεις από μακριά μοιάζει να έχει ήδη ολοκληρωθεί, ειδικά αν κλείσεις λίγο τα μάτια και έχεις καλή φαντασία. Μπροστά από την αφετηρία του Μαραθωνίου δρόμου, εκεί που κάποτε ξεκινούσαν αθλητές, τώρα ξεκινούν… προσδοκίες.
Λέγεται πως πρόκειται για «πρωτοποριακό, μοναδικό, πιλοτικό εγχείρημα». Τρεις λέξεις που σε έργα υποδομής συνήθως σημαίνουν ότι όλοι συμφωνούν στο όραμα, αλλά διαφωνούν στις λεπτομέρειες και κυρίως στο πότε θα ολοκληρωθούν οι λεπτομέρειες.
Το χρονοδιάγραμμα φυσικά παραμένει ένα ζωντανό οικοσύστημα… που εξελίσσεται, προσαρμόζεται και μετακινείται διακριτικά στο μέλλον κάθε φορά που το κοιτάς από κοντά.
Και κάπως έτσι το «CARGO PROJECT» δεν είναι απλώς ένα έργο. Είναι μια εμπειρία. Ένα αφήγημα. Ένα σημείο συνάντησης μεταξύ ανάπτυξης, σχεδιασμού και της διαχρονικής ελληνικής παράδοσης… του “θα το δούμε στην πορεία”.
Ίσως τελικά να είναι μπροστά από την εποχή του. Ίσως πάλι η εποχή να έχει απλώς ενημερωθεί ότι δεν χρειάζεται να βιαστεί. Σε κάθε περίπτωση, στον Μαραθώνα η ιστορία δεν γράφεται. Αναθεωρείται τακτικά, με διακριτική αναβολή και σταθερή αισιοδοξία.
Και έζησαν αυτοί καλά… κι εμείς μάθαμε ότι κάποια έργα δεν έχουν χρονοδιάγραμμα, έχουν ρυθμό. Και αυτός μετριέται σε ανακοινώσεις και «βλέπουμε».
Καληνύχτα, Μαραθώνα.
Σπύρος Παππάς
Πολίτης Δήμου Μαραθώνα
