Την ημέρα της Λαμπρής οι νοικοκυρές άναβαν το φούρνο της αυλής και έψηναν το αρνάκι σκέτο ή με πατάτες.
Πολύ λίγοι σούβλιζαν αρνί γιατί το έθιμο αυτό δεν ήταν μεσογείτικο αλλά συνήθεια των βλάχων τσοπαναραίων της περιοχής.
Δεν ήταν λίγοι κι αυτοί που μαγείρευαν μόνο μια κοτόσουπα ή κότα ψητή με πατάτες στο φούρνο. Μετά το 1960 άρχισαν να σουβλίζουν και να φτιάχνουν κοκορέτσι.
Το πασχαλινό τραπέζι στρωνόταν νωρίς το μεσημέρι και είχε απ’ όλα τα καλά. Κόκκινα αυγά, σπιτικό τυρί και γιαούρτι, κοσόνα, κατσικάκι, αρνάκι ή προβατίνα και κρασί.
Τις υπόλοιπες ημέρες το τραπέζι ήταν λιτό ή και φτωχικό.
Γι’ αυτό και ξεχώριζαν οι «καλές ημέρες» και τις περίμεναν με χαρά.
Αξίζει να σημειωθεί πως δεν ξεχνούσαν όσους ήταν ανήμποροι και φτωχοί. Μόλις ψηνόταν το φαγητό και πριν καθίσουν να φάνε έστελναν αυγά, ψωμί και κρέας σε κάποιο σπίτι που ήξεραν ότι «είχε ανάγκη ή πένθος».
Επισκέψεις σε όσους γιόρταζαν, συνήθως, έκαναν τη Δευτέρα του Πάσχα ή την εβδομάδα της Διακαινησίμου.
Πηγή: laografia-spata.gr
