Νέες μαρτυρίες για την υπόθεση εξαφάνισης του γνωστού επιχειρηματία και πολύτεκνου πατέρα από το Αλιβέρι, Σπύρου Ρέτσα, έρχονται να ρίξουν φως στο μυστήριο. Ο 62χρονος έφυγε από το σπίτι του στις 30 Μαρτίου, επιβιβάστηκε σε ταξί για την παραλία «Πεθαμένος» και από τότε δεν έχει δώσει κανένα σημείο ζωής, σαν να άνοιξε η γη και τον κατάπιε.
«Ήταν περίπου 10 παρά όταν ήρθε στην πιάτσα. Ήμουν πρώτη στη σειρά και μου ζήτησε να τον πάω σε μια παραλία κοντά στο ιχθυοτροφείο. Κρατούσε μόνο μια μικρή σακούλα. Η διαδρομή διαρκεί περίπου δέκα με δεκαπέντε λεπτά», ανέφερε στο «Τούνελ» η οδηγός του ταξί. Ο άνδρας κάθισε πίσω και της ζήτησε να πάνε προς την παραλία, κοντά στο ιχθυοτροφείο της περιοχής.
«Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής δεν μιλούσε, αλλά δεν έδειχνε να τον απασχολεί κάτι. Ήταν ψύχραιμος. Δεν τον γνώριζα προσωπικά και αρχικά δεν μπορούσα να επιβεβαιώσω αν επρόκειτο για τον κύριο Ρέτσα. Αργότερα, όμως, ένας συνάδελφός μου που τον γνώριζε, μου είπε ότι τον είδε να επιβιβάζεται στο ταξί μου. Την επόμενη ημέρα ήρθε και η Αστυνομία, μου έδειξε φωτογραφία και τον αναγνώρισα».
Η ίδια περιγράφει ότι ο επιχειρηματίας φαινόταν να γνώριζε καλά την περιοχή: «Μου έλεγε από πού να πάω γιατί υπάρχει κι άλλος δρόμος αλλά είναι χωματόδρομος και δύσβατος. Περάσαμε από το εργοστάσιο ρεύματος και στη συνέχεια από το Μηλάκι, μια κατοικημένη περιοχή».
Τον αποβίβασε σε ένα ιδιαίτερα απομονωμένο σημείο, όπως λέει. «Το μόνο που είδα ήταν ότι κατέβηκε και κατευθύνθηκε προς την παραλία. Στενοχωρήθηκα όταν έμαθα για την εξαφάνισή του, όχι μόνο γιατί χάθηκε ένας άνθρωπος, αλλά γιατί ήμουν εγώ που τον μετέφερα εκεί. Δεν μου είχε προκαλέσει υποψίες τότε. Υπέθεσα πως ίσως είχε κάποια βάρκα στο ιχθυοτροφείο ή θα πήγαινε προς το λιμάνι του Καράβου που βρίσκεται κοντά».
«Κατά τη διάρκεια της διαδρομής δεν μιλούσε, αλλά δεν έδειχνε να τον απασχολεί κάτι, ήταν ψύχραιμος»
Η μαρτυρία για το δεύτερο ταξί
Ο άνθρωπος που είδε το δεύτερο ταξί το μεσημέρι της 30ής Μαρτίου στην παραλία όπου χάθηκε ο επιχειρηματίας, έχει σπίτι στον οικισμό Παναγία Πούντας, τρία χιλιόμετρα μακριά. Όπως λέει, περνάει συνέχεια από το σημείο εκείνο, όπως και τη συγκεριμένη Δευτέρα που είχε πάει στο Αλιβέρι για ψώνια. «Γύρισα σπίτι κατά τις 12:30, άφησα τα πράγματα και λίγο αργότερα πήρα το δεύτερο αυτοκίνητο που έχω να πάω μέχρι το χωριό μου, στο Καλέτσι, Πράσινο το λένε. Φεύγοντας είδα το ταξί εκεί στην παραλία. Το κατέθεσα και στην αστυνομία».
Την ώρα δεν την θυμάται ακριβώς, αλλά είναι σίγουρος για την ημέρα και ότι ήταν μεσημέρι, από τις 13:00 μέχρι τις 15:30. Κατεβαίνοντας τον δρόμο από το βουνό είδε ένα αυτοκίνητο να έρχεται και σκέφτηκε «να κόψει» γιατί έχει μια στροφή δύσκολη εκεί. «Όταν έφτασα στην παραλία, διαπίστωσα ότι ήταν ταξί», θυμάται.
