Στις 10 Ιουλίου 2025 πήγα στην Ελλάδα με άλλα παιδιά από το δημοτικό σχολείο και από τις ελληνικές κοινότητες στην Αργεντινή. Αυτό το ταξίδι στις κατασκηνώσεις του Δήμου Αθηναίων, στον Άγιο Ανδρέα, το οργάνωσε η ελληνική Πρεσβεία στην Αργεντινή, η Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Μπουένος Άιρες και Ν. Αμερικής, το Υπουργείο Εξωτερικών και το Πανεπιστήμιο Δ. Μακεδονίας, στο πλαίσιο του προγράμματος «Παίζω και Επικοινωνώ στην Ελληνική Γλώσσα», για παιδιά ελληνικής καταγωγής, ηλικίας από 8 έως 14 ετών.
Θυμάμαι, πως όταν αποφάσισα να δηλώσω συμμετοχή, είχαν μείνει μόνο δύο θέσεις. Πήδηξα από τη χαρά μου, όταν με ενημέρωσαν ότι θα πάω. Οι προορισμοί στην Ελλάδα ήταν η Αττική, το Ναύπλιο, η Κόρινθος και οι Μυκήνες.
Πετάξαμε από το Μπουένος Άιρες στη Μαδρίτη και από εκεί στην Αθήνα. Ύστερα, πήραμε λεωφορείο για τη Νέα Μάκρη, όπου μείναμε σε έναν πολύ μεγάλο χώρο με γήπεδο ποδοσφαίρου, μπάσκετ και παιδική χαρά. Τις περισσότερες μέρες περνούσαμε την ώρα μας ακούγοντας μουσική στα δωμάτιά μας ή παίζοντας ποδόσφαιρο, ενώ τα βράδια βρισκόμασταν στην πλατεία, για να κουβεντιάσουμε ή να παίξουμε όλοι μαζί.
Το καθημερινό μας πρόγραμμα ήταν περίπου το εξής: ξυπνούσαμε, τρώγαμε πρωινό και μετά κάναμε ένα μάθημα για τα βασικά στοιχεία του ελληνικού πολιτισμού. Στο δημοτικό, στο Μπουένος Άιρες, είχαμε διδαχτεί την ελληνική μυθολογία κι έτσι γνώριζα από πριν τις ιστορίες των θεών του Ολύμπου και των ηρώων. Μετά περνούσαμε λίγο χρόνο στα δωμάτια και μερικές φορές πηγαίναμε στην πισίνα. Ύστερα, τρώγαμε μεσημεριανό, ξεκουραζόμασταν λίγο, πηγαίναμε στην παραλία, επιστρέφαμε, κάναμε μπάνιο, παίζαμε ποδόσφαιρο, δειπνούσαμε και στο τέλος της ημέρας συγκεντρωνόμασταν στην πλατεία. Το κλίμα της Ελλάδας είναι καταπληκτικό. Έφυγα από το Μπουένος Άιρες χειμώνα και βρέθηκα στην Ελλάδα άλλη εποχή, καλοκαίρι. Επέστρεψα ηλιοκαμένος και μ’ ένα μόνιμο χαμόγελο στο πρόσωπό μου.
Στο ταξίδι αυτό οργανώσαμε, επίσης, εκδρομές, καθώς και μία έξοδο για φαγητό την «Ημέρα του Φίλου». Επισκεφθήκαμε την Ακρόπολη και το μουσείο της, τον Ναό του Ποσειδώνα, στο Σούνιο, το Ναύπλιο και τις Μυκήνες. Εντυπωσιάστηκα από όλα, από τη μεγαλοπρέπεια του Παρθενώνα, από τα εκθέματα στο μουσείο, από τον πανέμορφο ναό του Ποσειδώνα, από την πόλη του Ναυπλίου, από τον αρχαιολογικό χώρο στις Μυκήνες και από τη διώρυγα της Κορίνθου. Ηταν το πρώτο μου ταξίδι στην Ελλάδα και όλα αυτά τα είχα δει μόνο σε φωτογραφίες.
Στις κατασκηνώσεις δεν ήμασταν μόνο εμείς, αλλά υπήρχαν παιδιά από διάφορα μέρη της Ελλάδας και από άλλες χώρες. Στη δική μας ομάδα ήρθαν παιδιά από τη Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν. Κράτησα επικοινωνία με τους νέους φίλους που απέκτησα στο ταξίδι στην Ελλάδα.
Τα γεύματα τα τρώγαμε όλοι μαζί. Ήμασταν περίπου 350 άτομα. Το φαγητό ήταν πάντα νόστιμο. Όταν βγαίναμε έξω για να φάμε σχεδόν όλοι τρώγαμε γύρο, εκτός από μερικούς που επέλεγαν παστίτσιο. Το πρωινό, συνήθως, περιλάμβανε ένα ρόφημα της επιλογής μας, όπως φρέσκο χυμό πορτοκάλι ή γάλα, και τρώγαμε, επίσης, ψωμί με βούτυρο και μαρμελάδα.
Ένα από τα πράγματα, που μου άρεσε περισσότερο ήταν η μουσική το πρωί. Όταν ξυπνούσαμε, ακούγαμε παιδικά ελληνικά τραγούδια, όπως «Ο Παγωτατζής» και «Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο», τραγούδια, που τα ήξερα να τα τραγουδώ από το σχολείο. Ήταν μια μοναδική στιγμή για εμένα, έτσι, καθισμένοι στο παγκάκι, μπροστά στο σπιτάκι μας ακούγοντας αγαπημένα τραγούδια κι απολαμβάνοντας τη νέα μέρα. Εγώ παίζω κιθάρα και πιάνο. Επίσης, στις εκδηλώσεις, που οργανώνει η ελληνική κοινότητα στο Μπουένος Άιρες, χορεύω παραδοσιακούς ελληνικούς χορούς με τα αδέλφια μου.
Το ταξίδι αυτό κράτησε μόνο δύο εβδομάδες. Μακάρι να κρατούσε περισσότερο! Όταν επέστρεψα στο Μπουένος Άιρες, συνάντησα τυχαία στον δρόμο την καθηγήτρια μου, την κυρία Κωνσταντίνα, που μου διδάσκει την ελληνική γλώσσα. Έπεσα χαρούμενος στην αγκαλιά της. Με φίλησε και με ρώτησε, στα ισπανικά, «πώς τα πέρασες στην Ελλάδα;» κι εγώ της απάντησα στα ελληνικά γελώντας: «Δεν μιλάω ισπανικά, μόνο ελληνικά».
tovima.gr
