Κλιμακώνονται τις τελευταίες ώρες οι αντιδράσεις κατά της δημοτικής αρχής του Χρήστου Αηδόνη στην Παλλήνη
Μετά τις αναρτήσεις πρώην και νυν αιρετών της αντιπολίτευσης, την σκυτάλη πήραν και στελέχη της συμπολίτευσης.
Χαρακτηριστικές είναι οι αναρτήσεις της Αντιδημάρχου Ασπασίας Τζιτζικάκη αλλά και της πρώην υποψήφιας με την παράταξη του Χρήστου Αηδόνη, Θεοδοσίας Μάλλη
Η κα Τζιτζικάκη σε ανάρτηση της έγραψε:
Φίλοι μου,
Δεν θέλω να τροφοδοτησω μια δημόσια αντιπαράθεση που δεν ωφελεί κανέναν.
Ωστόσο, αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω δημόσια τον έντονο προβληματισμό μου για επιλογές και πρακτικές, που το τελευταίο διάστημα διαμορφώνουν μια εικόνα διαφορετική από εκείνη που υποσχεθήκαμε στους πολίτες, και που εκθέτουν συνολικά την δημοτική μας αρχή.
Η σημερινή δημοτική αρχή έχει εκλεγεί δημοκρατικά, και δημοκρατικά οφείλει να δέχεται την οποία κριτική της ασκείται όσο σκληρή και αν είναι και οποία μορφή και αν έχει.
Δεν νοείται να καταφεύγει κανείς σε μηνύσεις και προφυλακισμους πολιτών γιατί η κριτική που κάνουν δεν μας είναι αρεστή .Θέλω να πιστεύω ότι αυτά ανήκουν σε άλλες εποχές και ότι έχουμε πια αποκτήσει την ωριμότητα να αφουγκραζόμαστε τις ανάγκες των πολιτών έστω και αν μερικοί εκφράζονται με τρόπους που μας ενοχλούν.
Θα ήθελα ο Δήμαρχος και επικεφαλής της παράταξης μας , να θυμηθεί όσα μαζί σχεδιάσαμε προεκλογικά για να αλλάξουμε τον τόπο μας.
Να θυμηθεί τις δεσμεύσεις μας για συμμετοχική διοίκηση,διαφάνεια, σύνθεση απόψεων για ένα νέο μοντέλο λειτουργίας του Δήμου, στο οποίο κανείς δεν περισσεύει και καμμία φωνή δεν αγνοείται.
Έχουμε εκλεγεί για να προσπαθήσουμε να κάνουμε την ζωή των πολιτών καλύτερη, με απόλυτο σεβασμό στην διαφορετική άποψη.
Οφείλω να ξεκαθαρίσω σε όλες και όλους πως στόχος μου ήταν και είναι πάντα το όφελος της πόλης πέρα από πολιτικές φιλοδοξίες και προσωπικά οφέλη, και πραγματικά υποφέρω όταν βλέπω, οι στόχοι για τους οποίους έχω εκλεγεί, να παρεκτρέπονται και αλλοιώνονται.
Θέλω να ξέρετε πως παραμένω παρούσα, με αίσθημα ευθύνης, αξιών και σεβασμό προς εσάς.
Με εκτίμηση
Ασπασία Τζιτζικακη
Αντιδήμαρχος Παιδείας και Δια Βίου Μάθησης
Η κα Μάλλη ανέφερε:
Είναι πραγματικά λυπηρό!!
Οφείλω να κάνω μια προσωπική αναφορά.
Υπήρξα υποψήφια με την παράταξη του Χρήστου Αηδόνη. Δεν το έκρυψα ποτέ και η ιστορία που γράφεται, δεν ξεγράφεται.
Αναλαμβάνω όμως το μερίδιο της πολιτικής μου ευθύνης για εκείνη την επιλογή μου.
Αυτό που βλέπω να εξελίσσεται στον Δήμο Παλλήνης δεν έχει καμία σχέση με την αυτοδιοίκηση που πίστεψα ότι θα υπηρετούσα.
Γι’ αυτό επιλέγω να μιλήσω δημόσια.
Γιατί η σιωπή, σε τέτοιες στιγμές, δεν είναι ουδετερότητα.
Είναι συνενοχή.
Η διοίκηση αυτή διαθέτει μια πηγαία ικανότητα να κάνει το λάθος και μετά να το μετατρέπει σε μεγαλύτερο λάθος.
Στα χρόνια της πολιτικής μου διαδρομής δεν θυμάμαι να έχω συναντήσει τέτοιο συνδυασμό αλαζονείας, προχειρότητας και έλλειψης αυτοκριτικής.
Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι όταν οι ίδιοι δημιουργούν το πρόβλημα, οι επιλογές τους είναι πάντα δύο:
1. Ή εξαπολύουν φουλ επίθεση εναντίον οποιουδήποτε τολμήσει να τους ασκήσει κριτική, ή βγαίνουν και αραδιάζουν φιλοσοφίες.
Αόριστες, μετέωρες, ανέμελες, δήθεν βαθυστόχαστες. Λόγια χωρίς περιεχόμενο, αναρτήσεις χωρίς ουσία, συνοδευόμενες φυσικά από τη γνωστή φωτογραφία τους σε πρώτο πλάνο, πράγμα που κι εμείς δυσκολευόμαστε να αντέξουμε,
Κι άλλοτε, ειδικά στις κυρίες απευθύνομαι, τόσο φιλτραρισμένες και επεξεργασμένες από ΑΙ που μάλλον ούτε οι ίδιες δεν αντέχουν να αντικρίσουν τον πραγματικό τους εαυτό.
2. Και βέβαια υπάρχουν και οι άλλοι.
Οι γνωστοί «μαϊντανοί» της εξουσίας.
Εκείνοι που όπου σταθούν κι όπου βρεθούν αναλαμβάνουν εργολαβικά τον ρόλο του πυροσβέστη, του δικηγόρου, του εκπροσώπου Τύπου και του χειροκροτητή μαζί.
Γράφουν και ξαναγράφουν ασταμάτητα. Να είναι καλά και η τεχνητή νοημοσύνη, γιατί με τόσο κείμενο ούτε επαγγελματίας αρθρογράφος δεν θα προλάβαινε.
Βέβαια, όταν στον ορίζοντα διακρίνεται μια καρεκλίτσα, μια θεσούλα ή έστω ένα χτύπημα στην πλάτη, η έμπνευση περισσεύει… 😉
Η γλύκα και η προθυμία τους είναι τέτοια που καμιά φορά φτάνουν μέχρι και τις καταγγελίες.
Πάντα για το «καλό της παράταξης», φυσικά…
Το πιο διασκεδαστικό όμως είναι ότι συχνά ούτε οι ίδιοι δεν αντέχουν ο ένας τον άλλον. Βρίζονται δημόσια, αλληλοϋπονομεύονται ιδιωτικά και ξεκατινιάζονται πίσω από κλειστές πόρτες. Μόνο που έχουν ξεχάσει μια μικρή λεπτομέρεια:
“Οι τοίχοι έχουν αυτιά. Και στην πολιτική, συνήθως έχουν και μνήμη…”
Τραγελαφικό.
Και πάνω απ’ όλα, λυπηρό.