Είχε παρκάρει στη δεξιά πλευρά του δρόμου. «Πρόσεξα τον οδηγό, αλλά δεν πρόλαβα να δω αν ήταν κάποιος στο πίσω κάθισμα. Δεν σταμάτησα. Δεν ήμουν πονηρεμένος. Μάλιστα, σκέφτηκα από πού ήρθε ο ταξιτζής τέτοια ώρα να ψαρέψει; Γιατί εκεί συνήθως ψαρεύουν. Και το σκέφτηκα αυτό γιατί το ταξί δεν ήταν από τα μέρη μας. Μιλάμε για μισό λεπτό οπτική επαφή. Συνέχισα, πήγα μέχρι την πλατεία του χωριού μου και γύρισα. Ήταν τουλάχιστον 10-12 λεπτά. Όταν γύρισα, δεν είδα το ταξί πουθενά. Είχε φύγει», περιγράφει ο μάρτυρας.
Όταν διασταυρώθηκαν το ταξί ερχόταν από το Αλιβέρι, χωρίς κανείς να γνωρίζει αν γύρισε προς τα εκεί ή αν συνέχισε μετά προς Πούντα. Κάμερα είχε καταγράψει το πρώτο ταξί, αλλά όχι το δεύτερο. «Εγώ σας λέω ό,τι είδα. Έμαθα για την εξαφάνιση μετά από 3-4 μέρες και ότι τον είχε μεταφέρει εκεί η γυναίκα οδηγός ταξί. Μετά τα συνδύασα όλα και σκέφτηκα ότι έπρεπε να ενημερώσω. Δεν θυμάμαι ακριβώς τι χρώμα είχε το ταξί. Δεν είπα χρώμα ούτε στην κατάθεσή μου στην αστυνομία. Δεν πρέπει όμως να ήταν γκρι. Δεν ήταν του Αλιβερίου αλλά ίσως κάποιας άλλης περιοχής εδώ στην Εύβοια. Είχε όμως καπέλο που έγραφε ταξί», λέει ο ίδιος.
Ερωτηθείς αν στην παραλία είδε κάποιον άλλον εκτός από τον οδηγό, ήταν αρνητικός: «Τα μάτια μου έπεσαν στον ταξιτζή. Μπορεί ο αγνοούμενος να ήταν από κάτω στην παραλία και να μην τον είδα. Πρέπει να είσαι υποψιασμένος για να κοιτάξεις την παραλία και εγώ δεν ήμουν. Είδα έναν άνδρα με ένα σκυλάκι ένα χιλιόμετρο μακριά από την παραλία προς Πούντα, στον γυρισμό, αλλά δεν τον ήξερα. Δεν τον γνώριζα προσωπικά τον αγνοούμενο. Έμαθα μετά ότι είχε το γνωστό σούπερ μάρκετ και ότι είχε επιχειρήσεις. Κρίμα, γιατί έμαθα ότι έχει τέσσερα παιδιά. Μακάρι να βρεθεί».
«Δεν αντέχω άλλο – Τι να πω στα παιδιά μου;»
Η πολύτεκνη μητέρα ανεβαίνει Γολγοθά, γνωρίζοντας ότι πρέπει να φανεί δυνατή για τα παιδιά της: «Δεν αντέχω άλλο. Στις 30 έκλεισε ένας μήνας και είναι πολύ δύσκολο, γιατί δεν έχουμε καμία απάντηση, ούτε εγώ ούτε τα παιδιά μου. Τι να τους πω; Πρέπει να φανώ δυνατή. Σε αυτή την παραλία δεν ερχόμασταν. Εκείνος όμως, παλιότερα, πριν από περίπου πέντε χρόνια, όταν είχε το σκάφος, ίσως ερχόταν για ψάρεμα».
Εκείνη την ημέρα – θυμάται η ίδια -, νωρίς το πρωί, κατέβηκε στην κουζίνα να φτιάξει καφέ κι εκείνη έπλενε τα πιάτα. Δεν παρατήρησε κάτι περίεργο. Το μόνο που της φάνηκε ασυνήθιστο ήταν ότι ζήτησε από τον μικρό τους γιο να τον αγκαλιάσει προτού το παιδί φύγει για το σχολείο. «Ο Σπύρος δεν ήταν εκδηλωτικός άνθρωπος, καμία σχέση. Ήταν λιγομίλητος, αλλά πολύ ευγενικός και δεν είχε διαφορές με κανέναν. Επειδή βιαζόμουν να πάω στη δουλειά, δεν έδωσα περισσότερη σημασία» λέει.
Όταν γύρισε στο σπίτι, λίγο πριν από τις 14:00, είδε το αυτοκίνητό του παρκαρισμένο κανονικά και σκέφτηκε ότι θα κοιμόταν, γιατί συνήθιζε να ξεκουράζεται τα μεσημέρια. Συνέχισε για λίγο με κάποιες δουλειές στο σπίτι και γύρω στις 18:30 ζήτησε από τον μικρό τους γιο να πάει να τον φωνάξει. Τότε εκείνος της είπε δεν ήταν στο σπίτι.
