Βασίλης Σπαντούρος: Βρε πως αλλάξαν οι καιροί…


Oταν ο Ηράκλειτος είπε τη φράση «Τα πάντα ρει» που να πέρναγε από το μυαλό του το σήμερα…, ή μήπως πέρναγε;

Ακόμα και η φύση άλλαξε. Κάποτε ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές, ενώ τώρα έχει δύο.

Ο άνθρωπος ξεκίνησε να εργάζεται για να ζήσει, ενώ τώρα ζει για να εργάζεται. Κάποτε έγιναν αγώνες για το 8άωρο, ενώ σήμερα έχει χαθεί το μέτρημα…

Παλιότερα κοίταγες τον άλλον στα μάτια όταν του έλεγες κάτι, ενώ σήμερα τα λες μέσω Msn και Viber και αυτό στα κρυφά “αόρατα”. Είχες τις πόρτες ανοικτές όπως και τη καρδιά σου… Τώρα κλειδαμπαρώνεσαι μέσα με συναγερμούς, μπάρες και όλους τους βλέπεις ως εχθρούς…

Δείτε ακόμα:  Ραφήνα: Επιστολή διαμαρτυρίας για τη μεταφορά των μαθητών του ΕΠΑΛ

Κάποτε έτρεχες άφοβα στη βροχή, έπινες το νερό της βρύσης και έπαιζες στις αλάνες, ενώ τώρα πίνεις εμφιαλωμένο και είσαι μόνιμα κολλημένος στο Playstation.

Διασκέδαζες μόνο με δύο κρατικά κανάλια, ενώ τώρα μέσα σε εκατοντάδες επιλογές δε βρίσκεις τίποτα να σε γεμίζει.

Είχες πάντα χρόνο για σένα και τις αναμνήσεις σου, κοίταγες τον ουρανό και ονειρευόσουνα. Τώρα δεν βρίσκεις χρόνο για κανένα… και τον ουρανό τον βλέπεις από τις φωτογραφίες του κινητού σου.

Σου έφταναν 70 τετραγωνικά ευτυχίας, ενώ σήμερα δε σε χωράνε ούτε τα διπλά.

Δείτε ακόμα:  Παρεμβάσεις σε σημεία υψηλής επικινδυνότητας στο οδικό δίκτυο της Αττικής (φωτό)

Κάποτε η δημοσιογραφία ασχολείτο με τον Σεφέρη και τον Θεοδωράκη και τώρα με τον κάθε αποτυχημένο της μιας βραδιάς.

Οι τραγουδιστές είχαν φωνή και όχι κορμί… Τα ντοκουμέντα ήταν επιστημονικές
ανακαλύψεις και όχι ερασιτεχνικά γελοία βίντεο.

Η Κυριακή ήταν ιερή γιατί μαζευόταν όλη η οικογένεια γύρω από το τραπέζι και αισθανόσουν δυνατός και ευτυχισμένος. Σήμερα ο καθένας κοιτά το κινητό του και τρώει στο πόδι.

Κάποτε τα παιδιά έβλεπαν στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα, ενώ σήμερα βλέπουν όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν τους κακούς.

Δείτε ακόμα:  Βασίλης Πιστικίδης για Φώφη Γεννηματά: Έφυγε μία μαχήτρια...

Πέρναγες υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με καλό κρασί και φαγητό, ενώ σήμερα μιζεριάζεις σε ακριβά εστιατόρια.

Υπήρξαν στιγμές που δεν είχες φράγκο στην τσέπη, μα ήσουν τόσο, μα τόσο αισιόδοξος, ακόμη κι ευτυχισμένος. Ενώ τώρα έχεις λεφτά που δε σου φτάνουν ούτε για τα βασικά και δεν βλέπεις στον ήλιο μοίρα…

Κάποτε είχες αξίες και πάλευες για αυτές, ενώ σήμερα δεν έχεις ιδέα για το τι κάνεις ακριβώς…

Αν αυτό το “κάποτε”…το έλεγαν ζωή, τότε αυτό που βιώνουμε σήμερα τι είναι;

Πηγή: Εφημερίδα Polis media