Λίγες σκέψεις για την απώλεια του ηθοποιού Chadwick Boseman από καρκίνο και για τους καθημερινούς σούπερ ήρωες της ζωής

Είναι κάποιες ειδήσεις που στο άκουσμα ή στην ανάγνωση τους σου προκαλούν έντονα συναισθήματα, ειδικά αν περιέχουν τις λέξεις καρκίνος και νεαρή ηλικία. Είτε ακούς για μια απώλεια στην γειτονιά ή στην πόλη σου, είτε ενός αγαπημένου σου «διάσημου» το γεγονός παραμένει ένα και η απώλεια είναι αβάσταχτη για τις οικογένειες και τους κοντινούς τους ανθρώπους.

Επομένως, θα ήθελα να γίνει σαφές ότι κάθε απώλεια είναι τραγική και ας μην μείνουμε μόνο στην ιδιότητα του συγκεκριμένου ανθρώπου ως διάσημο ηθοποιού και σταρ και στην κατανόηση ότι τέτοια παρόμοια γεγονότα που αφορούν απώλειες ανθρώπων είναι δυσάρεστα από όποια επώνυμη ή ανώνυμη πλευρά και αν έρχονται.

Ας προχωρήσουμε λοιπόν στην συγκεκριμένη είδηση που σόκαρε το κοινό παγκοσμίως, όχι μόνο για την απώλεια ενός νέου ηθοποιού σε ηλικία μόλις 43 ετών, αλλά προσωπικά θα ήθελα να σταθώ στο σημείο ότι έπασχε από καρκίνο εδώ και τέσσερα χρόνια (το 2016 έγινε η διάγνωση) όντας στο απόγειο της καριέρας του όπου δεν διέρρευσε πουθενά τίποτα, αλλά συνέχιζε κανονικά να γυρίζει ταινίες και να παρουσιάζεται στα γυρίσματα μεταξύ των χημειοθεραπειών και των χειρουργικών επεμβάσεων που έπρεπε να υποβληθεί προσπαθώντας να αντιμετωπίσει τον δαιμόνιο αντίπαλο κακό όπως έκανε και ως «Μαύρος Πάνθηρας» άλλωστε.

Ως καλλιτέχνη θα θαυμάζω την δουλειά και τις ερμηνείες του που πρόσφερε στο κοινό και την κληρονομιά που πρόλαβε να αφήσει σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα του, αλλά και την επιρροή του σε πολλές κοινωνικές ομάδες και στο κίνημα «Black Lives Matter» εκπροσωπώντας μέσα από τον ρόλο του «Μαύρου Πάνθηρα» στις ταινίες της Marvel όλη αυτή την κοινωνική ομάδα γίνοντας σύμβολο στον αγώνα για ίσα δικαιώματα στην ζωή.

Ως άτομο, όπως και όλους τους διάσημους αστέρες στον κόσμο του σινεμά ή του αθλητισμού κ.α. , δεν μπορείς πραγματικά να γνωρίζεις και να κρίνεις κάποιον παρά μόνο από το πρόσωπο που δείχνει κάνοντας την δουλειά του ή από τις δημόσιες δηλώσεις του σε συνεντεύξεις. Κάποιοι επιλέγουν να δημοσιοποιήσουν περισσότερο την προσωπική τους ζωή, κάποιοι την κρατούν μυστική όσο μπορούν αλλά όταν είσαι σταρ παγκοσμίως σε τέτοιο πάντα κάτι θα διαρρέει και θα φτάνει στην κοινή γνώμη.

Ο Chadwick Boseman όπου εμφανιζόταν ήταν με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο, είχα εμφανιστεί σε νοσοκομεία για να βοηθήσει άρρωστα παιδιά και γενικότερα από το παρουσιαστικό του και τον τρόπο ομιλίας του έδινε την εντύπωση ενός καλού και προσγειωμένου ανθρώπου που ήθελε να προσφέρει εντός και εκτός της δουλειάς του.

Επομένως, όπως και αν ξυπνήσατε σήμερα, με καλή ή με κακή διάθεση, με όρεξη ή χωρίς, αν είδατε αυτή την είδηση και σας άγγιξε ή αν την προσπεράσατε και συνεχίσατε να «σκρολάρετε» προς πάνω, αναλογιστείτε ότι αν είστε τυχεροί και δεν πάσχετε από κάποια αρρώστια, αν ανοίξατε τα μάτια σας και ήσασταν στο κρεβάτι του σπιτιού σας και αν έχετε και αυτούς τους λίγους ανθρώπους γύρω σας που θέλετε τότε η μέρα είναι καλή, εσείς είστε καλά και μπορείτε να καταφέρετε ό,τι επιθυμείτε.

Όσοι όμως είστε στην ίδια θέση που βρισκόταν και ο ηθοποιός για τέσσερα χρόνια, πείτε στον εαυτό σας ένα μπράβο που τα έχει καταφέρει μέχρι εδώ και πάρτε κουράγιο από τέτοιους «σούπερ ήρωες» της ζωής, βρείτε και άλλους τέτοιους ήρωες δίπλα σας στο σπίτι, στην γειτονιά, στην πόλη, στην δουλειά, στους φίλους σας και ακόμα καλύτερα γίνετε και εσείς ένας για τον εαυτό σας πρώτα και μετά προσπαθήστε και για τους γύρω σας.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τον χρόνο που αφιερώσατε μέχρι εδώ.

Μέχρι την επόμενη φορά αφήστε τις σκέψεις να γίνουν λέξεις και τούμπαλιν.

Υ.Γ.1 Η ζωή είναι μικρή (τουλάχιστον για κάποιους), ας κάνουμε τον χρόνο που αφιερώνουμε εδώ να αξίζει

Υ.Γ.2 Ως φίλος του κινηματογράφου ήταν μια σοκαριστική είδηση, και ως απλός άνθρωπος μια σφαλιάρα για να συνέλθω και να δω καθαρότερα γύρω μου

Υ.Γ. 3 WAKANDA FOR EVER

Χρήστος Ιωάννου