Φέρνοντας στη μνήμη της όσα έγιναν εκείνη τη μέρα, λέει ότι πήγε στο γραφείο του και είδε τα κλειδιά του αυτοκινήτου του. Ανέβηκε επάνω στο δωμάτιο και στο κομοδίνο βρήκε τακτοποιημένα, το πορτοφόλι του με τις κάρτες και κάποια χρήματα, καθώς και το κινητό του στη φόρτιση. Ήρθαν τα αδέρφια του, πήγαν όλοι μαζί στην Αστυνομία και βγήκαν να τον αναζητήσουν.
«Εκείνο το πρωί, στο σπίτι ήταν η μικρή μας κόρη. Την ρώτησε αν ήθελε να την πάει εκείνος στο σχολείο, αλλά του είπε πως προλάβαινε και θα πήγαινε με τα πόδια. Της άφησε κάποια χρήματα για να πάρει μαζί της. Επειδή της φάνηκαν πολλά, τον ρώτησε αν ήταν όλα αυτά για το σχολείο. Εκείνος της απάντησε ‘για ό,τι χρειαστεί’. Το παιδί παραξενεύτηκε», συνεχίζει η ίδια προσπαθώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά της.
Σχολιάζοντας τη μαρτυρία για το δεύτερο ταξί, η ίδια λέει ότι το αυτοκίνητο στάθμευσε μπροστά στην παραλία σαν να περίμενε κάποιον να πάρει. «Λογικά θα το είχε πιάσει η κάμερα, όμως δεν υπάρχει κάτι. Πιθανόν να ήρθε από την αντίθετη κατεύθυνση και να έκανε αναστροφή. Περαστικός αποκλείεται να ήταν γιατί εδώ είναι ερημιά». Από την άλλη, ο σύζυγός της δεν είχε μαζί του κινητό τηλέφωνο. «Δεν είχε τρόπο να καλέσει ταξί. Εκτός αν ήταν προσχεδιασμένο. Μόνο αυτό μπορώ να υποθέσω» προσθέτει.
Την επόμενη μέρα έγιναν έρευνες, αλλά δεν βρέθηκε κάποιο στοιχείο που να μπορεί να αξιοποιηθεί. «Ήρθαν από την πυροσβεστική, από την Λαμία και τη Λάρισα με ειδικά σκυλιά και drone. Υπήρχε και μία τοπική ομάδα που βοηθά σε δύσκολες περιπτώσεις και δύτες από τα ιχθυοτροφεία. Έγιναν έρευνες ξανά και το Σάββατο και ήρθαν από το λιμεναρχείο βατραχάνθρωποι για να ψάξουν στη θάλασσα. Δεν βρέθηκε τίποτα» συμπληρώνει η ίδια.
Το αίτημα της οικογένειας για επιπλέον έρευνα με ειδικό σκύλο απορρίφθηκε παρά το γεγονός ότι το μόνο δεδομένο ως τώρα είναι η άφιξη του αγνοούμενου πολύτεκνου πατέρα στο σημείο των ερευνών.
«Το μόνο που γνωρίζουμε με σιγουριά, είναι ότι ήρθε εδώ. Δεν χρησιμοποιούσε ποτέ ταξί. Οδηγούσε. Το αυτοκίνητό του δεν ήταν χαλασμένο, το άφησε στο σπίτι. Κάποιες μέρες μετά την εξαφάνισή του, μπήκε η αδερφή μου στο αυτοκίνητο του και βρήκε μία απόδειξη από σουπερμάρκετ που είχε πάει το Σάββατο το απόγευμα. Είχε ψωνίσει λιβάνι και καρβουνάκια. Αυτά τα πράγματα δεν βρέθηκαν στο σπίτι, ούτε σε κάποιο μνήμα αγαπημένου μας προσώπου» συνεχίζει η σύζυγος του 62χρονου.
Αποτέλεσμα δεν έδωσαν ούτε οι έρευνες στις σπηλιές της περιοχής. Εκείνη δεν γνωρίζει όπως λέει ακριβώς πού βρίσκονται. Τις σπηλιές τις έψαξαν ο σύντροφός της αδερφής της μαζί με τον αρχηγό της Πυροσβεστικής.
«Αυτές οι καταστάσεις σε βρίσκουν σαν κεραυνός. Τα παιδιά δεν ανοίγονται και δεν μιλάνε γι’ αυτό που έχει συμβεί. Δεν εξωτερικεύουν τα συναισθήματά τους. Θα ήθελα πολύ να πιστέψω ότι ο Σπύρος κάπου πήγε για να ηρεμήσει και εν καιρώ, να βρει τον εαυτό του και να επιστρέψει. Να δώσει ένα σημάδι στην οικογένεια του και ιδίως στα παιδιά μας που τον αγαπούν και τον περιμένουν..» καταλήγει βουρκωμένη.
