«Το Καφέ της Χαράς ήταν τελικά κάτι πολύ μπροστά για το 2003» και «Οι Απαράδεκτοι» μοιάζουν σήμερα με ‘’το φωτογραφικό άλμπουμ της μαμάς μου’’»: η Ρένια Λουιζίδου εξομολογείται σπάνιες στιγμές από την ζωή και την καριέρα της στο «Επί Σκηνής» του CNN Greece, με αφορμή την επαναφορά της παράστασης Sexy Laundry και την καλοκαιρινή περιοδεία της με τον Σπύρο Παπαδόπουλο.
«Προφανώς και με σοκάρει να με βλέπω 22-23 χρονών γιατί βλέπω ένα κοριτσάκι το οποίο δεν είμαι πια», λέει, περιγράφοντας την αίσθηση που της δημιουργεί οι «Απαράδεκτοι», μια σειρά που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή της ελληνικής τηλεόρασης.
«Δεν υπάρχει καμία μου ηλικία επαγγελματική που να μην είναι καταγεγραμμένη». Και αυτό, όπως παραδέχεται, δεν παύει να την ξαφνιάζει.
Η Ρένια Λουιζίδου ανήκει σε μια γενιά ηθοποιών που μεγάλωσε μαζί με την ιδιωτική τηλεόραση και που, δεκαετίες μετά, συνεχίζει να συναντά καθημερινά τον νεότερο εαυτό της μέσα από τις αμέτρητες επαναλήψεις.
Η ίδια θυμάται με τρυφερότητα αλλά και απόσταση εκείνα τα χρόνια.
«Μου λείπει η ανεμελιά εκείνης της εποχής», παραδέχεται, για να συμπληρώσει αμέσως μετά πως «το λογικό κομμάτι του εαυτού μου ξέρει τι έγινε μετά από αυτή την ανεμελιά και δεν θέλω να την επικαλούμαι και να την νοσταλγώ γιατί δεν πήγε καλά το πράγμα».
Μια φράση που συνοψίζει ίσως καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τη σχέση της με τα 90s: αγάπη χωρίς εξιδανίκευση.
Αντίστοιχα, μιλώντας για το «Καφέ της Χαράς», αναγνωρίζει σήμερα πράγματα που τότε ίσως περνούσαν απαρατήρητα.
«Μία ολότρελη, μοντέρνα, φεμινίστρια γυναίκα, με μονογονεϊκή οικογένεια που έχει κάνει μόνη της το παιδί και το δείχνει αυτό στην κοινωνία με όλο το βάρος της γνώμης της, σε ένα χωριό της ελληνικής επαρχίας για το 2003, είναι κάτι πολύ μπροστά τελικά», σημειώνει, εξηγώντας πως η πραγματική διάσταση του χαρακτήρα αποκαλύφθηκε περισσότερο με τα χρόνια παρά την εποχή που η σειρά βρισκόταν στον αέρα.
Ξεχωριστή θέση στις αναμνήσεις της κατέχει και η Ξένια Καλογεροπούλου. Η ιστορία μοιάζει σχεδόν κινηματογραφική: μια νεαρή απόφοιτη του ΚΘΒΕ ταξιδεύει από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα για μια οντισιόν, μόνο και μόνο για να ανακαλύψει ότι αναζητούσαν…αγόρι. Η Ξένια Καλογεροπούλου, όμως, διέκρινε κάτι σε εκείνη τη νεαρή κοπέλα και της ζήτησε να τη δει ιδιωτικά στο σπίτι της.
«Οπότε σε μία εφημερίδα κάπου διάβαζα ότι θα γίνει μία οντισιόν και πήρα το τρένο και ήρθα για να περάσω από αυτή την οντισιόν και είδα μία ουρά από αγόρια, διότι δεν διευκρίνιζε η αγγελία που είδα εγώ στην εφημερίδα ότι ψάχνουν ένα αγόρι. Με είδε και με ξεχώρισε η Ξένια για προφανείς λόγους, ήμουν το μόνο κορίτσι. Με ρώτησε τι δουλειά έχω εδώ, της εξήγησα ότι δεν είχα καταλάβει και ήρθα από τη Θεσσαλονίκη. Τη συγκίνησε το γεγονός ότι είχα κάνει τόσο δρόμο και μου λέει, ’’δεν έρχεσαι να σε δω από το σπίτι;’’», θυμάται σήμερα η Λουιζίδου, βέβαιη τότε ότι είχε ζήσει «ένα πραγματικό φιάσκο».
Μόνο που, όπως λέει γελώντας, «έλα όμως που η Ξένια με πήρε τηλέφωνο τελικά».
Με αφορμή την περιοδεία του «Sexy Laundry», η Ρένια Λουιζίδου ανοίγει ένα μεγάλο κεφάλαιο αναμνήσεων, μιλώντας για τους ρόλους που σημάδεψαν την πορεία της, τις εποχές που άλλαξαν, τις γυναίκες που προηγήθηκαν της εποχής τους και τους ανθρώπους που πίστεψαν σε εκείνη όταν ακόμα δεν την ήξερε κανείς.
Ολόκληρη η συνέντευξη με την Ρένια Λουιζίδου
cnn.gr
