Μπροστά σε άλλη μια δυσάρεστη πραγματικότητα έφερε το Σώμα ο Παύλος Γιούργας , πρόεδρος του Συλλόγου ΦΕΟ Κόκκινο Λιμανάκι και μέλος της επιτροπής πληγέντων, κατά τη χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ραφήνας – Πικερμίου.
Με αφορμή το 5ο θέμα της ημερήσιας διάταξης για την έγκριση χορήγησης οικοδομικών αδειών υπό προϋποθέσεις, ο πρόεδρος του Συλλόγου παρενέβη εκ νέου για να αναδείξει τις δραματικές καθυστερήσεις που σημειώνονται στις ανακατασκευές των πληγέντων κτιρίων.
Ο κ. Γιούργας έκανε λόγο για τη διαδικασία σχετικά με τις κατεδαφίσεις των ασύμφορων κτισμάτων στην πυρόπληκτη περιοχή. Συγκεκριμένα, υπενθύμισε πως από το 2024, όταν η Διεύθυνση Αποκατάστασης Επιπτώσεων Φυσικών Καταστροφών (ΔΑΕΦΚ-ΚΕ) μεταφέρθηκε από το Υπουργείο Υποδομών στο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, η αποκλειστική ευθύνη για τις κατεδαφίσεις των ασύμφορων προς επισκευή κτισμάτων πέρασε πλέον στην αρμοδιότητα του Δήμου.
Προς έκπληξη των παρισταμένων, ο κ. Γιούργας αποκάλυψε πως ο σύλλογος είχε πραγματοποιήσει συνάντηση τον Οκτώβριο του 2025 με τον Υφυπουργό Κλιματικής Κρίσης, κ. Κατσαφάδο, αναφορικά με τις παρατάσεις στις άδειες ανακατασκευής. Μάλιστα, όπως τόνισε, την ίδια ακριβώς ημέρα είχε ενημερώσει προσωπικά τη Δήμαρχο για τα ακριβή βήματα που πρέπει να ακολουθήσει η δημοτική αρχή, ώστε να εξασφαλίσει τη σχετική χρηματοδότηση από το Υπουργείο και να προχωρήσει άμεσα στις κατεδαφίσεις.
Ωστόσο, παρά την έγκαιρη και σαφή ενημέρωση, η Δήμαρχος δεν έχει προβεί σε καμία απολύτως ενέργεια όλους αυτούς τους μήνες, επιδεικνύοντας πλήρη απραξία.
Το αποτέλεσμα αυτής της ολιγωρίας είναι εξοργιστικό για τους κατοίκους. Ορισμένοι ιδιοκτήτες αναγκάζονται πλέον να προχωρούν στις κατεδαφίσεις με δικά τους έξοδα, τα οποία αγγίζουν το 10% με 20% της αποζημίωσης που δικαιούνται από το κράτος. Την ίδια στιγμή, όσοι αδυνατούν να καλύψουν αυτό το δυσβάσταχτο κόστος παραμένουν εγκλωβισμένοι.
Χωρίς την κατεδάφιση του παλαιού κτίσματος είναι αδύνατον να εκδοθεί νέα οικοδομική άδεια ανακατασκευής. Έτσι, οι πυρόπληκτοι επιβαρύνονται καθημερινά από τις συνεχείς ανατιμήσεις των οικοδομικών υλικών, βλέποντας το όνειρο της επιστροφής στα σπίτια τους να απομακρύνεται εξαιτίας της δημοτικής αδράνειας.