Ήταν δραστήριος και επιτυχημένος επιχειρηματίας
Ο Γιώργος Κότσαρης, πρώην αντιδήμαρχος και νυν δημοτικός σύμβουλος, έκανε λόγο για έναν ιδιαίτερα καλό άνθρωπο, βιοπαλαιστή και επιχειρηματία: «Διατηρούσε ένα θερμοκήπιο που πήγαινε εξαιρετικά καλά, όμως μια έντονη χιονόπτωση το κατέστρεψε, αναγκάζοντάς τον να αλλάξει επαγγελματική πορεία. Στη συνέχεια ανέλαβε το κατάστημα ΑΒ στο Αλιβέρι, όπου εργαζόταν μαζί με την οικογένειά του. Πρόκειται για μια οικογένεια που έχει αγωνιστεί σκληρά για πολλά χρόνια και είχε καταφέρει να προοδεύσει σημαντικά μέσω αυτής της επιχείρησης. Ωστόσο, ο όμιλος των σούπερ μάρκετ αποφάσισε αργότερα να λειτουργήσει το σούπερ μάρκετ αυτόνομα και όχι με τη μορφή franchise», είπε.
Ωστόσο, ο πολύτεκνος πατέρας δεν το έβαλε κάτω και αναζήτησε νέες επαγγελματικές δραστηριότητες. «Ήταν ιδιαίτερα δραστήριος και βρισκόταν σε αναζήτηση μεγάλης έκτασης για να ξεκινήσει νέα καλλιέργεια. Σε γενικές γραμμές, δεν αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα. Αντίθετα, η πορεία του ήταν θετική και είχε αναπτύξει και εξαγωγική δραστηριότητα στον τομέα των φρούτων. Ευχόμαστε να προκύψει κάποιο στοιχείο και να βρεθεί ζωντανός ο Σπύρος, καθώς έχει μια πολύτεκνη οικογένεια που τον περιμένει», συνεχίζει ο κ. Κότσαρης.
Ο ιχθυοπώλης που διατηρεί κατάστημα απέναντι από την πιάτσα ταξί, από όπου επιβιβάστηκε ο 62χρονος προτού χαθούν τα ίχνη του, δήλωσε ότι περνούσε καθημερινά από εκεί και αγόραζε δολώματα για ψάρεμα. «Την ημέρα εκείνη δεν τον είδα αλλά τις προηγούμενες ημέρες δεν φαινόταν να τον απασχολεί κάτι. Συζητούσαμε κανονικά και κάναμε αστεία για τα ψάρια. Ήταν ένας πολύ ήσυχος άνθρωπος… Τι να πω, ο Θεός είναι μεγάλος. Μακάρι να βρεθεί».
«Για να φύγει αυτός ο άνθρωπος με τόσες οικογενειακές υποχρεώσεις σημαίνει, για μένα, ότι υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος αλλά ανεξιχνίαστος. Υπάρχει μεγάλη ανησυχία και συμπαραστεκόμαστε όλοι στην οικογένεια. Έχουν ζητήσει να γίνουν και ομάδες έρευνας στην περιοχή» λέει στην κάμερα της εκπομπής ένας γνωστός του.
Και προσθέτει: «Εύχομαι να είναι στη ζωή και να γυρίσει στην οικογένειά του που είναι άριστη. Άψογος άνθρωπος και επιχειρηματίας εδώ στην περιοχή. Είχε ασχοληθεί με καταστήματα και δεν είχε ακουστεί το παραμικρό. Δεν ξέρω ποια είναι η παραλία που χάθηκε αλλά όλη η περιοχή εκεί είναι ένα καταφύγιο κυνηγίου. Έχει πρόσβαση βέβαια και από τη θάλασσα και υπάρχουν σημεία πολύ απόκρημνα που χρειάζεται να πας από κοντά για να τα διερευνήσεις» καταλήγει.
Οδηγός ταξί της περιοχής και φίλος του αγνοούμενου πατέρα δήλωσε στην κάμερα της εκπομπής ότι εκείνη την ημέρα πήγε στην πιάτσα, τον χαιρέτισε και μπήκε στο μπροστινό από εκείνον ταξί. Για το δεύτερο ταξί λέει ότι «δεν ήταν δικό μας», κάτι που επιβεβαίωσε και άλλος οδηγός που βρισκόταν στην πιάτσα εκείνη τη στιγμή.
in.gr
